چند راهکار برای آنکه بر ترس از شکست غلبه کنیم
زمانی که در کاری شکست می خوریم، نگران تنبیه شدن مان هستیم یا احساس خجالت می کنیم، بنابراین تمام تلاش خود را می کنیم تا دیگر شکست نخوریم. اما حقیقت آن است که لزومی ندارد اینگونه باشد. شکست ها نشان دهنده ی ریسک کردن ما در مسیر پیشرفت هستند. این ریسک ها می توانند منجر به شکست شوند یا نتیجه ی بسیار خوبی داشته باشند. ما با ریسک کردن می توانیم امکان تجربه ی موفقیت های بزرگ را به وجود آوریم. پس اولین قدمی آن است که بر ترس خود از شکست غلبه کنیم. سه راهکاری که در ادامه می آید می تواند به این مسأله کمک کند.
۱- مزایای شکست های قبلی تان را پیدا کنید
همه ی تجربیات منفی مزایایی دارند، حتی اگر دیدن یا درک ارزش آن ها در زمان شکست دشوار باشد. پیدا کردن مزایای شکست های قبلی تان را تبدیل به یک تمرین کنید. با این کار احتمالا می توانید این توانایی را در خود ارتقا دهید و به این ترتیب بار دیگری که با شکست مواجه شوید انعطاف پذیری بیشتری در برابر این مسأله خواهید داشت.
برای پیدا کردن این مزیت ها، با انتخاب یکی از شکست های قبلی تان شروع کنید و سه چیزی که از آن تجربه یاد گرفته اید را یادداشت کنید. برای مثال، اگر آخرین فرصت انجام کاری را از دست دادید، احتمالا یاد گرفته اید که لازم است اولویت بندی بهتری برای کارهایتان داشته باشید و پروژه های زیادی را نپذیرید یا در کمالگرایی میانه رو باشید. از خودتان بپرسید آیا برای آنکه از تکرار چنین شکستی در آینده جلوگیری کنید تغییراتی ایجاد کرده اید. اگر جواب منفی است، از همین حالا زمانی را اختصاص دهید تا تغییراتی هر چند اندک به وجود آورید.
سپس از دوستاتان بپرسید آن ها از شکست های قبلی شان چه بهره ای برده اند. تماشای غلبه ی دیگران بر شکست هایشان، می تواند ترس هایتان را کم کند و به شما نشان می دهد چطور می توانید مزایای اشتباهات تان را راحت تر پیدا کنید.
بسیاری از کارشناسان حوزه ی کسب و کار معتقدند درست بعد از تجربه ی شکست باید در مورد آن ها تأمل کنیم تا با این کار بیشترین یادگیری را از تجربه ی خود داشته باشیم. اما به خاطر داشته باشید که اگر کماکان از شکست خود ناراحت باشید، پیدا کردن راه حل موثر دشوارتر خواهد شد. بنابراین بهتر است تا زمانی که ناراحتی تان برطرف شود صبر کنید.
۲- در صورت امکان وقوع شکست، آن را یک چالش تلقی کنید
انجام وظایف دشواری که امکان شکست در آن ها وجود دارد اضطراب آور است. اما چگونگی برخورد با این اضطراب بر عهده ی شما است.
اگر مانند اغلب مردم، اضطراب را یک تهدید تلقی کنید، بدن شما آماده ی جنگیدن خواهد شد و احساس خواهید کرد که درگیر یک جنگ شده اید. اما اگر این اضطراب را یک چالش تلقی کنید، احتمال بیشتری وجود دارد که بتوانید از عهده ی آن برآیید. در نتیجه ی تأثیر آرامش بخشی که این نگرش بر روی بدن شما خواهد داشت، توانایی بیشتری پیدا می کنید و احتمال شکست کمتر می شود.
برای آنکه بتوانید چالش بودن اضطراب را تبدیل به یک ذهنیت کنید، به چالش های قبلی ای که بر آن ها غلبه کرده اید فکر کنید. برای مثال تصور کنید که نگران جلسه ای هستید که با رئیس تان خواهید داشت. برای لحظه ای به جلسات قبلی تان فکر کنید. آیا با موفقیت از عهده ی آن ها بر آمدید؟ دقیقا چه کارهایی انجام دادید؟ وقتی به خاطر می آورید که در گذشته موفق شدید، وظیفه ای که پیش روی شما است انجام پذیر به نظر می رسد.
سپس، موفقیت تان را تصور کنید. با تصور انجام موفقیت آمیز کار، احساس مثبت تری خواهید داشت و به این ترتیب، کارایی شما افزایش پیدا می کند. اما اگر تصور کنید که مرتکب اشتباه خواهید شد، دچار ترس می شوید و احتمال وقوع شکستی که از آن ترس دارید بیشتر می شود.
به خاطر داشته باشید که حتی اگر قادر باشید جلوی ذهن خود را بگیرید تا چیزی را تهدید تلقی نکند، همان حساسیت های فیزیکی مثل عصبی بودن و لرزش را خواهید داشت. اگر متوجه چنین حالتی در خود شدید، سعی کنید آن را به دید هیجان، انرژی و اضطراب «خوب» نگاه کنید، به این ترتیب ثابت می کنید کاری که انجام می دهید برایتان اهمیت دارد.
۳- در صورت وقوع شکست، با خود مهربان باشید
برای انجام تمام و کمال همه ی کارها هرگز وقت کافی در یک روز وجود ندارد. ممکن است وقت کم بیاورید یا مرتکب اشتباهی شوید و یا از خودتان ناامید شوید. در چنین مواقعی می توانید نسبت به خودتان بی رحم باشید و یا انتخاب کنید که با خودتان مهربان باشید، قدم هایی برای حل مشکل تان بردارید و نگرشی در خود به وجود آورید که احساس گناه و شرم را از شما دور می کند.
یک از شیوه های مهربانی با خود، مراقبت از خود است. برای مثال، از صحبت با دوستی مهربان بهره مند شوید یا فعالیتی مثل ورزش کردن را انجام دهید که اضطراب را کم و به مواجهه با احساسات منفی کمک می کند.
به علاوه، لازم است که تمرین کنید زمانی که مرتکب اشتباه می شوید، دلسوز خود باشید. به خاطر داشته باشید که هر کسی دچار شکست می شود و لزومی ندارد با خودتان بدرفتاری کنید، احساس گناه کنید یا خودتان را سرزنش کنید. چنین برخوردی به ایستادگی در برابر شکست های آینده کمکی نمی کند. در عوض، سعی کنید با شیوه ای حمایتگر، مهربانانه و دلسوزانه با خود رفتار کنید. با این کار احتمال درک اشتباهات تان و داشتن عملکردی بهتر در آینده بیشتر خواهد شد.
