بیماری لیکن پلان
لیکن پلان در واقع نوعی از راش های پوستی است که توسط فعال شدن سیستم ایمنی بدن بروز می کند.
بیماری لیکن پلان
اینکه چرا سیستم ایمنی فعال می شود، شناخت شده نیست. عوامل موثر مختلفی در بروز این بیماری می توانند نقش داشته باشند و در هر بیمار متفاوت است. عوامل زیر می توانند در بروز این بیماری موثر باشند:
عفونت های ویروسی
آلرژی
استرس و اضطراب
ژنتیک
گاهی اوقات لیکن پلان به دنبال بیماری های خودایمنی بروز می کند. حتی در مواردی این بیماری به دنبال واکنش دارویی ایجاد می شود.
این بیماری یک بیماری مسری، جدی و خطرناک نیست؛ اما در برخی موارد باعث ناراحتی و رنج بیمار می شود. این بیماری در واقع نوعی التهاب پوست و مخاط است که مناطق مختلف بدن از جمله پوست پاها، دست، ناخن، تنه، اندام تناسلی، پوست سر و بافت داخل دهان را درگیر می کند.
علائم این بیماری به صورت راش ها یا پاپول های برآمده بنفش یا قرمز رنگ بوده که معمولاً با خارش همراه است. محل ضایعات ممکن است بعد از بهبودی، همچنان پررنگ تر از بافت اطراف خود باقی بماند. ضایعات دهانی معمولاً دردناک هستند. زمانی که لیکن پلان پوست سر را درگیر می کند، ریزش مو نیز رخ می دهد.
درمان این بیماری با توجه به محل ضایعات و شدت علائم متفاوت است. تزریق استروئیدهای موضعی، مصرف استروئید خوراکی، آنتی هیستامین ها، پمادهای کورتونی برای کاهش خارش و التهاب توصیه می شود.
همانطور که توضیح داده شد یکی از علل شایع بروز این بیماری اضطراب و استرس است؛ لذا توصیه می شود بیماران مبتلا به لیکن پلان در کنار درمان های تخصصی طبی برای مشاوره روان شناختی نیز مراجه کنند.
تشخیص این بیماری با معاینه بالینی توسط پزشک صورت می گیرد. در مواردی که پزشک در مورد تشخیص تردید دارد از ضایعات، نمونه برداری شده و در زیر میکروسکوپ بررسی می شود.
