علائم اولیه بیماری ام اس چیست؟

در اینجا 10 عارضه و علامت شایع بیماری ام اس را که معمولا به عنوان علائم اولیه MS نیز در نظر گرفته می‌شوند، با هم بررسی می‌کنیم:
1. بی‌حسی

بی‌حسی و مورمور شدن مداوم که معمولا صورت و دست‌ها و پاها را درگیر می‌کند، عارضه شایع بیماران مبتلا به ام اس MS است که به علت آسیب و تخریب سلول‌های عصبی در مغز و نخاع ایجاد می‌شود. اما این وضعیت برای فردی که هنوز به بیماری مبتلا نشده و یا برای اولین بار است که آن را تجربه می‌کند، بسیار عجیب به نظر می‌رسد. در واقع بی‌حسی و مورمور شدن می‌تواند در ابتدا به صورت حمله‌ای فرد را مورد آسیب قرار دهد. پاها شایع‌ترین بخش بدن برای بروز این عارضه‌اند.
2. خستگی

خستگی می‌تواند به دلایل زیادی ایجاد شود، اما هر خستگی نشانه MS نیست. خستگی بدون دلیل، مثلا خستگی که فرد بعد از بیدار شدن از خواب و یا بدون هیچ‌گونه فعالیت بدنی بیان می‌کند می‌تواند نشانه اولیه بیماری MS باشد. این خستگی عضلانی بدون دلیل و نیز ضعف عضلانی، مخصوصا در ماهیچه‌های پاها و ضعف مچ پا، تقریبا در 80 درصد مبتلایان به بیماری ام اس، جز اولین عارضه هاست. این خستگی با تخریب و آسیب سلول‌های عصبی، شدیدتر می‌شود.

3. ضعف و گرفتگی عضلات

آیا شما هم در انجام فعالیت‌های به ظاهر ساده مشکل دارید؟ زود خسته می‌شوید و احساس ضعف در عضلات را دارید؟ این وضعیت می‌تواند نشانه آن باشد که سیگنال‌های عصبی نمی‌توانند به درستی از مغز و نخاع به سیستم عصبی محیطی منتقل شوند. در اینجا ضروری است که به پزشک مراجعه کنید. اما اختلال در کنترل عضلات خیلی وقت‌ها به دلیل اسپاسم، گرفتگی و سختی عضلات ایجاد می‌شود. اسپاسم‌ها و گرفتگی‌های عضلانی حمله‌ای یکی از علائم آزاردهنده ی ام اس است. این اسپاسم‌ها معمولا شدیدا دردناک هستند، در بخش‌های انتهایی بدن نظیر دست‌ها و پاها ایجاد می‌شوند و بعد از چند دقیقه برطرف می‌شوند.

در بیشتر مبتلایان، راه رفتن همراه با سرگیجه و اختلال در کنترل حرکات می‌تواند علامت اولیه بیماری باشد. این بیماران معمولا در مستقیم حرکت کردن مشکل دارند.
4. اختلالات بینایی

یکی از اولین نشانه‌های بیماری ام اس (MS) مشکل در بینایی است که آرام و به مرور زمان شدیدتر شده و با درد در چشم‌ها همراه خواهد شد. اختلالات بینایی به دلیل التهاب عصب چشمی ایجاد می‌شود. این شرایط تقریبا 50 درصد بیماران مبتلا به MS را تحت‌تاثیر قرار داده و در 15 درصد از بیماران اولین عارضه ابتلا به بیماری می‌باشد. این شرایط که به دلیل اختلال عصب بینایی ایجاد می‌شود، منجر به تاری دید در یک یا هر دو چشم و همچنین کوررنگی می‌شود. پس تاری دید، کوررنگی، دوبینی و درد چشم‌ها از علائمی است که می‌تواند نشانه ی ابتلا به بیماری ام اس باشد.

5. اختلال در کنترل ادرار و مدفوع

بی‌اختیاری در دفع ادرار و مدفوع در بیماری ام اس دور از انتظار نیست. تقریبا 80 درصد مبتلایان به بیماری ام اس در کنترل ادرار و مدفوع خود مشکل دارند. این افراد معمولا از احساس دفع ادرار مکرر و ناگهانی در عذاب هستند. مشکل آزاردهنده دیگر در این افراد، اسهال مداوم و اختلال کنترل تخلیه روده است. اگر این برای شما یک مشکل شده است، بهتر است هرچه سریع‌تر به پزشک مراجعه کرده و وضعیت را بازگو کنید.

6. کاهش حافظه

از آنجایی که بیماری ام اس به سیستم عصبی مرکزی حمله می کند، کاهش و ضعف حافظه، ناتوانی در تمرکز، صحبت‌کردن و مشکلات زبانی از اختلالات رایج در نتیجه پیشرفت MS است که البته در بیشتر اوقات می‌تواند از علائم شروع این بیماری باشد.

7. اختلالات جنسی

در مبتلایان به بیماری ام اس در مراحل شدید، اختلالات جنسی یکی از شایع‌ترین اختلالات در نظر گرفته می‌شود. این وضعیت که در بیشتر اوقات عارضه‌ای غیرقابل پیشگیری است، خیلی وقت‌ها یکی از علائم ابتلا به MS در نظر گرفته می شود.
8. سرگیجه

در بیشتر مبتلایان، راه‌رفتن همراه با سرگیجه و اختلال در کنترل حرکات می‌تواند علامت اولیه بیماری باشد. این بیماران معمولا در مستقیم حرکت‌کردن مشکل دارند. در واقع این عدم تعادل در کنترل حرکات معمولا با پیشرفت تخریب سلول‌های عصبی فرد را تحت تاثیر قرار می‌دهد. به همین خاطر است که بسیاری از مبتلایان به MS برای راه رفتن نیاز به عصا دارند.

9. تشنج

تشنج‌های صرعی از علائم بسیار رایج بیماری ام اس است که از گسترش اختلالات در مناطقی از مغز به نام قشر مغز ناشی می‌شوند. قشر مغز بیرونی‌ترین و البته بزرگ‌ترین بافت عصبی مغز است که مغز را می‌پوشاند و از آن محافظت می‌کند.

10. افسردگی

ابتلا به بیماری آزاردهنده‌ای نظیر بیماری ام اس، علاوه بر آسیب جسمی می‌تواند ابزاری برای شکنجه روحی فرد باشد. بسیاری از مبتلایان به ام اس، احساس افسردگی، تحریک‌پذیری و تغییرات خلق‌وخو را یکی از مشکلات رایج خود بیان می‌کنند

*  به دلایل ناشناخته‌ای، خطر ابتلای زنان به این بیماری دو برابر مردان است. در واقع این بیماری بیشتر زنان را مورد حمله قرار می‌دهد. اما به طور کلی وراثت، اصلی‌ترین دلیل آسیب‌پذیری افراد از این بیماری مزمن و علت غیر قابل پیشگیری بودن آن است.