چگونه در مواقع بحرانی از فرزندتان حمایت کنید؟

تریتا نیوز /وقتی درگیری یا جنگ تیتر اخبار می‌شود، می‌تواند احساساتی مانند ترس، غم، عصبانیت و اضطراب را در هر کجا که زندگی می‌کنید ایجاد کند.کودکان همیشه برای احساس امنیت و آرامش به والدین خود نگاه می‌کنند – حتی بیشتر در مواقع بحرانی.

در اینجا چند نکته در مورد چگونگی نزدیک شدن به گفتگو با فرزندتان و فراهم کردن حمایت و آرامش برای آنها آورده شده است.

۱. بفهمید که آنها چه می‌دانند و چه احساسی دارند

زمان و مکانی را انتخاب کنید که بتوانید به طور طبیعی آن را مطرح کنید و فرزندتان راحت‌تر بتواند آزادانه صحبت کند، مانند هنگام صرف غذا در کنار خانواده. سعی کنید از صحبت کردن در مورد موضوع درست قبل از خواب خودداری کنید.

یک نقطه شروع خوب این است که از فرزندتان بپرسید چه می‌داند و چه احساسی دارد. برخی از کودکان ممکن است اطلاعات کمی در مورد آنچه اتفاق می‌افتد داشته باشند و علاقه‌ای به صحبت در مورد آن نداشته باشند، اما برخی دیگر ممکن است در سکوت نگران باشند. در مورد کودکان کوچکتر، نقاشی، داستان و سایر فعالیت‌ها می‌تواند به باز کردن بحث کمک کند.

کودکان می‌توانند اخبار را از طرق مختلف کشف کنند، بنابراین بررسی آنچه می‌بینند و می‌شنوند مهم است. این فرصتی است برای اطمینان خاطر دادن به آنها و احتمالاً اصلاح هرگونه اطلاعات نادرستی که ممکن است چه به صورت آنلاین، چه در تلویزیون، چه در مدرسه یا از دوستان دریافت کرده باشند.

جریان مداوم تصاویر و تیترهای ناراحت‌کننده می‌تواند این حس را ایجاد کند که بحران همه جا را فرا گرفته است. کودکان کوچکتر ممکن است بین تصاویر روی صفحه نمایش و واقعیت شخصی خود تمایز قائل نشوند و ممکن است باور کنند که در معرض خطر فوری هستند، حتی اگر درگیری در دوردست اتفاق بیفتد. کودکان بزرگتر ممکن است چیزهای نگران کننده ای را در رسانه های اجتماعی دیده باشند و از اینکه چگونه ممکن است وقایع تشدید شود، بترسند.

مهم است که نگرانی های آنها را کوچک یا رد نکنید. اگر سوالی پرسیدند که ممکن است برای شما افراطی به نظر برسد، مانند “آیا همه ما خواهیم مرد؟”، به آنها اطمینان دهید که این اتفاق نخواهد افتاد، بلکه سعی کنید بفهمید که چه چیزی شنیده اند و چرا نگران این اتفاق هستند. اگر بتوانید بفهمید که نگرانی از کجا ناشی می شود، احتمال بیشتری وجود دارد که بتوانید به آنها اطمینان دهید.

حتماً احساسات آنها را تصدیق کنید و به آنها اطمینان دهید که هر احساسی که دارند طبیعی است. با توجه کامل به آنها نشان دهید که گوش می دهید و به آنها یادآوری کنید که هر زمان که دوست داشته باشند می توانند با شما یا یک بزرگسال مورد اعتماد دیگر صحبت کنند.

۲. آرام و متناسب با سن خود باشید

کودکان حق دارند بدانند در دنیا چه می‌گذرد، اما بزرگسالان نیز مسئولیت دارند که آنها را از پریشانی در امان نگه دارند. شما فرزندتان را بهتر می‌شناسید. از زبان متناسب با سن او استفاده کنید، واکنش‌های او را زیر نظر داشته باشید و نسبت به سطح اضطراب او حساس باشید.

اگر در مورد آنچه اتفاق می‌افتد احساس غم یا نگرانی می‌کنید، طبیعی است. اما به خاطر داشته باشید که بچه‌ها نشانه‌های عاطفی خود را از بزرگسالان می‌گیرند، بنابراین سعی کنید هیچ ترسی را بیش از حد با فرزندتان در میان نگذارید. با آرامش صحبت کنید و به زبان بدن خود، مانند حالات چهره، توجه داشته باشید.

از زبان متناسب با سن او استفاده کنید، واکنش‌های او را زیر نظر داشته باشید و نسبت به سطح اضطراب او حساس باشید.

تا جایی که می‌توانید، به فرزندان خود اطمینان دهید که از هر خطری در امان هستند. به آنها یادآوری کنید که بسیاری از مردم در سراسر جهان برای متوقف کردن درگیری و یافتن صلح سخت تلاش می‌کنند.

به یاد داشته باشید که اشکالی ندارد که پاسخ هر سؤالی را نداشته باشید. می‌توانید بگویید که باید آن را جستجو کنید یا از آن به عنوان فرصتی برای یافتن پاسخ‌ها با فرزندان بزرگتر استفاده کنید. از وب‌سایت‌های سازمان‌های خبری معتبر یا سازمان‌های بین‌المللی مانند یونیسف و سازمان ملل استفاده کنید. توضیح دهید که برخی از اطلاعات آنلاین دقیق نیستند و اهمیت یافتن منابع معتبر را بیان کنید.

۳. دلسوزی را گسترش دهید، نه انگ اجتماعی

درگیری اغلب می‌تواند با خود تعصب و تبعیض به همراه داشته باشد، چه علیه یک ملت یا یک کشور. هنگام صحبت با فرزندانتان، از برچسب‌هایی مانند «افراد بد» یا «شیطان» اجتناب کنید و در عوض از آن به عنوان فرصتی برای تشویق دلسوزی، مانند خانواده‌هایی که مجبور به فرار از خانه‌های خود شده‌اند، استفاده کنید.

حتی اگر درگیری در یک کشور دوردست اتفاق می‌افتد، می‌تواند تبعیض را در نزدیکی شما تشدید کند. بررسی کنید که فرزندانتان مورد زورگویی قرار نمی‌گیرند یا در آن نقش ندارند. اگر در مدرسه مورد توهین یا زورگویی قرار گرفته‌اند، آنها را تشویق کنید که به شما یا بزرگسالی که به او اعتماد دارند، بگویند.

به فرزندانتان یادآوری کنید که همه سزاوار امنیت در مدرسه و جامعه هستند. زورگویی و تبعیض همیشه اشتباه است و ما باید هر یک از ما سهم خود را در گسترش مهربانی و حمایت از یکدیگر انجام دهیم.

۴. روی کمک‌کنندگان تمرکز کنید

برای کودکان مهم است که بدانند مردم با اعمال شجاعانه و مهربانی به یکدیگر کمک می‌کنند. داستان‌های مثبتی مانند امدادگران اولیه که به مردم کمک می‌کنند یا جوانانی که خواستار صلح هستند را پیدا کنید.

حس انجام کاری، هر چقدر هم کوچک، اغلب می‌تواند آرامش زیادی به همراه داشته باشد.

ببینید آیا فرزند شما مایل به شرکت در انجام اقدامات مثبت است یا خیر. شاید بتواند یک پوستر بکشد یا شعری برای صلح بنویسد، یا شاید بتوانید در یک جمع‌آوری کمک مالی محلی شرکت کنید.حس انجام کاری، هر چقدر هم کوچک، اغلب می‌تواند آرامش زیادی به همراه داشته باشد.

۵. گفتگوها را با دقت تمام کنید

هنگام پایان دادن به مکالمه، مهم است که مطمئن شوید فرزندتان را در حالت پریشانی رها نمی‌کنید. سعی کنید با مشاهده زبان بدن او، در نظر گرفتن اینکه آیا از لحن صدای معمول خود استفاده می‌کند یا خیر و همچنین با مشاهده تنفس او، سطح اضطراب او را ارزیابی کنید.

به او یادآوری کنید که برایتان مهم است و هر زمان که احساس نگرانی کرد، برای گوش دادن و حمایت از او در کنارش هستید.

۶. به پیگیری ادامه دهید

با ادامه اخبار درگیری، باید به پیگیری وضعیت فرزندتان ادامه دهید تا ببینید حالش چطور است. چه احساسی دارد؟ آیا سوال یا موضوع جدیدی دارد که بخواهد با شما در میان بگذارد؟

اگر فرزندتان نگران یا مضطرب به نظر می‌رسد، مراقب هرگونه تغییر در رفتار یا احساسات او، مانند دل‌درد، سردرد، کابوس یا مشکلات خواب باشید.

کودکان واکنش‌های متفاوتی به رویدادهای نامطلوب دارند و برخی از نشانه‌های پریشانی ممکن است چندان آشکار نباشند. کودکان خردسال ممکن است بیش از حد معمول به والدین وابسته شوند، در حالی که نوجوانان ممکن است غم یا خشم شدیدی نشان دهند. بسیاری از این واکنش‌ها فقط برای مدت کوتاهی ادامه دارند و واکنش‌های طبیعی به رویدادهای استرس‌زا هستند. اگر این واکنش‌ها برای مدت طولانی ادامه یابد، ممکن است فرزند شما به حمایت متخصص نیاز داشته باشد.

شما می‌توانید با انجام فعالیت‌هایی مانند تنفس شکمی با هم به آنها در کاهش استرس کمک کنید:

۵ نفس عمیق بکشید، ۵ ثانیه دم و ۵ ثانیه بازدم انجام دهید، از طریق بینی نفس بکشید و از طریق دهان بازدم کنید.

برای فرزندتان توضیح دهید که وقتی نفس می‌کشد، شکمش را مانند یک بادکنک به آرامی باد می‌کند و وقتی بازدم می‌کند، هوا دوباره به آرامی از بادکنک خارج می‌شود.

اگر فرزندتان این موضوع را مطرح کرد، آماده باشید تا با او صحبت کنید. اگر درست قبل از خواب است، با چیزی مثبت مانند خواندن داستان مورد علاقه‌اش صحبت را تمام کنید تا به او کمک کنید خوب بخوابد.

۷. سیل اخبار را محدود کنید

به این نکته توجه داشته باشید که فرزندانتان چقدر در معرض اخبار قرار می‌گیرند، در حالی که اخبار پر از تیترهای هشدار دهنده و تصاویر ناراحت کننده است. خاموش کردن اخبار در اطراف کودکان کوچکتر را در نظر بگیرید. با کودکان بزرگتر، می‌توانید از آن به عنوان فرصتی برای بحث در مورد میزان زمانی که صرف خواندن اخبار می‌کنند و منابع خبری مورد اعتمادشان استفاده کنید. همچنین در نظر بگیرید که اگر فرزندانتان در فاصله‌ای هستند که صدای شما را می‌شنوند، چگونه در مورد درگیری با سایر بزرگسالان صحبت می‌کنید.

تا حد امکان، سعی کنید حواس‌پرتی‌های مثبتی مانند بازی کردن یا پیاده‌روی با هم ایجاد کنید.

۰۸مراقب خودتان باشید

اگر خودتان هم بتوانید با شرایط کنار بیایید، می‌توانید به فرزندانتان بهتر کمک کنید. کودکان واکنش شما به اخبار را درک می‌کنند، بنابراین به آنها کمک می‌کند تا بدانند که شما آرام و تحت کنترل هستید.

اگر احساس اضطراب یا ناراحتی می‌کنید، برای خودتان وقت بگذارید و با سایر اعضای خانواده، دوستان و افراد مورد اعتماد خود تماس بگیرید. به نحوه‌ی دریافت اخبار توجه داشته باشید: سعی کنید زمان‌های کلیدی در طول روز را برای بررسی اتفاقات شناسایی کنید، نه اینکه مدام آنلاین باشید. تا جایی که می‌توانید، زمانی را برای انجام کارهایی که به شما در آرامش و بازیابی قوایتان کمک می‌کنند، اختصاص دهید.