عوامل تاثیرگذار بر عضلانی شدن شکم

برخی افراد علاوه بر تمرینات زیادی که میکنند بازهم سیکس‌پک شکمشان بیرون نمی آید و با شکست مواجه می شوند آن ها علیرغم تمرینات ویژه در این زمینه به هدف خود که شکمی عضلانی است دست نمی یابند.

عوامل تاثیرگذار بر عضلانی شدن شکم

می خواهیم به عوامل تاثیرگذار در این زمینه اشاره کنیم و راههای رسیدن به شکم سیکس پک را در اختیارتان قرار دهیم با ما همراه باشید.بسیاری از افراد که ورزش می‌کنند به دنبال داشتن شکمی عضلانی و سیکس‌پک هستند اما به دلایل مختلف همه نمی‌توانند به این هدف برسند. اشتباه‌های متفاوتی می‌تواند از رسیدن به این هدف جلوگیری کند.

به نقل از سایت Jmax fitness، لاغر بودن یک موهبت است اما همه افراد لاغر نمی‌توانند شکمی عضلانی داشته باشند.

افرادی که چربی شکمی ندارند به دو دلیل ممکن است شکم عضلانی نداشته باشند. یک دلیل این است که عضلات شکم این افراد به اندازه کافی بزرگ نیست و دلیل دیگر این است که به صورت ژنتیکی فرم عضلات شکمی آنها ایده‌آل نیست. در هر دو این موارد انجام حرکات شکمی (نه صرفا کرانچ) می‌تواند موثر باشد.

داشتن عضلات شکمی و سیکس‌پک نیازمند کم بودن درصد چربی بدن است.

در برخی از افراد درصد چربی بدن باید کمتر از ۱۲ درصد باشد تا عضلات شکم مشخص شوند و برای برخی دیگر باید کمتر از ۱۰ درصد باشد. بنابراین برای داشتن عضلات شکمی باید هم تغذیه درستی داشت و هم ورزش کرد. در واقع باید کمی بیشتر از حد عادی غذا بخورید و بیش از حدی که راحت هستید ورزش کنید.

عوامل زیادی باعث می‌شوند که سیکس پک نداشته باشید:

۱. تنبلی:

با پیاده روی در پارک نمی‌توان شکمی عضلانی داشت. باید به بدن فشار بیاید تا عضلات مشخص شوند. برای داشتن بدن عضلانی باید در ورزش تداوم داشته باشید. در صورتی که چربی بدن شما کم باشد حداقل به ۱۲ هفته‌ تمرین و ورزش سنگین و مداوم برای رسیدن به عضلات شکمی نیاز دارید.

۲. نداشتن تمرکز:

از آن جایی که میزان مقاومت بدن در طول زمان تغییر می‌کند و ما از نتیجه‌ مطمئن نیستیم. ممکن است که تمرکز خود را از دست بدهیم. ممکن است افراد بعد از دو هفته‌ تصور کنند که دارند عضلات بدن خود را از دست می‌دهند و به همین دلیل ممکن است دوباره برنامه خود را تغییر دهند.

ایجاد شدن تغییرات در فرم بدن ممکن است شما را بترساند اما نتیجه‌ پایانی رضایت بخش خواهد بود. باید بدانید که با کم شدن چربی بدن حجم کلی بدن شما کمتر به نظر می‌آید اما تا زمانی که چربی‌ها کم نشوند عضلات مشخص نخواهند شد.

۳. نداشتن هدف:

نداشتن هدف در کم کردن چربی بدن اشتباه بزرگی است. باید برای خودتان زمان‌بندی داشته باشید و طبق آن برنامه‌ریزی کنید. فقط به خودتان نگویید که می‌خواهم چربی‌های بدن را کم کنم. این کار فایده‌ای ندارد. در این‌ راستا تلاش کنید. مطمئن شوید که هدفتان قابل دسترس است.

برای مثال کم کردن یک درصد چربی بدن در هر هفته‌ یک هدف قابل دسترس است. البته این روند تا زمانی که چربی بدن به ۱۰ درصد برسد انجام شدنی است. بعد از آن روند کندتر می‌شود.

۴. نداشتن برنامه:

اگر هدف واقعی داشته باشید می‌توانید برای آن برنامه‌ای واقعی بریزید. در باشگاه باید میزان ورزش کردن شما به تدریج افزایش یابد. در تغذیه نیز باید مراقب میزان کالری دریافتی خود باشید و باید آن را اندازه‌گیری کنید.

۵. اندازه‌گیری نکردن:

اگر نتیجه‌ کار خود را اندازه‌گیری نکنید نمی‌توانید متوجه شوید که چقدر پیشرفت کرده‌اید. اندازه‌گیری کردن به شما کمک می‌کند که متوجه شوید چه زمانی باید برنامه‌ خود را تغییر دهید.

۶. سختگیری بیش از حد:

نباید زندگی خود را قربانی ورزش کنید، بهتر است در برنامه ورزشی انعطاف پذیر باشید تا انگیزه برای تداوم در ورزش به شما داده شود. در تغذیه نیز سعی کنید غذاهایی مصرف کنید که به آنها علاقه دارید.

۷. سریع عمل کردن:

هر چقدر که عضلات بدن بیشتر شوند سوخت و ساز بدن شما بیشتر می‌شود. بنابراین فردی که عضلات بیشتری دارد بیشتر از فردی که تنها لاغر است کالری می‌سوزاند. پروسه عضلانی شدن بدن باید آرام انجام شود تا به تدریج چربی بدن کم شود.