تبدیل حشرات به پهپاد با تسلط بر سیستم عصبی جاندار

چند وقتی است که مهندسان در کنار ساخت پرنده های کوچک به فکر استفاده از حشرات برای پیشبرد اهداف خود شده اند، آنها طی تلاش ها و آزمایشات اخیر خود توانستند بر روی مغز حشرات تسلط پیدا کنند و حرک آن را به کنترل خود درآورند.

یکی از زیر مجمموعه های پهپادها که این روزها بیشتر مورد توجه قرار گرفته است (MAV(Micro Air Vehicle یا ریزپرنده ها هستند. شاید دلیل توجه به طراحی و ساخت ریزپرنده ها را باید در کاربرد آن که اغلب برای جاسوسی و فعالیت های پنهان کاری به کارگرفته می شود بتوان یافت. ریزپرنده ها اغلب وظیفه ی شناسایی در جنگ های نزدیک را دارند و لازمه ساخته پرنده با این ابعاد، تکنولوژی بالایی است تا بتوان تمامی سیستم های آن را در ابعاد میکرو طراحی و آماده ی ساخت کرد.

معمولا پیکره ی این نوع پهپادها مانند پرنده ها برای تولید نیروی برآ از بال زدن استفاده می کنند زیرا از این طریق صدای کمتری ایجاد می کنند و در انجام ماموریت خود موفق ترند. این نوع طراحی سبب شده بود که حرکت و ظاهر میکرو پرنده ها به سمت حشرات میل کند اما با این وجود همواره مشکلاتی مانند تامین نیروی مولد در ابعاد میکرو و مواردی ازین قبیل مهندسان را به فکر و ایده های جدید ناگزیر می کرد.

اواخر سال گذشته محققان به این نتیجه رسیدند که در صورت برقراری ارتباط میان قطعات الکترونیکی و سلول مغز حشرات، حرکت این موجودات را می توانند کنترل کنند. با تحقیقات و آزمایش های صورت گرفته در این مدت دانشمندان موفق شدند با تزریق نوعی ژن به سلول مغز سنجاقک ارتباطی میان پالس های نوری و نورون های مغز حشره برقرار کنند. این پالس های نوری از طریق کیت الکترونیکی که بر پشت جاندار سوار شده است تامین می شود و دلیل انتخاب سنجاقک را مشخص بودن الگوی پرواز و بزرگ بودن نورون های مغزی آن اعلام کرده اند. این پژوهش با هدف انجام عملیات تجسس و یا عملیات های سودمند دیگر مانند گرده افشانی هدایت شده، صورت گرفته است اما تسلط بر سیستم عصبی یک جاندار گامی بزرگ در علم ژنتیک و کنترل است که می تواند قدری هم خطرناک باشد.