گرفتگی بینی: شیوه های خانگی برای درمان

برای بسیاری از افراد، سینوزیت (تورم غشای مخاطی سینوس ها) و گرفتگی بینی سبب ایجاد آزار و اذیت شده و روشن است که نیازمند درمان می باشد.

گرفتگی بینی: شیوه های خانگی برای درمان

اما برخی افراد احساس نمی کنند که بیماریشان آنقدر جدی است که بخواهند به پزشک مراجعه کنند. به همین دلیل در این قسمت قصد داریم تا چند تکنیک درمانی سریع و آسان را به شما معرفی کنیم.

افزایش رطوبت. با افزایش میزان رطوبت موجود در داخل سینوس ها، گرفتگی، سوزش و خارش، و ناراحتی بینی از بین خواهد رفت.

مصرف محلول نمک شور (آب و نمک) که به صورت قطره و اسپری بینی موجود می باشد، نه تنها بی خطر بوده بلکه اثر پذیری بالایی نیز دارد.

مصرف نوشیدنی های گرم و یا حمام آب گرم در برطرف کردن گرفتگی بینی معجزه می کنند.

همچنین می توانید سرتان را در بالای یک کاسه پر از آب جوش قرار دهید و یک حوله روی سرتان بیندازید تا بخار در محوطه جمع شود. آب را تا آنجایی که امکان دارد می توانید گرم کنید، اما مراقب باشید تا سرتان را زیاد به داخل ظرف فرو نبرید تا باعث ایجاد سوختگی نشود!
دستگاه بخور نیز ایده ی بدی نخواهد بود. فقط باید آنرا مرتباً تمیز نکید. این قبیل دستگاه های اگر به صورت مکرر تمیز نشوند، قارچ و کپک ایجاد می کنند.

به اندازه کافی آب مصرف کنید. هر چقدر آب بیشتری به بدن خود برسانید، خشکی و سوزش و خارش بینی تان کمتر خواهد شد. مصرف آب کافی از ایجاد سر درد نیز جلوگیری بعمل م یآورد.

حفره ی بینی خود را مرطوب نگه دارید. برخی وسیله ها هستند که خیلی بهتر از اسپری های بینی عمل کرده و گذرگاه هوا در داخل بینی را مرطوب نگه می دارند. البته استفاده از این روش به همه ی افراد توصیه نمی شود، اما به هر حال افرادی هم وجود دارند که با میل و اشتیاق از این نوع وسایل استفاده می کنند.

رطوبت چشم هایتان را حفظ کنید. همانطور که برای بینی اسپری محلول نمک وجود دارد، انواع خاصی از این نوع محلول های حاوی نمک برای شستشوی چشم ها نیز پیدا می شوند. استفاده از این محلول ها درد، خارش، سوزش، و خشکی که به موجب آلرژی در افراد ایجاد می شود را تا حد بسیار زیادی کاهش می دهند.

قطره ی سرفه. بسیاری از قطره های خوش طعم برای از بین بردن سرفه و خشکی سینه به بازرا عرضه می شوند.

البته انواع گیاهی این قطره ها نیز در داروخانه موجود می باشند و این قابلیت را دارند که به مدت یک ساعت از سرفه جلوگیری نمایند.

نحوه عملکر این قطره ها متفاوت می باشد، اما اغلب آنها به این ترتیب عمل می کنند که میزان ترشح بزاق دهان را افزایش می دهند که به موجب آن گلو همواره مرطوب نگه داشته شده و سوزش و خارش آن از میان می رود. اگر شما دچار دیابت و یا قند بالای خون هستید، توجه داشته باشید که باید از انواع قطره های بدون شکر استفاده کنید.

داروی ضد سرفه. در این داروها از موادی استفاده میشود که باعث ایجاد خلط هستند و در عین حال دفع خلط را نیز ساده تر می کنند. به این ترتیب سوزش و خارش گلو نیز کاهش پیدا می کند. از عمده مواد موثری که در ترکیبات این دارو استفاده می شود می توان به guaifenesin اشاره کرد. البته هنوز پژوهشگران بر سر کارامد بودن این ماده بایکدیگر به توافق جامع و کامل دست پیدا نکرده اند.

برای اینکه بهترین نتیجه را بگیرید می بایست دوز مصرف روزانه خود را تا میزان ۲۴۰۰ میلی گرم افزایش دهید. یکی دیگر از داروهای خانگی که در زمینه سرفه بسیار اثر بخش می باشد.

دکسترومترفان dextromethrophan می باشد که با نام اختصاری DM شناخته می شود. این دارو صرفاً به صورت یک مسکن عمل می کند و از سرفه جلوگیری می نماید؛ به هیچ وجه اعتیاد آور نبوده و در آن ماده ی مخدر به کار نرفته است.

باید توجه داشت که مصرف داروی فوق الذکر می تواند سبب ایجاد خواب آلودگی و سنگینی سر و چشم ها شود، اما بسیاری از افراد ترجیح می دهند قدری خواب آلود باشند تا اینکه بخواهند آنقدر سرفه کنند و گلویشان اذیت یا تحریک شود.

موادی که از سرفه جلوگیری می کنند در قرص ها و شربت های مختلفی دیده می شوند. شربت ها چون به صورت مایع هستند، فرمولشان دارای دز پایین تری از ترکیبات موثر بوده و به همین دلیل برای مدت زمانی نزدیک به ۱ تا ۲ ساعت می توانند سرفه را متوقف کنند. این شربت ها گاهی اوقات حاوی شکر و الکل نیز می باشند که ممکن است برای برخی از افراد ایجاد مشکل نمایند.

از بین بردن درد. استامینافن، ایبو پروفن، و ناپروکسن جزء رایج ترین مسکن ها می باشند که می توانند بسیاری از علائم سینوزیت را از بین ببرند.

در نهایت باید توضیح مختصر و کوتاهی در مورد قرص هایی بدهیم که دارای خاصیت چند منظوره هستند و در آن واحد می توانند چند عامل مختلف بیماری زا را از میان ببرند.

بیشتر این قرص ها حاوی آنتی هیستامین و دکونژستان و یا ترکیبی از هر دوی آنها می باشند. مزیت آنها این است که یک قرص کوچک این توانایی را دارد که حداقل تا ۶ ساعت کلیه ی علائم بیماری را از بین ببرد، اما ریسک آن هم وجود دارد که شما دارویی را مصرف کنید که دارای موادی باشد که بدنتان به آنها هیچ نیازی نداشته باشد.