ناخن های شما در مورد سلامتی شما چه می گویند؟

تریتانیوز ، آگاهی از سلامت ناخن‌هایتان می‌تواند به شما هشداری در مورد یک مشکل جدی بدهد که نیاز به توجه شما دارد.
این ممکن است چیز خوبی باشد. آگاهی از سلامت ناخن‌هایتان می‌تواند به شما هشداری در مورد یک مشکل جدی بدهد که نیاز به توجه شما دارد. حتی در برخی موارد می تواند جان شما را نجات دهد. بیاموزید که ناخن های شما چه چیزی را در مورد سلامتی شما نشان می دهد.

وقتی ناخن ها رنگ پریده می شوند
در حالی که ممکن است دلایل زیادی داشته باشند، رنگ پریدگی انگشتان دست و پا نشانه رایج پیری است. در یک نظرسنجی از بیماران بالای ۶۰ سال، تقریباً از هر ۴ نفر، ۳ نفر ناخن های رنگ پریده و کدر داشتند. با این حال، رنگ پریده ناخن ها می تواند نشان دهنده مشکلات جدی تری برای سلامتی در برخی افراد باشد. اسلاید بعدی برخی از آنها را مورد بحث قرار خواهد داد. به جای اینکه تعجب کنید که چه چیزی باعث آنها شده است، اگر متوجه شده اید که ناخن های خود رنگ پریده شده اند، از پزشک خود بخواهید که معاینه کند.

ناخن سفید
دلایل زیادی وجود دارد که تنها یک ناخن ممکن است تا حدی یا کاملاً سفید باشد، از جمله آسیب، و برخی از این دلایل بعداً مورد بحث قرار خواهند گرفت. در هر صورت، زمانی که تمام ناخن های شما به همان الگوی سفید غیر معمول تغییر می کند، این نشان می دهد که باید برای آزمایشات بیشتر به پزشک مراجعه کنید. ناخن‌های سفید با نوار صورتی در بالای بستر ناخن، ناخن‌های تری نامیده می‌شوند و ممکن است نشانه یک بیماری جدی باشند.

ناحیه سفید نیمه ماه در انتهای ناخن شما lunula نامیده می شود که در لاتین به معنای “ماه کوچک” است. با ناخن تری، لونولا از بقیه ناخن قابل تشخیص نیست. هنگامی که این ظاهر می شود، نشان می دهد که رگ های بدن شما در زیر ناخن شما تغییر کرده است.این علامت ممکن است نشان دهنده بیماری های جدی زیر باشد:

سیروز کبدی
نارسایی مزمن کلیه
نارسایی احتقانی قلب
اگرچه ناخن تری ممکن است نشان دهنده یک بیماری جدی باشد، اما می تواند در افراد مسن نیز به عنوان بخشی طبیعی از پیری ظاهر شود. و برخی از افراد در طول زندگی خود چنین ناخن هایی کاملا سفید دارند که نشان دهنده یک ویژگی ژنتیکی بی ضرر است. برای رد دلایل جدی تر، از پزشک خود بخواهید که معاینه کند.

ناخن زرد
ناخن ها به دلایل مختلف ممکن است زرد شوند. شایع ترین علت عفونت قارچی است. افراد سیگاری ممکن است ناخن های خود را با تنباکو زرد کنند. اگر آنها در مقابل درمان مقاومت کنند، ناخن های زرد شما ممکن است نشان دهنده پسوریازیس، مشکلات تیروئید یا دیابت باشد.

در موارد نادر، به اصطلاح “سندرم ناخن زرد” (YNS) در بیماران مبتلا به بیماری جدی ریوی و تورم اندام ها (لنف ادم) رخ می دهد. این تقریباً همیشه در بیماران بالای ۵۰ سال ایجاد می شود، اگرچه کودکان مبتلا به این سندرم گزارش شده است. در این بیماران، اکثر ناخن‌ها، اگر نه همه، مایل به زرد هستند. گاهی اوقات YNS خود به خود از بین می رود. اما اگر اینطور نباشد، ویتامین E و همچنین دارو ممکن است کمک کننده باشد.

ناخن های موج دار
سوراخ شدن ناخن نشانه کلاسیک پسوریازیس در ناخن است. این به صورت سوراخ های ریز در سطح ناخن ظاهر می شود. موج دار شدن سطح ناخن در بیماران مبتلا به درماتیت نوک انگشتان دیده می شود. این می تواند نتیجه درماتیت آتوپیک، درماتیت تحریک کننده یا درماتیت تماسی آلرژیک باشد.

ناخن های شکافته یا ترک خورده
شکنندگی ناخن یک بیماری شایع در افراد مسن است. به طور معمول، علت کشف نشده باقی می ماند، تا حدی به این دلیل که علل بالقوه زیادی وجود دارد. شکنندگی ناخن می تواند ناشی از داروها، ضربه به ناخن، یا تعدادی از بیماری ها یا کمبود مواد مغذی باشد. هنگامی که ناخن های شکننده شکافته می شوند، نامی که متخصص پوست شما استفاده می کند ممکن است به نحوه شکافتن آنها بستگی داشته باشد. هنگامی که ناخن ها به صورت افقی شروع به شکافتن می کنند، این بیماری onychoschizia نامیده می شود. اما هنگامی که آنها در جهت رشد ناخن شکافته می شوند، به آن انیکورهکسیس می گویند.

جلوگیری از شکننده شدن ناخن ها
ممکن است درمان ناخن ها تا زمانی که شروع به شکافتن و ترک خوردن می کنند دشوار باشد. بنابراین، پیشگیری ممکن است بهترین انتخاب شما باشد. راه های بالقوه زیادی برای درمان این بیماری وجود دارد. روش‌های پیشگیری مفید بالقوه شامل مکمل‌ها است. اینها ممکن است به شکل مکمل های ویتامین (به ویژه بیوتین)، اسیدهای آمینه، یا مواد معدنی خاصی مانند روی باشند.

عفونت چین خوردگی ناخن (پارونیشی)
پوست اطراف لبه ناخن شما، که به عنوان چین ناخن شناخته می شود، می تواند توسط بسیاری از چیزها آسیب ببیند. هنگامی که پف کرده و متورم می شود، پزشکان آن را پارونیشیا می نامند که می تواند مزمن یا حاد باشد. پارونیشیا حاد معمولاً از عفونت ایجاد می شود. اما اگر بستر ناخن شما به طور مزمن پف کرده است، احتمالاً یک تحریک شیمیایی دارید.

دلایل دیگری نیز برای پف کردن بستر ناخن وجود دارد. افرادی که اغلب دست‌هایشان در آب خیس می‌شود – ماشین‌های ظرف‌شویی، دست‌سازهای غذا، و شناگران، ممکن است به آن مبتلا شوند. افراد مبتلا به دیابت نیز مانند کسانی که از داروهای خاص HIV استفاده می کنند، در برابر آن آسیب پذیرتر هستند.

پیشگیری و درمان
گزینه های درمانی شما بستگی به نحوه ایجاد این وضعیت دارد. بستر ناخن های پف کرده ممکن است به برخی از قرص ها یا کرم های استروئیدی پاسخ دهد. برای اینکه بدانید کدام یک را باید استفاده کنید، با پزشک خود مشورت کنید. اگر می خواهید از شر پارونیشیا خلاص شوید و از شر آن خلاص شوید، از آب و مواد شیمیایی خشن روی دست خودداری کنید. به عنوان مثال، ببینید که آیا می توانید از دستکش های لاستیکی ضد آب استفاده کنید. از قرار دادن انگشتان در دهان خودداری کنید (مثل هنگام مکیدن شست). و هنگامی که دستان خود را می شویید، از یک لوسیون مرطوب کننده استفاده کنید.

خطوط تاریک زیر ناخن
دلایل متعددی برای ظاهر شدن رگه های قهوه ای یا سیاه خطی وجود دارد که از کوتیکول تا نوک ناخن امتداد می یابد. از آنجایی که نمی توان منبع رنگ را تجسم کرد زیرا در ماتریکس ناخن زیر چین قرار دارد، اغلب باعث اضطراب در بیماران و پزشکان آنها می شود. بیوپسی ممکن است برای رد سرطان پوست ضروری باشد.

ناخن جویده شده
آیا شما ناخن خور هستید؟ اصطلاح فنی “انیکوفاژی” است و این عادت رایج کاهش استرس هم در کودکان و هم در بزرگسالان یافت می شود. این می تواند عواقب سلامتی آشکار و نامحسوس داشته باشد. واضح‌تر از همه، جویدن ناخن‌ها باعث می‌شود خام و خشن به نظر برسند. اما سایر مشکلات سلامتی ممکن است شامل موارد زیر باشد:

انگل‌های روده‌ای که از ناخن‌های شما جمع‌آوری می‌شوند
درد فک و اختلال عملکرد (TMJ)
عفونت قارچی ناخن
عفونت معده ناشی از بلع تکه های ناخن
مانند هر عادت ناخوشایندی، شکستن ناخن جویدن ممکن است دشوار باشد. موفقیت ممکن است با چندین اختلال روانپزشکی مرتبط با این بیماری، از جمله اختلال وسواس فکری-اجباری (OCD) و اختلال نقص توجه و بیش فعالی (ADHD) مخدوش شود. همکاری بیمار برای اصلاح رفتار ضروری است. یک تیم پزشکی چند رشته ای ممکن است بهترین راه را برای از بین بردن این عادت ارائه دهد. برخی از متخصصان که ممکن است مفید باشند عبارتند از متخصصان پوست، روانپزشکان و دندانپزشکان.