برخورد سرد داوران با فیلم هانکه و گرامیداشت کیارستمی و معلم در کن

مراسم فوتوکال هفتادمین سال جشنواره فیلم کن روز گذشته در این شهر ساحلی برگزار شد.

در این مراسم سینماگران مطرحی همچون نانی مورتی، جین کمپیون، میشل هانکه، الیور استون، شارلیز ترون، ژولیت بینوش، پدرو آلمادوار و… از دیگر چهره هایی که در ادوار گذشته جشنواره کن موفق به دریافت جایزه شده بود، حضور پیدا کردند.

دیروز همچنین فیلم «۲۴ فریم» آخرین ساخته عباس کیارستمی فقید در سالن لومیر به نمایش درآمد. فیلم عنوان بنیاد کیارستمی را به عنوان تهیه کننده داشت. احمد کیارستمی پسر کارگردان سرشناس هم از سانفرانسیسکو در این مراسم حاضر بود. فیلم از ۲۴ قاب تشکیل شده که شباهت به عکس دارد، ولی در هر یک تصویر متحرکی را می بینیم. مضمون هر قاب هم الهام گرفته از حلقه های آشنای عباس کیارستمی است؛ درختها، جاده ها، برف، کلاغها و… . در کل فیلم شباهت بسیاری به دنیای عکس های گرفته شده توسط عباس کیارستمی داشته و فضایی ناتورالیستی دارد. البته تعدادی از تماشاگران فیلم در سالن خواب بودند که آدم را به یاد نقل قولی شوخ طبعانه از کیارستمی می انداخت. زمانی که کیارستمی عضو هیات داوران کن در سال ۱۹۹۳ بود و به فیلم «بدرود همخوابه من» ساخته چن کایگه جایزه نخل طلا دادند، می گفت من نصف فیلم را خواب بودم و ندیدم، ولی به خاطر آنکه این فیلم توانست مرا به آرامش برساند، همین ویژگی سبب شد به آن رأی مثبت بدهم! همان موقع در پاسخ به اینکه آیا ممکن است سال پیش از آن که شما نخل طلا گرفتید، داوران خوابشان برده باشد، خندید و گفت شاید!

بر همین اساس فکر می کنم اگر فیلم «۲۴ فریم» کیارستمی در بخش مسابقه امسال بود، هیأت داوران به آن جایزه می دادند. در هر حال «۲۴ فریم» یک فیلم ویدئو آرت است که می شود آن را در موزه ها نمایش داد. گرچه زمان حدود دو ساعته فیلم کمی موجب خستگی و ملال تماشاگر می شود. با این حال سالن نمایش فیلم مملو از حضور ایرانیان حاضر در کن بود که به عشق کیارستمی برای تماشای آخرین اثر او آمده بودند.

– عصر دیروز همچنین در مراسمی که به همت بنیاد فارابی با انگیزه بزرگداشت عباس کیارستمی و علی معلم برگزار شد، ایرانیان حاضر در کن و علاقه مندان به این دو چهره فقید در یک گردهمایی یاد آن دو را گرامی داشتند. احمد گلچین، بهمن فرمان آرا، فاطمه معتمد آریا، مهدى کرم پور، غلامرضا موسوى، سیف الله صمدیان، پیمان جعفرى، احمد کیارستمی، بابک برزویه، داریوش دالوند(تهیه کننده انیمیشن)، مرتضى على عباس میرزایى، رز عیسى، نسرین میرشب، امیر هوشنگ هاشمى، امید معلم، امیر اسفندیارى، وحید اسفندیارى، محمدمهدی عسگرپور، کمال تبریزی، مجید جوزانى، وحید قطبى زاده (طراح جلوه هاى بصرى)، امیر گنجوى(پخش کننده فیلم هاى ایرانى در کانادا)، آرمین میلادى (پخش کننده فیلم هاى ایرانى در امریکا)، الهه نوبخت و… در چتر سینماى ایران که براى نکوداشت عباس کیارستمى و على معلم به ابتکار بنیاد سینمایى فارابى برگزار شد حضور داشتند.

– پس از نمایش فیلم «پایان خوش» هانکه و «کشتن گوزن مقدس» ساخته یورگوس لانتیموس، فیلمساز یونانی، داوران استقبال خوبی از این دو فیلم نکردند و رأی بالایی به این فیلمها ندادند. همچنان بهترین فیلم جشنواره کن و شانس دار دریافت جایزه کن ۲۰۱۷ تا اینجا فیلم «بدون عشق» ساخته آندره زوویا گنیتسف، فیلمساز روسی است.

– امروز صبح قرار است فیلم سوفیا کاپولا در کن نمایش داده شود. این فیلم «فریب خورده» (The Beguiled) نام دارد و هشتمین فیلم کارگردانش است که نیکول کیدمن، کالین فارل، اِله فانینگ و کرستن دانست در آن بازی داشته اند.

فیلم قصه ورود یک سرباز زخمی را در دوران جنگ های داخلی به یک مدرسه دخترانه روایت می کند و داستان در ویرجینیا می گذرد.

احمد کیارستمی:

نزدیکترین فیلم به «۲۴ فریم»، «پنج» است

به گزارش ایسنا به نقل از سایت رسمی جشنواره کن، احمد کیارستمی فرزند بزرگ عباس کیارستمی از جمله حاضران در نمایش ویژه آخرین فیلم پدرش گفت: پدرم همواره در زمان نمایش فیلم‌هایش اوقات سختی را پشت سر می‌گذاشت و حتی اگر کسی برای رفتن به دستشویی هم از سالن نمایش خارج می‌شد و یا آنقدر که باید بلند نمی‌خندید، مضطرب می‌شد. اولین بار برای نمایش فیلم «کپی برابر اصل» به کن آمدم و این اولین باری بود که یک فیلم را روی پرده‌ چنین بزرگی تماشا می‌کردم. بازخورد تماشاگران پس از تماشای فیلم فوق‌العاده بود و به یاد می‌آورم که پدرم بسیار خوشحال بود. آن روزها و پیش از آغاز جشنواره سخت می‌شد با پدرم حرف بزنم چون خیلی نگران بود اما پس از نمایش فیلم، خیلی آرام‌تر می‌شد.

او افزود: «۲۴ فریم» فیلم من نیست و تنها در مراحل پس از تولید آن در پنج ماه گذشته همکاری کرده‌ام. ما باید تغییراتی در فیلم ایجاد می‌کردیم اما همواره تلاش می‌کردیم نظرات و دیدگاه‌های شخصی خود را کنار بگذاریم و حدس بزنیم که پدرم چگونه در این  مورد فکر می‌کرد. حالا، من خیلی مضطرب هستم و حالا می‌فهمم چرا روز قبل از نمایش فیلم، نمی‌توانستم با پدرم حرف بزنم. حالا می‌فهمم چرا روز قبل از نمایش فیلم نمی‌توانستم با پدرم حرف بزنم. برخلاف گذشته فکر می‌کنم «کلوزآپ» بهترین فیلم پدرم است.

او درباره موضوع «۲۴ فریم» گفت: پدرم همواره می‌گفت عکاسی را بیشتر دوست دارد، چرا که نیازی به داستان گفتن ندارد. این فیلم در  واقع نقطه تلاقی عکس‌ها، فیلم‌ها و اشعار پدرم است و من آن را شبیه کتاب شعری می‌بینم که هر وقت بخواهم می‌توانم آن را باز کنم، به هر صفحه‌ای که می‌خواهم بروم و تنها یک یا دو صفحه را بخوانم. زمانی که «۲۴ فریم» را می‌بینید، ۲۴ فیلم کوتاه تماشا می‌کنید، این تنها یک فیلم نیست بلکه یک چیدمان، فیلم، عکس و … است که همگی در یک اثر جمع شده‌اند. نزدیک‌ترین چیزی که تاکنون به فیلم «۲۴ فریم» دیده‌ام، فیلم دیگر پدرم «پنج» است اما «۲۴ فریم» یک قدم فراتر رفته است. پدرم می‌گفت: زمانی که به یک نقاشی نگاه می‌کنید تنها یک صحنه که نقاش آن را خلق کرده می‌بینید، اما چیزی قبل و پس از آن نیز روی داده است. به همین دلیل وی تصمیم گرفت، فیلم‌های کوتاه ۴ دقیقه‌ای بسازد که نشان دهد پیش و پس از یک عکس یا نقاشی چه چیزی می‌توانسته روی داده باشد و در واقع آن را پیش از لومیر و پس از لومیر می‌نامید. پدرم میگفت: کارهای مختلفی انجام می‌دهم، من بیشتر یک عکاسم تا یک فیلمساز. معمولا درآمدم از عکاسی است، بنابراین هرکاری که بخواهم می‌توانم با فیلم‌هایم بکنم.

او در پایان گفت: پس از این که پدرم بیمار شد، پیام‌ها و ویدئوهای بیشماری با آرزوی سلامتی از شاگردان سابق او دریافت می‌کردیم. می‌بینید که او چگونه زندگی دیگران را عمیقا تحت تاثیر قرار داده بود، این ربطی به فیلمسازی ندارد و مرتبط به نگاه شما به زندگی است. او هرگز نمی‌گفت که یک فیلمساز است و می‌گفت: کارهای مختلفی انجام می‌دهم، من بیشتر یک عکاسم تا یک فیلمساز. در کلاس‌هایش می‌گفت: من یک عکاس هستم و معمولا درآمدم از عکاسی است، بنابراین هرکاری که بخواهم می‌توانم با فیلم‌هایم بکنم. وقتی با دیگران درباره تجارب‌شان در کلاس‌های پدرم صحبت می کنید، می‌گویند که طرز نگاه کردن به زندگی را آموخته‌اند و نه فقط فیلمسازی.