زمانی که فرزندتان مرتکب اشتباهی شد این 9 کار را باید انجام دهید!
به گزارش تریتا نیوز: نحوه ی برخورد شما با مشکلات فرزندتان می تواند تاثیرات شگفت انگیزی بر او داشته باشد.
زمانی که فرزندتان مرتکب اشتباهی می شود یا مانع و شکستی برایش پیش می آید چگونه برخورد می کنید؟زمانی که فرزندتان در مسابقه فوتبال می بازد، با خواهر یا برادرش دعوا می کند، یا در موقع بازی با دوستش به مشکل بر می خورد، نمره بدی می گیرد، یا شکست یا مشکلات دیگری را تجربه می کند، چگونه به او عکس العمل نشان می دهید؟
با توجه به شرایط و موقعیت برخی از والدین ممکن است در چنین مواقعی به فرزندشان تسلی بدهند. برخی از والدین ممکن است بر اشتباه فرزندشان تمرکز کنند یا نگران عملکرد بد و ضعیف فرزندشان باشند. و در مواردی متاسفانه والدین ممکن است عصبانی شوند و یا حتی فرد دیگری را مقصر این شکست بدانند- مربی بد، مشاور بد، قضاوت ناعادلانه و غیره.
نحوه ی برخورد شما شدیدا بر فرزندتان تاثیرگذار است
ممکن است ما متوجه این موضوع نشویم، اما عکس العملهای ما به شکست های فرزندان مان می تواند تاثیراتی ماندگار بر نحوه ی برخورد آنها با شکست های شان و درس گرفتن از آنها، انعطاف پذیری آنها و اعتماد به نفس آنها و اینکه چگونه آنها اشتباهات و شکست های شان را در طول زندگی شان مدیریت می کنند بگذارد. عکس العمل والدین به شکست های فرزندان شان می تواند دید فرزند را نسبت به تیزهوشی و فراست مشخص کند، بر طبق یک پژوهش محققان دانشگاه استندفورد دریافتند که طرز تلقی والدین از شکست و مشکلات فرزندش می تواند باورهای کودک را در خصوص هوش شکل دهد و بر شکستهایش تاثیر بزرگی بگذارد.” باورها و اعتقادات کودکان درمورد هوش مندی و فهم تاثیر شایانی بر عملکرد آنها خواهد داشت.”
این محققان از 73 جفت والد و فرزند یک سری سوالات مربوط به شکست و هوش پرسیدند، این کودکان دانش آموران سال چهارم و پنجم ابتدایی بودند.یافته ها بیانگر این موضوع بودند که هیچ ارتباطی بین باورهای والدین درمورد هوش و طرز تفکر فرزندان شان درمورد هوش و ذکاوت وجود نداشت، بلکه ارتباطی تنگاتنگ بین نگرش والدین نسبت به هوش و باورهای کودکان نسبت به آن وجود دارد.
چرا؟ محققان معتقدند که این موضوع به پیامهایی ارتباط دارد که عکس العملهای والدین به فرزندان شان ارسال می کند. برای مثال، والدینی که با اضطراب و نگرانی در مورد نمره ی پایین امتحان فرزندشان عکس العمل نشان می دهند ممکن است این پیام را به فرزندشان بدهند که نمره او هیچ وقت بهتر نخواهد شد چون هوش ثابت و بی تغییر است. اما والدینی که تمرکزشان معطوف به درسی است که فرزندشان از نمره پایین گرفته است ممکن است به فرزندشان این پیام را بدهند که هوش ثابت و قطعی نیست و با مطالعه بیشتر و دقیق تر می تواند این نمره را تغییر دهد و بهتر کند.
والدین چطور پیامهای درستی را می توانند منتقل کنند
والدین چطور می توانند اطمینان کسب کنند که فرزندشان این پیام را که شکست نشانه هوش و ذکاوت آنها نیست و توانایی قابل اندازه گیری نیست را به خوبی درک کرده اند؟ در اینجا روشهای مهمی ارائه می کنیم که می تواند برای دفعه بعد که فرزندتان با شکست و مشکلی مواجه شد برایتان مفید باشد:
- عکس العمل فرزندتان را چک کنید. به عکس العمل فرزندتان نسبت به شکست و مشکل اش دقت کنید و آن را سرلوحه خود قرار دهید. آیا او خوشحال است چون نهایت تلاشش را کرده بود؟ آیا از شکستش خشمگین است؟ اگر از دست خودش یا اتفاقی که افتاده عصبانی یا ناراحت است، سعی کنید به او کمک کنید تا این احساس را به سمت تلاش بیشتر برای رسیدن به خواسته اش در دفعه بعد هدایت کنید.
- بر آینده تمرکز کنید. به جای اینکه درمورد شکست و این مشکل صحبت کنید، بر این تمرکز کنید که چه کار می شود کرد تا دفعه بعد آن را بهتر انجام داد. به فرزندتان متذکر شوید که هر اتفاق بدی هم می تواند مفید باشد و از آن می توان درس گرفت تا بفهمیم در آینده چه کاری را باید انجام دهیم یا چه کاری را نباید انجام دهیم.
- از چشم فردی ثالث به ماجرا نگاه کنید، ببینید عکس العمل شما نسبت به اشتباه فرزندتان چیست. فکر می کنید این فرد(خودتان) حامی بود و نصایح مفید و ارزشمندی کرد؟ آیا با رویی گشاده و رفتاری آرام و ملایم برخورد کرد؟ یا منتقد، خشن و منفی بود؟ سعی کنید فردی مشوق و انگیزشی باشید به جای اینکه روحیه اش را تضعیف و دلسرد کنید.
- تاکید بیشتری به فرایند و پروسه کنید تا نتیجه. درمورد نقاط مثبت و جالبش صحبت کنید، چه چیزی دوست داشت یا دوست نداشت، و فکر می کند چه کاری انجام دهد دفعه بعد نتیجه بهتری خواهد گرفت. کمک کنید تا انرژی اش را معطوف به برنامه ریزی برای آینده کند و بر جنبه های جالب و خوب یادگیری تمرکز کنید تا برنده شدن صرف.
- برای فرزندتان دلسوزی و ترحم نکنید. زمانی که تلاش می کنید فرزندتان را آرام کنید، دقت کنید برایش احساس تاسف و ترحم نکنید، این کار پیام مضر و زیان بخشی می فرستد—که او آدم لایق و توانمندی نیست. به جای اینکه بگویید،” متاسفم نتوانستی این کار را انجام بدهی، تصدیق کنید که شرایط بدی پیش آمده اما باید تمرکزش را معطوف به یافتن راه حل کند”.
- به مشکل در جای خود بپردازید. به فرزندتان اطمینان دهید که این نتیجه به هیچ وجه معرف او نیست و کارهای بسیاری وجود دارد که او در آن بسیار عملکرد خوبی دارد. برای او از دفعاتی که شما سابقا در کارهای تان شکست خورده اید بگویید و کارهایی که انجام دادید تا نتایج را در دفعه بعد تغییر دهید برایش بازگو کنید. به او بفهمانید که انسان جایزالخطااست. این یکی از اصول مقدماتی است که همه ی ما انسانها مرتکب آن می شویم، حقیقت این است که همیشه همه کارها را درست انجام نمی دهیم.
- کار جالبی را با هم انجام دهید. برای اینکه اعتماد به نفس و عزت نفس فرزندتان بیشتر شود کاری را که او از انجامش لذت می برد و دوست دارد را با هم انجام دهید. کمی فاصله گرفتن از این مشکل ممکن است به او کمک کند تا بر استراتژی و ایده های جدیدی تمرکز کند که بتواند دفعه بعد بهتر از پس مشکل اش بر بیاید.
- سعی نکنید مشکلش را شما برایش حل کنید. این کار والدین هلیکوپتری است که به محض بروز مشکل سریع می پرند و کار را راست و ریست می کنند. به او نشان دهید که چگونه راه هایی را برای کمک بهتر به خودش پیدا کند و خودش برای مشکلش راه حل مناسب بیابد.
- عشق بی شرط تان را نثار فرزندتان کنید. نهایتا، به فرزندتان نشان دهید که همیشه پشتیبان او هستید و همیشه برای صحبت کردن درمورد احساسات و افکارش درمورد اشتباهاتش آماده و در دسترس هستید. بگذارید بفهمد که شما عمیقا عاشقش هستید و در همه حال به او افتخار می کنید.
