گیاهی که در کمترین زمان سلول های سرطانی را می کشد

افسنطین شیرین حاوی ترکیبی به نام آرتمیسینین است که دلیل ناتوانی بقای سلول های سرطانی در حضور این گیاه محسوب می شود. آرتمیسینین هر چیزی را از انگل تا باکتری، قارچ و سلول سرطانی می کشد، در شرایطی که کاری با سلول های سالم ندارد.

یک گیاه دارویی قدرتمند آسیایی با ویژگی ارتقا سلامت وجود دارد، که در خانواده مشابه با گل مروارید و آفتابگردان قرار دارد، اما استعداد پنهان این گیاه در هیچ یک از بستگانش دیده نمی شود. این گیاه می تواند سلول های سرطانی را تنها در ۱۶ ساعت از بین ببرد.

چینی ها دیر زمانی است که از این گیاه دارویی برای کاهش تب، بهبود سلامت گوارش و دفع انگل ها استفاده می کنند. در حقیقت، به واسطه توانایی بالا در خلاص شدن از شر انگل مالاریا، از این گیاه در سراسر جهان به عنوان درمانی برای بیماری مالاریا استفاده می شود.

اما تاثیرگذارترین توانایی آن تا به امروز نابودی سلول های سرطانی بوده است. و این در شرایطی است که شواهد علمی از قدرت ضد سرطانی شگفت انگیز آن پشتیبانی می کنند. مطالعات نشان داده اند که هیچ یک از سلول های سرطان پستان، سرطان خون، سرطان کیسه صفرا، سرطان ریه، سرطان مثانه، سرطان مغز، و سرطان پروستات توانایی مقابله با این گیاه دارویی که به نام افسنطین شیرین شناخته می شود را ندارند. برای کشتن سلول های سرطانی با کمک آرتمیسینین یک ترفند نیز وجود دارد. آرتمیسینین می تواند سلول های سرطانی را به تنهایی نابود کند (نتایج یک مطالعه نابودی ۲۸ درصد از سلول های سرطان پستان را نشان داد)، اما قدرت واقعی آن در مقابله با سرطان زمانی آزاد می شود که با آهن ترکیب شود.

گیاهانی برای درمان سرطان

طبق مطالعات صورت گرفته استفاده از رژیم غذایی ناصحیح سبب افزایش شاخص های التهابی می شود که این شاخص ها نقش موثری در بروز سرطان ایفا می کنند.موادی مانند زعفران، زردچوبه، سیر و پیاز خاصیت ضد التهابی دارند؛ مصرف مداوم این مواد موجب کاهش التهاب در بدن افراد  می شود و  از بروز سرطان جلوگیری می کند. مصرف بیش از حد روغن های صنعتی حاوی اسیدهای چرب ترانس و اشباع، گوشت قرمز و لبنیات پرچرب منجر به افزایش التهاب می شود که احتمال ابتلا به سرطان رادر بدن افراد افزایش می دهد. التهاب به دو دسته سیستماتیک و مزمن تقسیم می شود که قرمزی ناحیه ای از پوست نشان دهنده التهاب سیستماتیک است در حالی که التهاب مزمن در درون بدن وجود دارد .افراد می توانند با صرف هزینه اندکی با استفاده از شاخص التهابی رژیم غذایی (DII) از میزان سالم یا ناسالم بودن رژیم  خود آگاهی پیدا کنند.

شاخص التهابی رژیم غذایی به عنوان معیاری برای پیش بینی بیماری هایی مانند سرطان و فشارخون که التهاب مزمن در پیدایش آن ها دخالت دارد، به کارگرفته می شود. اگرچه قرارگرفتن در معرض بعضی از آلودگی ها، امری اجتناب ناپذیر است ونمی‌یتوان آن را به طور کامل از زندگی حذف کرد، اما روش‌هایی وجود دارد که می توان با به کارگیری آن، از انباشت سموم در بدن جلوگیری کرد. به عنوان مثال می توان آدامس نخورد، اگر قرار است غذایی از بیرون منزل تهیه کنیم ظرف مناسب تهیه کنیم تا مجبور نباشیم غذا را برای چند ساعت در ظروف یکبار مصرف نگه داری کنیم، می توانیم خودروی خود را برای مسیرهای کوتاه از پارکینگ خارج نکنیم؛ اگر گوشت تهیه کرده ایم آن را همراه چند شاخه رزماری یا آویشن، تخم گشنیز بپزیم تا اطمینان حاصل کنیم که سموم گوشت تا حدی گرفته شده است و بعد از پختن، سبزی را از ظرف بیرون بیاوریم.

گیاهانی برای مقابله با سرطان

شبدر قرمز حاوی ترکیبی قوی به نام فورمونونتین است که به مبارزه با سرطان پستان کمک می کند. بنابر مطالعه ای که در نشریه پزشکی Hormone and Metabolic Research منتشر شد، دانشمندان دریافتند که فورمونونتین از گسترش سلول های سرطانی و همچنین حمله سرطان به سلول های سالم جلوگیری می کند و از این رو گسترش بیماری احتمال کمتری دارد. در شرایطی که مطالعات بیشتری در این زمینه باید صورت بگیرند، اما نتایج کسب شده امیدوارکننده بوده اند.

زنجبیل نه تنها می تواند عطر و طعم خوبی به کلوچه ها ببخشد، بلکه این ادویه قدرتمند از ویژگی های ضد سرطانی و نابودکنندگی تومور نیز بهره می برد. به لطف چهار ترکیب مختلف – جینجرول، پارادول، شوگائول و زرومبون – پژوهشی که در نشریه International Journal of Preventive Medicine منتشر شد، نشان داد که زنجبیل ممکن است به درمان سرطان های پستان، روده بزرگ، معده، کبد، پروستات و پوست کمک کند.

مطالعه ای که در نشریه Jounal of Medicinal Food منتشر شد، نشان داد که این گیاه دارویی کوچک تکثیر سلول های سرطانی را متوقف می کند. مطالعات بیشتر روی حیوانات نشان داد که ترکیبی از گیاهان دارویی که شامل گیاه دم اسبی به همراه قارچ چاگا بود در کاهش لنفوم (سرطان غدد لنفاوی) و تومورهای سرطان خون موثر بوده و نرخ بقا را تا ۳۳ درصد افزایش داده است.