مراحل سفید کردن دندان در مطب دندانپزشکی

اگر چه دندانپزشکان سیستم های گوناگونی برای سفید کردن دندان در اختیار دارند اما معمولا اقدامات مشابه و استانداردی برای سفید کردن دندان با هر یک از این روشها انجام میدهند.

مراحل سفید کردن دندان در مطب دندانپزشکی

اگر چه دندانپزشکان سیستم های گوناگونی برای سفید کردن دندان در اختیار دارند اما معمولا اقدامات مشابه و استانداردی برای سفید کردن دندان با هر یک از این روشها انجام میدهند.

مرحله ۱

تمیز کردن دندانها

پیش از تصمیم گیری در مورد درمان سفید کردن دندان، باید ابتدا دندانها به صورت حرفه ای تمیز شوند. تمامی ذرات، لکه های سطحی و جرم تجمع یافته در سطح دندانها باید برداشته شوند. گاهی همین مرحله هم به قدری دندانها را زیباتر میکند که دیگر نیازی به بلیچینگ دندان نیست.

در ابتدای جلسه سفید کردن دندان، دندانپزشک دندانها را با خمیر پولیش براق میکند تا مطمئن شود هیچ لکه یا جرمی باقی نمانده است.

مرحله ۲

تعیین رنگ دندان پیش از درمان

شما و دندانپزشکتان باید بدانید درمان چقدر موثر بوده است. برای همین باید رنگ دندانها با راهنمای رنگها مقایسه شود تا رنگ پیش از درمان دندان مشخص شود.

برای این کار راهنمای تعیین رنگ که نوعی پوسته چینی شبیه به دندان است در مجاورت دندانها قرار میگیرد. شماره نمونه ای که بیشترین مطابقت را با رنگ دندانها دارد به عنوان رنگ دندان شما ثبت میشود.

مرحله ۳

جدا سازی دندانها

سفید کننده پروکسید مورد استفاده در درمان سفید کردن، ماهیت سوزش آور دارد و میتواند بافتهای نرم دهان را تحریک کرده و یا حتی آسیب جدی به آنها وارد کند. به علاوه لثه، لب، گونه و زبان و حتی چشمها و صورت در معرض خطر قرار میگیرند.

محافظ لثه

برای محافظت از بافتهای دهان دندانپزشک دندانها را با کمک مانع پلاستیکی به نام دَم (dam) از بقیه دهان جدا میکند.

دَم مایع

یکی از انواع دم که ممکن است در این شرایط استفاده شود، نوعی ژل است که روی بافتهای لثه اطراف دندان قرار میگیرد. همین که ژل به خوبی لثه ها را پوشاند، دندانپزشک نور مخصوصی به آن میتابند. با این کار کاتالیزور داخل ژل فعال شده و باعث میشود ظرف چند لحظه سفت شود. در نهایت یک مانع پلاستیکی مشاهده میکنید که در اطراف دندانها قرار گرفته است و اجازه نمیدهد عامل سفید کننده در تماس با بافت لثه قرار بگیرد.

پس از درمان به راحتی میتوان مانع پلاستیکی را برداشت.

دَم پلاستیکی

نوع دیگری از دم دندانپزشکی یک ورق نازک لاتکس است که از آن به عنوان دم پلاستیکی یا رابر دم یاد میشود. سوراخهایی در لاتکس (یک سوراخ برای هر دندان) تعبیه میشود و سپس لاتکس در قوس دندانی قرار میگیرد به طوری که دندانها از لاتکس بیرون میزنند. دندانهای بیرون زدن با سفید کننده تحت درمان قرار میگیرند و لاتکس به عنوان مانعی عمل میکند که اجازه نمیدهد مواد در تماس با بقیه سطوح دهان قرار بگیرند.

دم پلاستیکی شیوه سنتی جدا کردن دندان برای سفید کردن آن بوده و اکنون استفاده از دم مایع مرسومتر است.

چند دندان را میتوان سفید کرد؟

معمولا روال بر این است که تنها ۶ تا ۸ دندان جلویی هر فک با بلیچینگ سفید میشوند. گاهی نیز هر دندانی که به آن دسترسی باشد تحت درمان قرار میگیرد. باید بزرگترین لبخندی که میتوانید را جلوی آینه بزنید و مشخص کنید سفید شدن کدام  دندانها برایتان مهم است.

سایر روشهای جدا سازی دندان و محافظت از لثه

علاوه بر دم دندانپزشکی از مواد دیگری نیز ممکن است برای این منظور استفاده شود. از جمله آنها میتوان به موارد زیر اشاره کرد:

جمع کننده گونه: جمع کننده یا رتراکتور، گونه و لبها را با ملایمت از جلوی دندان کنار میکشد. گاز و پنبه: از این وسایل در زیر لبها یا در داخل دهان استفاده میشود تا بیشتر از بافتهای نرم محافظت گردد

پیش بند صورت: پیش بند صورت یک پوشش کاغذی است که امکان دسترسی به دهان را فراهم میکند و در عین حال از صورت در مقابل تماس با مواد سفید کننده محافظت مینماید. عینک محافظ: همیشه استفاده از عینک محافظ در حین درمانهای دندانپزشکی کار عاقلانه ای است. عینک محافظ در این روش به خاطر تاباندن نور بلیچینگ استفاده میشود.

مرحله ۴

مالیدن عامل سفید کننده

در این مرحله دندانپزشک عامل سفید کننده را به دندانها می مالد. سفید کننده درجه حرفه ای معمولا ژل یا خمیر سفتی است که روی سطح دندانها مالیده میشود.

مرحله ۵

فعال سازی سفید کننده (اختیاری)

در برخی سیستمهای سفید کننده دندان در مطب، از نور مخصوصی برای فعال سازی مواد استفاده میشود. این نور میتواند لیزر باشد. با این کار کارایی درمان افزایش می یابد. با این حال این مرحله اختیاری است. لازم به ذکر است که استفاده از نور فعال سازی مورد تایید برخی از دندانپزشکان نیست. برخی تحقیقات نشان میدهند کارایی درمان بدون استفاده از نور بلیچینگ یا با استفاده از آن تفاوتی ندارد.

معمولا ۶۰ تا ۹۰ دقیقه به مواد فرصت داده میشود تا تاثیر خود را بگذارند. مدت زمان دقیق آن بستگی به محصول مورد استفاده دارد. ممکن است جلسه دندانپزشکی به چند نوبت استعمال سفید کننده تقسیم شود. اگر تنها قرار است یک مرتبه سفید کننده استفاده شود، غالبا در حین فرایند بلیچینگ مقدار بیشتری از آن استفاده میشود تا تاثیر خود را بگذارد.

حساسیت دندان و لثه در مقابل سفید کننده دندان

امکان دارد در حین فرایند درمان تا حدی حساسیت دندان را تجربه کنید. دندانپزشک بسته به شرایط ممکن است مدت زمان درمان را کوتاهتر کند یا از یکی دو نوبت استعمال سفید کننده صرفنظر نماید.

مرحله ۶

تمیز کردن دندان

همین که کار سفید کننده تمام شد، مواد از سطح دندان ساکشن میشوند و سپس دندانها کاملا شستشو داده میشوند. سپس دم یا هر گونه مواد جدا سازی دندان که استفاده شده بود، از روی لثه برداشته میشود.

مرحله ۷

تعیین رنگ دندان پس از درمان

همان طور که رنگ دندان پیش از درمان مشخص شد، پس از اتمام کار نیز دوباره رنگ دندان مشخص میشود تا میزان کارایی درمان ارزیابی شود.

البته معمولا بلافاصله پس از سفید کردن دندان در مطب رنگ دندان تعیین نمیشود. علت این است که در حین فرایند اغلب دندانها خشک و بی آب میشوند و این موضوع باعث سفیدتر دیده شدن آنها میشود. به این معنی که تمام تغییر رنگی که مشاهده میکنید مربوط به تاثیر سفید کننده نیست.

تاثیر خشک بودن دندان در تحقیقات دندانپزشکی به خوبی شناخته شده است و به همین علت در تحقیقات معمولا حداقل تا دو هفته پس از درمان رنگ دندان تعیین نمیشود.

مرحله ۸

درمان با فلوراید (اختیاری)

دندانپزشک ممکن است احساس کند پس از اتمام سفید شدن، دندان بهتر است تحت درمان فلوراید حرفه ای قرار بگیرید. علت استفاده از فلوراید دو چیز است: فلوراید حساسیت دمایی دندان را به حداقل میرساند. برخی از مواد سفیدکننده دندان کمی اسیدی هستند و مقداری از مواد معدنی سطح دندان را حل میکنند. فلوراید به معدنی سازی مجدد این نواحی کمک میکند.

در این مرحله مقداری فلوراید به دندانها مالیده میشود. ممکن است مواد دیگری به جز فلوراید برای این منظور استفاده شود. یکی از جایگزینهای متداول فلوراید، نیترات پتاسیم و فسفات کلسیم آمورف است. نیترات پتاسیم به عنوان یک حساسیت زدا عمل میکند. فسفات کلسیم به معدنی سازی دندان کمک مینماید.

گاهی نیز به جای درمان فلوراید در مطب، موادی به شما داده میشود تا در خانه استفاده کنید. ممکن است این مواد به صورت ژل باشند که با مسواک استفاده میشوند یا در تری پلاستیکی مورد استفاده قرار بگیرند.

اقدامات پس از سفید شدن دندان در مطب دندانپزشکی

دندانپزشک احتمالا پیشنهاد میکند از مصرف موادی که باعث زرد شدن دندانها میشوند مانند قهوه، نوشابه، چای و محصولات تنباکو از جمله سیگار تا دو ساعت پس از بلیچینگ خودداری کنند.در شرایط طبیعی سطح مینای دندان با لایه محافظ نازکی به نام پلیکل دندان پوشیده شده است.

در فرایند بلیچینگ این لایه برداشته میشود و در صورتی که این لایه محافظ نباشد دندان در معرض لکه و تغییر رنگ قرار میگیرد. دو ساعت پس از بلیچینگ لایه پلیکل دوباره تشکیل میشود. برای تشکیل این لایه از ترکیباتی که در بزاق وجود دارد استفاده میشود. به همین علت مواد کروموژنیک مانند نوشابه و قهوه باید در این مدت مصرف نشوند.

مرحله ۹

ادامه درمان سفید کردن دندان در خانه (اختیاری)

ممکن است دندانپزشک توصیه کند از محصولات خانگی سفید کننده دندان به مدت مشخصی استفاده نمایید.این درمان ترکیبی امری شایع است. علت توصیه به سفید کردن دندان در خانه این است که با این کار دندانهای شما به حداکثر سفیدی خود میرسند.