اختلال شخصیتی پارانوئید

اختلال شخصیتی پارانوئید یک اختلال ذهنی است که باعث می‌شود فرد مبتلا طرز فکری عجیب و نامتعارف داشته باشد.

اختلال شخصیتی پارانوئید

افراد مبتلا به پارانوئید از سوءظن شدید (پارانویا) و بدگمانی رنج می‌برند و بسیار شکاک هستند، حتی اگر دلیلی برای شک و بدگمانی‌شان وجود نداشته باشد. این اختلال معمولاً در اوایل بزرگسالی نمایان شده و در آقایان بیشتر از خانم‌ها دیده می‌شود.

نشانه‌ها‌

افراد مبتلا همیشه در حالت آماده باش برای مواجه شدن با ترس‌های‌شان هستند و فکر می‌کنند که دیگران می‌خواهند به آن‌ها آسیب بزنند. این افراد:

به وفاداری دیگران شک دارند و فکر می‌کنند که دیگران می‌خواهند آن‌ها را فریب دهند.
تمایلی به اعتماد کردن به دیگران ندارند و اطلاعاتی درباره‌ی زندگی‌شان در اختیار دیگران نمی‌گذارند که مبادا روزی از این اطلاعات بر علیه‌شان استفاده شود.
به راحتی کسی را نمی‌بخشند.
فوق‌العاده حساس و انتقاد ناپذیرند.
رابطه‌ی سردی با اطرافیان خود دارند.
اشتباهات خود را نمی‌پذیرند و همیشه دیگران را مقصر می‌دانند.
رفتار خصمانه‌ای دارند و خودسر، لجوج و اهل جدل و دعوا هستند.

علل ابتلا به پارانوئید

علت اصلی ابتلا به اختلال شخصیتی پارانوئید شناخته شده نیست، اما می‌توان گفت که عوامل محیطی و روانی را به طور همزمان شامل می‌شود. تجربه‌های تلخ دوران کودکی ، آسیب‌های روحی و جسمی نیز از عواملی هستند که در گسترش این بیماری نقش دارند.

درمان

افراد مبتلا به پارانوئید به دنبال راه درمان بیماری خود نمی‌روند، زیرا فکر می‌کنند که هیچ مشکل روانی‌ای ندارند. روان درمانی بهترین راه برای درمان این اختلال است. روان‌درمانگر در طول معالجه بر روی بهبود تعاملات اجتماعی، برقراری ارتباط و افزایش اعتماد به نفس تمرکز دارد. درمان این اشخاص یک چالش سخت محسوب می‌شود،

زیرا اعتماد یک فاکتور مهم در این بیماریست و فرد مبتلا از اعتماد کردن به دیگران واهمه دارد. طبق آمار، عده‌ی زیادی از مبتلایان به پارانوئید از برنامه‌ی درمانی خود پیروی نمی‌کنند. معمولاً روان‌درمانگر کمتر از داروها برای درمان استفاده می‌کند. با این حال، داروهایی مانند داروی ضد اضطراب، ضد افسردگی و یا ضد جنون برای کسانی که پارانوئید شدید دارند، تجویز می‌شوند.