۵ نشانه که دارید فرزندی عصبانی تربیت می کنید!!
تریتا نیوز: دکتر پروانه صفایی مقدم –روانشناس بالینی ،بعضی از کودکان واقعا بدخلق و عصبانی هستند. در کسری از ثانیه، یک مسئله کوچک و جزئی تبدیل به یک طوفان می شود یا انفجار خشم و خشونت را به پا می کند. برخورد با این رفتار غیرقابل پیش بینی و خصمانه می تواند باعث استرس برای کل خانواده شود. عواملی وجود دارد که باعث می شود یک کودک تا این حد عصبانی و خشمگین شود. احساسات سرکوب شده و لاینحل، مانند سوگ طلاق والدین یا از دست دادن یکی از عزیزان می تواند ریشه ی چنین مشکلاتی باشد. یک گذشته ی تروماتیک نیز می تواند به خشمی عمیق منجر شود. ممکن است موضوعات سلامت روانی و ذهنی به طغیان خشم مرتبط باشد. کودکان با مشکلات افسردگی، اضطراب، اختلال بیش فعالی و کمبود توجه و غیره نسبت به دیگران در کنترل احساسات و هیجانات شان با چالش بیشتری مواجه هستند. البته همیشه موضوع محیطی یا سلامت روانی شفاف و مشخصی در ورای رفتار خشن کودک وجود ندارد. کودکان خاصی نسبت به دیگران آستانه تحمل خشم و سرخوردگی پایین تری دارند. با وجودی که مقتضی سن کودکان نوپا است که کنترلی بر احساسات و هیجانات شان نداشته باشند و برای کودکان قبل از سن مدرسه طبیعی است که گهگاهی خشونت به خرج دهند، اما مهم است که حواسمان جمع رفتارهای دردسر ساز و رفتاری که خارج از عرف کودکی نرمال است باشد. در اینجا چند علائم عنوان شده که در صورت مواجه با آنها باید به دنبال کمک حرفه ای برای فرزندتان باشید:
- انفجار خشم کودک تان در تقابل با روابط است.
گهگاهی کتک زدن خواهر و برادر یا برای شخصی اسم گذاشتن در کودکان تا حدی طبیعی است. با این حال، اگر خشم و عصبانیت کودک شما مانع شده که او روابط دوستانه داشته باشد یا در توانایی او در برقراری روابط سالم با اعضای خانواده مشکل ساز شده است باید در اسرع وقت به این موضوع رسیدگی کنید. ممکن است فرزندتان در حفظ و برقراری روابط بلند مدت دچار مشکلاتی باشد.
- زندگی خانوادگی شما به خاطر رفتار فرزندتان آشفته و مختل شده است.
نباید در خانه خودتان این حس را داشته باشید که انگار روی پوست تخم مرغ دارید راه می روید. اگر فعالیتهای روزانه شما تحت تاثیر خشم فرزندتان قرار گرفته است، این اصلا به نفع و صلاح هیچ یک از اعضای خانواده نیست. اگر متوجه شدید که تفریح و بیرون رفتن صرف نظر می کنید یا کارهایی را صرفا به این خاطر انجام می دهید که فرزندتان به نقطه انفجار نرسد، وقتش است که این موضوع را جدی بگیرید. به هر جهت، ممکن است موضوع حادتر و بدتر شود و اعضای خانواده ممکن است آزرده و دلخور شوند که به خاطر رفتار فرزندتان نمی توانند کارهایی را که دوست دارند را انجام دهند
- فرزندتان سعی می کند با پرخاشگری فیزیکی یا کلامی به خواسته هایش برسد.
پرخاشگری آخرین راه حل و حربه ی کودکان باید باشد، حمله کردن اغلب مواقع خط مقدم دفاع است. اگر فرزندتان در حل مشکلاتش، حل و فصل کردن مشاجرات یا حتی کمک خواستن با مشکل مواجه است، او ممکن است با استفاده از پرخاشگری به خواسته هایش برسد.گاهی اوقات آموزش مهارتهای جدید می تواند به کودکان کمک کند تا یادبگیرند که رفتار پرخاشگرانه لازم و ضروری نیست.
- بدخلقی و خشم متناسب سن نیست.
باوجودی که طبیعی است که یک کودک ۲ ساله خودش را زمین بزند و پلیش را زمین بکوبد و دیوانه بازی در بیاورد اما این کارها برای یک کودک ۸ ساله طبیعی نیست. همان طور که فرزندتان بزرگتر و بالغ می شود باید از میزان و شدت خشم و بدخلقی اش کاسته شود. چنانچه ظاهرا بداخلاقی و خشم فرزندتان بدتر شده، این هشداری است که فرزندتان در کنترل احساسات و هیجاناتش با مشکل مواجه است و قادر نیست احساساتش را متناسب سنش ابراز کند.
- آستانه تحمل یاش و ناامیدی فرزندتان پایین است.
همان طور که کودکان بزرگتر می شوند، او باید توانایی اش را در تحمل فعالیتهای مایوس کننده افزایش دهد. اگر کودک ۷ ساله ای اسباب بازی های ساختمان سازی اش را بعد از اینکه برجش خراب شد و ریخت با عصبانیت پرت کند، یا کودکی ۹ ساله برگه هایش را هر بار که در انجام تکالیفش اشتباه می کند پاره و مچاله کند، احتمالا باید به او کمک شود تا تحملش را در ناامیدی و یاس بالا ببرد.
به افراد حرفه ای مراجعه کنید
اگر در آموزش تکنیکهای مدیریت خشم به فرزندتان با مشکل مواجه اید حتما به مشاوری حاذق مراجعه کنید. نگرانی های تان را ابتدا با پزشک فرزندتان در میان بگذارید. گاهی اوقات، حتما لازم است که به کلینیکهای سلامت روان مراجعه کنید. درمان ممکن است شامل پرداختن به موضوعات پایه و زیربنایی، آموزش مهارتهای جدید، یا کمک به شما در یافتن استراتژی هایی برای همراهی و کمک به فرزندتان باشد.
