با چه سلاحی به جنگ لوپوس برویم؟

برای آنکه بتوانید بسیار مقتدرانه به جنگ با لوپوس بپردازید، تنها یک سلاح پیش روی شما قرار دارد ، این سلاح افزایش آگاهی از این بیماری ست که گاه حتی بدون علامت در بدن ما آرمیده است. اینکه بدانید لوپوس چیست و چه بلایی برسر بدن شما می آورد کافی نیست!!! اطلاع از اینکه بیماری لوپوس در بیشتر موارد در خانم ها اتفاق می افتد می تواند به عنوان یک زنگ هشدار باشد ، زنگ هشداری که به شما توصیه می کند با توجه به علائم بیماری لوپوس به خود توجه کنید . این بیماری باید هرچه زودتر تشخیص و تحت کنترل قرار گیرد. در بسیاری از موارد بی توجهی نسبت به زمان تشخیص حتی موجب سقط جنین در یک زن باردار خواهد شد.
اضطراب سمی مهلک در بیماری لوپوس

معمولا زندگی کردن پروسه ای طولانی است ، بیشتر افراد ترجیح می دهند که در این شرایط اطلاعی از وضعیت سلامت یا عدم سلامت بدن خود نداشته باشند. بیماری لوپوس در فاصله ی زمانی بسیار کوتاه می تواند اضطرابی شدید را به بدن فرد وارد کند که حتی موجب شود تا بیماری های دیگری نیز به سراغ او بیایند. این اضطراب ها در کنار بیماری مذکور مخرب هستند و به همین دلیل با روش های ریلکسیشن به طرقی باید به آرامش تبدیل شوند. اغلب این اضطراب ها با ترس از حالت پروانه ای در این بیماری است که مهری بر پیشانی هر فرد مبتلا به بیماری لوپوس کنترل نشده خواهد بود.
درمان های دارویی نوین برای لوپوس
خوشبختانه با پیشرفت های اخیر در علم پزشکی کمتر بیماری پیدا می شود که راهی برای درمان کامل یا کنترل آن وجود نداشته باشد. در بیماری لوپوس نیز شرط ابتدایی برای درمان توجه به تشخیص زودهنگام است. در این صورت می توانید با استفاده از داروهای کشف شده از پیشرفت بیماری خود پیشگیری نمایید و به درمان آن بپردازید. درمان های دارویی برای کنترل بیمار لوپوس بر اساس نوع لوپوس موجود در بدن شما متفاوت است.

داروهای مؤثر بر رفع علائم این بیماری عبارتند از:
هیدروکسی کلروکین، پردنیزون، ضدالتهاب‌های غیراستروئیدی، بلیموماب، آزاتیوپرین، متوترکسات، مایکوفنولات موفتیل، سیکلوفسفاماید، سیکلوسپورین، تاکرولیموس و لفلونوماید.
ترس از واگیری بیماری لوپوس
این ترس پس از آشنایی با هر بیماری مهمی همچون ایدز نیز وجود دارد، بیماری لوپوس به مراتب بیماری آرام تری نسبت به ایدز است و برخلاف تصور بسیاری از افراد این بیماری از فردی به فرد دیگر منتقل نمی شود. تنها سیستم مبارز بدن شماست که در شرایطی خاص به بافت های خودی حمله می کند و آنها را غریبه می داند، در صورتی که با درمان به موقع این سیستم فروکش می کند و سلامتی به بدن شما باز می گردد.