عوارض دفع پروتئین از کلیه

در شرایط نرمال، پروتئین یا آلبومین از طریق ادرار دفع نمی شود. دفع پروتئین از کلیه ها موجب کاهش میزان پروتئین خون شده و با خروج پلاسما از رگ ها، باعث ورم بدن می شود.

عوارض دفع پروتئین از کلیه

دکتر محمد شایان، فوق تخصص بیماری های کلیه و مجاری ادرار، می گوید: کلیه ها وظیفه تصفیه پلاسمای خون و پاکسازی آن از هر گونه مواد زاید را به عهده دارند. ساختمان کلیه ها به شکلی است که حین انجام عمل تصفیه، مانع عبور آلبومین که مهم ترین پروتئین گردش خون است، می شوند یعنی ادرار باید فاقد پروتئین باشد.

در مواردی که فرد ورزش های سنگین انجام دهد و یا مبتلا به عفونت ادراری باشد، مقدار کمی آلبومین از طریق ادرار دفع می کند که این مقدار کاهش پروتئین خون، توسط آلبومین مازادی که کبد تولید می کند، جبران می شود.

دکتر شایان، نفرولوژیست اضافه می کند: در شرایطی که کلیه کار خود را به درستی انجام ندهد و میزان دفع پروتئین به اندازه ای باشد که کبد نتواند آن را جبران کند، خون با کاهش شدید پروتئین مواجه شده و پلاسما از درون رگ ها به بیرون تراوش می کند که همین نفوذ پلاسما به زیر پوست است که ایجاد ورم در بدن می کند.

دکتر شایان در مورد این ورم که یک ورم عمومی است، هشدار می دهد که بیشترین ورم در نواحی دور چشم ها، قوزک پا و در پسران، در ناحیه بیضه ها مشاهده می شود. از نشانه های این بیماری می توان به بی اشتهایی، خستگی، تهوع، بی حالی و رنگ پریدگی و دفع ادرار همراه با کف اشاره کرد.

تشخیص بیماری دفع پروتئین

به طور کلی میزان آلبومین دفع شده در ادرار یک فرد سالم بسیار ناچیز بوده و بالارفتن آن نشانه آسیب کلیوی و اختلال در عملکرد کلیه هاست که فقط با ارزیابی آزمایش ادرار قابل پیگیری است. از این رو در افراد دیابتی، سالانه بررسی آلبومین اوری صورت می پذیرد.

اگر دفع آلبومین بر اثر آسیب کلیوی به بیش از ۳۰۰ میلی گرم در ادرار طی۲۴ساعت برسد، بتدریج و طی سال های بعد در صورت کنترل نشدن دیابت، به نارسایی کلیه ها منجر می شود. وقتی کلیه ها نارسا شوند، در واقع اوره و کراتینین خون بیمار افزایش یافته و فعالیت کلیه ها برای دفع سموم بدن کاهش می یابد و رفته رفته به جایی می رسد که در اثر ناکارآمدی کلیه ها و نارسا شدن شان، فرد نیازمند دیالیز و پیوند کلیه می شود.

برای تشخیص این بیماری باید ادرار یک شبانه روز کامل بیمار مورد آزمایش قرار گیرد و اگر آلبومین موجود در ادرار بیمار بیش از ۳/۵ گرم باشد، بیماری دفع پروتئین از کلیه ها در مورد این فرد مطرح می شود.

درمان بیماری دفع پروتئین

درمان این بیماری با کورتون ها آغاز می شود و معمولا طی دو تا سه هفته، دفع پروتئین مهار می شود. در کل باید درمان در جهتی باشد که دفع پروتئین ادرار را کاهش داده و در پی آن از ورم بدن نیز کاسته شود. زیرا ورم شدید می تواند عوارض گوارشی و تنفسی ایجاد کند.

رژیم غذایی بیمار نیز نقش بسیار مهمی در بهبود وی ایفا می کند بنا بر این کنترل رژیم غذایی بیمار اهمیت به سزایی در بهبود وی دارد.