«مامان بزرگ ها» در نماوا/یک کمدی حال خوب‌کن برای روز مادر
تریتانیوز: فیلم ها و سریال هایی که برای سرگرم کردن خانواده ها و جذب شان تولید می شوند،همواره داستان هایی ساده و قابل فهم دارند.نه شخصیت های پیچیده ای دارند و نه قصه آنها پیچیدگی خاصی دارد.به همین دلیل است که مورد اقبال قرار می گیرند.
آمارها نشان می دهد این گونه فیلم ها مخاطبان بسیاری در سطح جهان دارند،زیرا به راحتی می توان آنها را در جمع خانواده دید و لذت برد.
فیلم «مامان بزرگ ها» نیز دارای این ویژگی است.برای همین مخاطبان آن را پسندیده و منتقدان هم نظر مثبتی نسبت به آن داشته اند که حسن و نکته مهمی است.
این فیلم در ایام روز مادر آمریکا اکران شد که این مهم باعث استقبال بیشتر از آن شد.
داستان فیلم درباره جو اسکاراولا ست که سوگوار درگذشت مادرش است که اخیرا فوت کرده به همین دلیل خاطرات دوران کودکی‌اش در بروکلین دهه ۱۹۷۰ را مرور می‌کند.
در بخشی از این خاطرات، مادرش ماریا (کیت ایستمن) و مادربزرگ اش (کارن جوردانو) در آشپزخانه مشغول آشپزی برای دوستان و خانواده هستند. به خاطر می‌آورد که آنان چه چیزهایی به او یاد داده‌اند.برخی از غذاهایی را که درست می‌کردند،به خصوص یک نوع سس را از خاطر می‌گذراند.
بهترین دوست جو و همسرش او را تشویق می‌کنند از پول بیمه عمر مادرش برای راه اندازی کار مناسبی استفاده کند.
جو به یک بازار روباز در جزیره استتن که قبلاً با مادر و مادربزرگ اش به آنجا می رفت،سر می زند. در آنجا او به اولیویا دوست زمان دبیرستان و آنتونلا همسایه‌اش که با او خرید می‌کند، برمی‌خورد.
پس از دیدن یک رستوران تعطیل شده،تصمیم می‌گیرد آنجا را تعمیر کرده و به نام مادرش انوتکا ماریا بنامد و اداره آشپزخانه اش را به دست مادربزرگانی بسپرد که با دستور پخت غذاهای اصیل ایتالیایی آشنایی دارند.هدف جو این است غذاهایی که سرو می شود یادآور دوران کودکی افراد باشد.
سرانجام چند زن سن و سال دار که ریشه ایتالیایی دارند پیدا کرده و آنان را راضی می کند در این رستوران کار کرده و هرکدام غذاهایی را بلدند،بپزند…
«مامان بزرگ‌ها» یک درام کمدی و محصول سال ۲۰۲۵ است. کارگردان آن استیون شباسکی، نویسنده اش لیز مکی و بازیگران اصلی اش، وینس وان، لورین براکو، تالیا شایر، برندا واکارو،لیندا کاردلینی و سوزان ساراندون هستند.
این فیلم بر اساس زندگی جو اسکاراولا صاحب رستوران انوتکا ماریا در استتن آیلند (نیویورک سیتی) ساخته شده است.
«مامان بزرگ ها» بیش از آنکه مدیون داستان باشد،بیشتر به کاراکترهای جذاب و بازی بازیگران باتجربه متکی است.انتخاب بازیگران بسیار حرفه ای انجام شده و تیم یکدستی را تشکیل داده.
هر کدام از این شخصیت ها،از جو گرفته تا هرکدام از مادر بزرگ ها،قصه و مشکل خود را دارند.جالب اینکه خصوصیات زنان اصیل ایتالیایی را کاملا حفظ کرده اند،هرچند که در آمریکا زندگی می کنند.
گاهی بین آنان بر سر پخت غذا و مسائل منطقه ای،مثل زنی که ریشه اش سیسیلی و دیگری بلونیایی است،درگیری ایجاد شده و مانند فیلم های کمیک استریپ به سمت هم گوجه،خمیر و تخم مرغ پرتاب می کنند،اما برعکس آن گونه فیلم ها،غلو خاصی در این بزن بکوب ها دیده نمی شود.
جالب است که هرکدام از آنان با اینکه در سن کهولت تنها زندگی می کنند،اما نسبت به فرزندان و نوه های شان که به آنان سری نمی زنند،گله چندانی نداشته و این را جزو طبیعت زندگی می دانند.
دو نفر از آنان نیز که ازدواج نکرده اند،یکی در صومعه زندگی کرده و دیگری یک آرایشگاه دارد.آنان نیز هرچند بچه و نوه ندارند،اما مشکلات و دغدغه های خود را دارند.
کمی طول می کشد تا این جمع،به خصوص دو نفر از آنان که با هم درگیر هستند،بتوانند یکدیگر را درک کرده و قبول کنند هرکس غذای خود را بپزد،بدون اینکه به کار دیگری دخالت کند.
فیلم «مامان بزرگ ها»به هیچ وجه قصد ندارد حس ترحم انگیزی را در مخاطبان ایجاد کرده یا اشک آنان را دربیاورد.سعی دارد ضمن روایت قصه ای جذاب، دیدگاه انسان ها نسبت به زندگی،به ویژه کسانی که به سن کهولت رسیده اند را به تصویر بکشد.لحظات کمدی جذاب نیز بخش های مهمی از آن را تشکیل می دهد.
کمتر صحنه تلخ یا نیمه تلخی در این فیلم دیده می شود،سختی ها و شکست ها وجود دارد،اما ناامیدی جایی در این بین ندارد،بلکه آنچه به چشم می آید،تلاش جو و تمام زنانی است که با او کار می کنند.
سعی همه آنان این است که کار این رستوران بگیرد تا به نوعی هم سنت های ملی و خانوادگی حفظ شده و به نسل های بعد منتقل شود و هم عطر غذای مادربزرگ ها و مادران همچنان در کوچه و پس کوچه ها بپیچد.
هرچند در عصر جدید،همه چیز دگرگون شده و هر لحظه تغییرات مهی در آن رخ می دهد،اما اگر سنت ها حفظ نشده و اشاعه نیابند،پیشرفت های علمی کارساز نخواهند بود.لزوم پیشرفت حفظ سنت های ملی است.
زیرا ملتی که سنت و فرهنگ نداشته باشد،مانند گیاهی بی ریشه از بین می رود.
«مامان بزرگ ها» بیشتر روی این مهم تاکید داشته و بدون آموزش مستقیم، این مفهوم را به مخاطبان انتقال می دهد.
این فیلم زبانی جهانی دارد و حس مشترک آدم ها با ملیت های مختلف را به تصویر کشیده است.برای همین مردم سراسر دنیا از دیدن آن لذت می برند.
«مامان بزرگ ها»،هم امید به زندگی را در نزد افراد مسن بالا می برد و هم سنت ها را از طریق تصاویر و حسی که در اثر جاری است به مخاطبان منتقل می کند.
دیدن فیلم «مامان بزرگ ها» در روز مادر و میان اعضای خانواده،هم می تواند لحظاتی زیبا و سرگرم کننده را برای مخاطبان به وجود آورد و هم آنان را در حفظ سنت ها،به خصوص غذاهای اصیلی که دستپخت مادربزرگ ها و مادران است ترغیب کند.
مطمئنا مخاطبان با دیدن این فیلم از پلتفرم نماوا،آن هم در روز خجسته مادر،حال خوبی به آنان دست داده و لذت این روز مبارک را برای شان دوچندان می کند.
