۷ علامتی که می گویند دچار فقر آهن شده اید

گفته می شود زنان در سنین باروری بیشتر در معرض کم خونی ناشی از فقر آهن هستند. مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری های ایالات متحده اعلام کرده که روزانه ۱۸ میلی گرم آهن باید به بدن زنان ۱۹ تا ۵۰ سال برسد. این میزان در زنان باردار ۲۷ میلی گرم و در مردان بزرگسال ۸ میلی گرم است.

سطوح ناکافی آهن در بدن می تواند با نشانه های غیر معمول زیر خود را نشان دهد:

خستگی: در مبتلایان به کم خونی فقر آهن، تعداد گلبول های قرمز برای انتقال اکسیژن به اعضای حیاتی بدن کاهش می یابد. این کمبود اکسیژن خود را با علائم مبهمی از جمله خستگی، سردرد، ضعف خود را نشان می دهد.

تنگی نفس: محققان کلینیک مایو اعلام کرده اند که مبتلایان به کم خونی ناشی از فقر آهن دچار تنگی نفس می شوند. از آنجا که ماهیچه ها نمی توانند اکسیژن کافی برای انجام فعالیت های معمول مانند راه رفتن را دریافت کنند، میزان تنفس در تلاش برای جبران کمبود اکسیژن افزایش یافته و همین باعث تنگی نفس می شود.

سندرم پای بی قرار: سندروم پای بی قرار نوعی اختلال در سیستم عصبی است و با احساس سوزن سوزن شدن پا و یا نیاز شدید به حرکت دادن پاها در حالت استراحت خود را نشان می دهد. این اختلال می تواند منجر به کاهش کیفیت خواب شود. سندرم پای بی قرار یکی از علائم غیر معمول کمبود آهن است.

ریزش مو: زمانی که اکسیژن کافی به علت کم خونی فقر آهن به فولیکول های مو نرسد، فرد دچار ریزش مو می شود و تا زمانی که این فقر آهن درمان نشود موهای از دست رفته رشد نخواهند کرد. همه مردم هر روز تعدادی از موهایشان می ریزد اما مقادیر بیش از اندازه ریزش و عدم رشد مجدد آن ها یکی از علائم کم خونی فقر آهن است.

عفونت های مکرر: آهن نقش کلیدی در حفظ سیستم ایمنی سالم ایفا می کند به طوری که سطوح ناکافی آن در بدن، استعداد ابتلا به عفونت را افزایش می دهد.

میل به خوردن چیزهای عجیب و غریب: میل به خوردن غذاهای عجیب و غریب یا حتی مواد غیر خوراکی، پیکا یا هرزه‌ خواری نامیده می‌شود. میل به خوردن یخ، خاک رس، خاک، گچ یا کاغذ از جمله مواردی است که افراد مبتلا ممکن است تجربه کنند و می‌ تواند نشانه‌ای از کمبود آهن باشند.

اضطراب: کمبود اکسیژن در بافت‌ های بدن ناشی از کمبود آهن ممکن است موجب اضطراب شود. با این حال، این مشکل پس از بهبود یا درمان سطح آهن اصلاح خوهد شد.