توصیه به پرهیز از مصرف «شیر پرچرب» پشتوانه علمی ندارد
تمام انواع شیرهایی که در فروشگاه‌ها وجود دارند، دارای مقدار مساوی ویتامین D، کلسیم و پروتئین هستند و تفاوت اصلی بین این شیرها، اساساً ظرفیت چربی آن‌هاست.
بنابر مطالعات اخیر، توصیه به مصرف شیر کم‌چرب یا بدون چربی به جای شیر پرچرب یا کامل چیزی است که نیاز به تحقیقات علمی بیشتری داشته و تاکنون پشتوانه علمی از این نظر پیدا نکرده اما چیزی که تاکنون می‌دانیم این است که لبنیات پرچرب نسبت به لبنیات کم‌چرب می‌تواند سیگنال‌های سیری بیشتری به مغز بفرستد.
یک فنجان شیر کامل، 8 گرم چربی دارد که 5 گرم آن چربی اشباع شده است؛ یک فنجان شیر کم‌چرب، کمتر از یک گرم چربی دارد.
تنها دلیل توصیه به مصرف نوشیدن شیرهای کم چرب که در سال‌های اخیر باب شده، همین محتوای چربی آن‌هاست یعنی این طرز تفکر که شیرهای بدون چربی یا کم چرب، کالری کمتری دارند و بنابراین نسبت به انواع چرب‌تر آن، سالم‌تر هستند اما تحقیقات جدید این پیام و توصیه را به زیر سؤال برده است.
پژوهش‌های صورت گرفته نشان داده که مصرف لبنیات کامل یا پرچرب در مقایسه با انواع کم چرب، حتی می‌تواند در کاهش احتمال افزایش وزن و دیابت مفید باشد بنابراین بسیاری از کارشناسان سلامت دچار تردید شده‌اند که آیا همچنان به توصیه مصرف لبنیات کم‌چرب و برتری دادن آن‌ها به انواع شیر کم‌چرب ادامه بدهند یا خیر.
شیر کامل، کالری و چربی بیشتری دارد بنابراین از لحاظ تئوریک این‌طور به نظر می‌ٰرسد که شیر کم‌کالری و کم‌چرب برای کاهش وزن سودمند است اما این‌طور نیست!
اطلاعات جمع‌آوری شده از 18 هزار بزرگسال نشان داد آن‌هایی که مصرف عمده‌ی لبنیاتشان از انواع پرچرب بوده است، احتمال چاق شدن یا دچار افزایش وزن شدن در آن‌ها بسیار کمتر بوده است؛ چاقی یا اضافه وزن، احتمال ابتلا به سندرم متابولیک را افزایش می‌دهد.
سندرم متابولیک می‌تواند ریسک فاکتورهایی چون افزایش قند خون، افزایش فشار خون، افزایش سایز دور کمر، افزایش تریگلیسرید خون یا افزایش کلسترول خون را در بر داشته باشد.
مطالعه‌ای که در سال 2016 انجام شد، ارتباط میان مصرف لبنیات، نوع لبنیات مصرفی و احتمال سندرم متابولیک را مورد آزمایش و بررسی قرار داد؛ محققان دریافتند بین مصرف لبنیات پرچرب و احتمال سندرم متابولیک، ارتباط معکوس وجود دارد اما این ارتباط در مورد لبنیات کم‌چرب مشاهده نشد.
پژوهشگران نتیجه گرفتند توصیه به اجتناب از لبنیات کامل و پرچرب، بر اساس اطلاعات جمع‌آوری شده، پشتوانه علمی ندارد.
اینکه چرا لبنیات پرچرب می‌تواند احتمال چاقی و افزایش وزن را کاهش دهد، نیاز به مطالعات گسترده‌تری دارد؛ یک دلیل منطقی این ارتباط ممکن است این باشد که خوردن غذاهای پرچرب مانند مغزها و آووکادو می‌تواند احساس سیری بیشتری ایجاد کرده و نیاز به مصرف غذای بیشتر را کم کند، اگر مصرف عمده شما از غذاهای کم چرب باشد، این احتمال که برای جبران سراغ غذاهای شیرین‌تر بروید بیشتر خواهد شد.
البته به نظر ما شیر پرچربی مورد تایید است که چربی آن طبیعی و از خود شیر باشد نه این که روغن پالم به آن افزوده باشند.
