«زرد»؛نمونهای موفق از داستان پردازی پزشکی+تبلیغی موثر برای اهدای عضو بیماران مرگ مغزی
تریتا نیوز:کم پیش می آید در سینمای ایران فیلمی تولید شود که در کنار دراختیار گرفتن سلبریتی ها برای جلب نظر مخاطب شرایط داستان پردازی تعلیق برانگیز را هم داشته باشد. در این بین اینکه فیلمی با داشتن سلبریتی و تعلیق، با محوریت بیمار یا ماجرایی پزشکی پیش برود درصدش کمتر هم هست.
«زرد» که ساخته جوانی به نام مصطفی تقی زاده است هم بخش عمده ای از مایه های داستان پردازی خود را بر پایه بیماری قرار داده که کبدش را از دست داده و به کما رفته و هم سعی کرده تعلیقهای لازم برای روایتی که باید بخشی از آن در بیمارستان پیش برود را داشته باشد.
ورای اینها «زرد» بازیگریست متکی بر چهره یا سلبریتی. تولیدکنندگان فیلم برای آن که ریسک سرمایه گذاری را پایین بیاورند فیلم پرشخصیت خود را با حضور بازیگرانی نظیر بهرام رادان، ساره بیات، بهاره کیان افشار، مهرداد صدیقیان و شهرام حقیقت دوست پیش برده اند که حضور هر یک از آنها کافیست تا پتانسیلی برای جلب مخاطب ایجاد شود.
«زرد» داستان واقعیات پشت پرده بیماری به کما رفته و نیازمند به پیوند کبد را در شرایطی بیان میکند که دوستانش به هر دری میزنند تا برایش کبد جور کنند و در این بین برخورد با فرزندخوانده یک بیمار مرگ مغزی است که آنها را وارد ماجرایی پیچیده میکند.
از اینجا به بعد پای آدمهای مختلف به داستان باز میشود تا هم درباره تناقضات رفتاری آدمیان در بحران تصویرسازی شود و هم درباره حقایق پنهان بیمار بیشتر بدانیم. شهرام حقیقت دوست در فیلم نقش بیمار را ایفا میکند؛ لحظاتی که او دچار حمله عصبی و بعد به کما رفتن میشود خیلی خوب توسط وی ایفا شده.
برخورد پزشکی که با دوستان بیمار سخن میگوید هم نسبتا منطقی است و حداقل گاف پزشکی در فیلم وجود ندارد.
تعلیقهای نهایی و در نهایت تبدیل وضعیت بیمار مانده در کما به بیمار مرگ مغزی نیز هم کار را برای پایان بندی فیلم راحت میکند و هم به نوعی تبلیغی میشود برای اهدای عضو که در این سالها مدام توصیه شده است.
