درباره تب کریمه کنگو چه باید بدانیم ؟
تریتانیوز : تب خونريزي دهنده كريمه كنگوتوسط يك ويروس قابل انتقال به وسيله كنه ايجاد ميشود. بيماري براي اولين بار در سال 1944 در كريمه مشخص شد و به آن تب خونريزي دهنده كريمه گفتند . بعدا” در سال 1969 به عنوان يك علت بيماري در كنگو شناخته شد و به نام فعلي ( تب خونريزي دهنده كريمه كنگو ) معروف شد. تب خونريزي دهنده كريمه كنگو در اروپاي شرقي به ويژه در اتحاد جماهيرشوروي سابق ، سرتاسر مديترانه ، در شمال غربي چين ، آسياي مركزي ، اروپاي جنوبي،آفريقا، خاورميانه و شبه قاره هند يافت مي شود.دکتر بیژن صدری زاده متخصص بیماریهای عفونی و پزشک معتمد سازمان بهداشت جهانی درموردراههاي سرايت و ابتلا به تب خونريزي دهنده كريمه كنگواظهارداشت :
كنههاي سخت به ويژه نوع هيالوماهم مخزن و هم ناقل ويروس تب خونريزي دهنده كريمه كنگو ميباشند. حيوانات وحشي و اهلي بسيار زيادي از قبيل گاو ، بز ، گوسفند و خرگوش ( صحرايي ) به عنوان ميزبان ويروس به حساب ميآيند.
انتقال به انسان از طريق تماس با كنه آلوده و خون حيوان ايجاد ميشود. تب خونريزي دهنده كريمه كنگو ميتواند از يك فرد آلوده به فرد ديگري به وسيله تماس با خون يا مايعات آلوده بدن منتقل شود. هم چنين انتشار تب خونريزي دهنده كريمه كنگو در بيمارستانها به علت گندزدايي نامناسب تجهيزات پزشكي ، استفاده مجدد از سوزن تزريق و آلودگي لوازم پزشكي به ثبوت رسيده است .
دکتر صدری زاده در باره علائم و نشانهها این بیماری افزود:تب خونريزي دهنده كريمه كنگو به طور ناگهاني با علائم و نشانههاي اوليه شامل سردرد ، تب بالا ، درد پشت، درد مفاصل ، درد معده ، و استفراغ شروع ميشود. قرمزي چشمها ، برافروختگي صورت ، سرخي گلو ، و نقاط خونريزي دهنده (بر روي كام شايع ميباشند. هم چنين علائمي از قبيل يرقان ، و در حالات شديد تغييراتي در خلق و خو و ادراك حسي نيز ممكن است وجود داشته باشد. با پيشرفت بيماري، نواحي بزرگي از كبودي ، خونريزي شديد بيني ، و خونريزي غيرقابل كنترل در محل تزريق ممكن است ديده شود كه از حدود روز چهارم بيماري شروع ميشود و براي مدت دوهفته طول ميكشد.در طغيانهاي مستند تب خونريزي دهنده كريمه كنگو ، ميزان كشندگي در بيماران بستري شده در بيمارستان از 9 تا 50 درصد متغير بوده است .اثرات دراز مدت تب خونريزي دهنده كريمه كنگو در افرادي كه از بيماري جان سالم به در بردهاند ، به طور كامل از نظر وجود يا عدم عوارض بررسي نشده است .به هر حال بهبودي كند است .پزشک سازمان بهداشت جهانی درخصوص خطر تماس (در معرض قرار گرفتن )بیان داشت :
چوپانان ، گاوداران و رمهداران ، كاركنان مربوط به چارپايان ، و كاركنان كشتارگاهها در نواحي بومي ، در معرض خطر CCHF قرار دارند. كاركنان نظام سلامت (Health care workers) در نواحي بومي ، از طريق تماس حفاظت نشده با خون و مايعات آلوده بدن در معرض خطر ميباشند. افراد و مسافران بينالمللي كه با چارپايان مناطق بومي تماس دارند ، ممكن است در معرض بيماري قرار گيرند.
دکتر صدری زاده درباره تشخيص و درمان تب کنگو افزود:تستهاي آزمايشگاهي براي تشخيص تب خونريزي دهنده كريمه كنگو عبارتند از : ELISA و RT-PCR . در مراحل آخر بيماري در افرادي كه زنده ميمانند ميتوان آنتيباديها را در خون پيدا كرد ، ولي آنتي ژن ، RNA ويروسي (Viral RNA) و ويروس ، در اين مرحله موجود و قابل كشف نيستند.ودرمان در تب خونريزي دهنده كريمه كنگو عمدتا” كمكي است . مراقبت شامل توجه دقيق به توازن و اصلاح اختلالات الكتروليتي ، كمك اكسيژن دهي و هموديناميك و درمان مناسب عفونتهاي ثانوي است . ويروس در خارج از محيط زنده (in vitro) به داروي ضدويروسي ريباويرين حساس است . ريباويرين براي درمان بيماران مبتلا به تب خونريزي دهنده كريمه كنگو مورد استفاده قرار گرفته و منافعي نيز داشته است .
در پایان پزشک معتمد سازمان بهداشت جهانی در مورد روند بهبود و پیشگیری از این بیماری نکاتی را خاطر نشان کرد :اثرات دراز مدت تب خونريزي دهنده كريمه كنگو در افرادي كه از بيماري جان سالم به در ميبرند به طور كامل از نظر وجود يا عدم عوارض اختصاصي مورد مطالعه قرار نگرفته است .و برای پیشگیری از این بیماری كاركنان كشاورزي و ساير افرادي كه با حيوانات كار ميكنند بايد از مواد دور كننده حشرات (insect repellent) بر روي پوست و لباس استفاده كنند. مواد دوركننده حشرات حاوي DEET يا N,N-diethyl-m-toluamide از مؤثرترين مواد براي دوركردن كنه ميباشند.پوشيدن دستكش و ديگر پوشاكهاي محافظ توصيه ميشوند. هم چنين بايد از تماس با خون و مايعات بدن چارپايان يا انسانهايي كه علائم بيماري را نشان ميدهند اجتناب گردد. كاركنان پزشكي بايد احتياطات مربوط به كنترل عفونت را براي جلوگيري از تماس شغلي رعايت كنند.يك واكسن ضد CCHF غير فعال به دست آمده از مغز موش توليد شده و در مقياس كوچكي در اروپاي شرقي مورد استفاده قرار گرفته است . به هر حال ، در حال حاضر واكسن مطمئن و مؤثري براي استفاده در انسان وجود ندارد. براي توليد اين قبيل واكسنهاي بالقوه و نيز براي اثربخشي گزينههاي درماني مختلف از جمله ريباويرين و ساير داروهاي ضدويروسي ، تحقيقات بيشتري بايد انجام شود.
