چگونه به کودکانمان آرامش بدهیم ؟

به گزارش بهداشت نیوز، یک و نیم میلیون مقاله درباره آرام کردن کودک و خودتان دیده اید. قدمی بزنید! تغذیۀ مناسب داشته باشید! کتابی بخوانید! صادقانه بگوییم، اگر این کارها مؤثر واقع میشد، آیا دوباره این سؤال را مطرح میکردیم: «چگونه کودکانم را آرام کنم؟» برخی از نکات صحیح و آزموده شده، قانونی هستند.

این روش ها واقعاً آزموده شده و واقعاً صحیح هستند؛ با اینحال، باید روشهای عمیق تری برای مدیریت یک روز جهت جلوگیری از تحمیل فشار به فرزندامان وجود داشته باشد. و این نکتۀ شمارۀ یک است.

• آنچه را که موعظه میکنید، تمرین نمایید:

رفتاری که ما آن را مدلسازی میکنیم، همان رفتاری است که آنان فرا می گیرند. اگر ما تحت فشار باشیم و برنامه پرتنشی داشته باشیم و والدین ممتازی باشیم، این دقیقاً همان چیزی است که کودکانمان را برای رسیدن به آن بزرگ میکنیم. اولین اصل برای آرام کردن کودکانمان، آرام کردن خودمان است! برنامه ریزی اوقات بیکاری برای همه مهم است، و این اوقات، تلف شده نیستند. از این اوقات برای گوش دادن به موسیقی جدید همراه با کودکتان استفاده کنید. کتاب خواندن همراه یکدیگر، راهی بسیار خوب برای آرامش خود است، خواه خواندن یک کتاب مصور همراه با نوزادتان و خواه خواندن کتاب داستان همراه با کودک در سنین ابتدایی خود، یا خواندن کتاب همراه با فرزند نوجوانتان در سکوت. از طریق زمانبندی با فرزندتان برای استراحت و آرامش، رفتاری را که در آنها به دنبالش هستید، مدلسازی میکنید.

• تمام وعده های غذایی خانوادگی را اولویت بندی کنید:

حتماً دلیل خوبی برای حضور این مسئله در هر فهرستی وجود دارد. همراه با هم نشستن و صرف وعدۀ غذایی، راهی قدیمی برای برقراری ارتباط است. خود را ملزم نکنید که این وعدۀ غذایی حتماً باید شام باشد. میتوانید یک صبحانه یا ناهار را با هم صرف کنید. سه شنبه ها احتمالاً بهترین روز برای صرف شام هستند، ولی چهارشنبه عصر، پس از مدرسه، ممکن است بهترین زمان برای خانوادۀ شما به منظور رفتن به یک مغازۀ بستنی فروشی محلی باشد. تا زمانی که همۀ شما به دور از هرگونه مزاحمتی با هم باشید، آرامش خواهید داشت !

• تنفس کنید:

درست است. تنفس کنید. ما در طول روز بسیار پیش می آید که نفسمان را حبس میکنیم، بدون آنکه متوجه آن شویم. کودکانمان نیز مانند خودمان، ممکن است به علت درگیری در فعالیت های خود، این موضوع را فراموش کنند. یک تمرین عالی تنفس که میتوان با یکدیگر انجام داد، «تنفس پرانایاما» است. هر دو دست را به هم قلاب کنید و دستانتان را زیر چانۀ خود قرار دهید. تا ۶ بشمارید و درحالیکه بازوان خود را به سمت بالا و کنار صورتتان به صورت یک قاب می آورید، تا میتوانید دم را عمیق انجام دهید. تا ۶ بشمارید و بازدم را انجام دهید، درحالیکه «ها» را با دهان کاملاً باز میگویید و به عقب نگاه میکنید و سپس بازوان خود را در سطح آرنج قرار میدهید. این کار را ده بار پشت سرهم انجام دهید، بدنتان با خون سرشار از اکسیژن تازه پر میشود. عضلات قفسۀ سینۀ شما، کشیده میشود که به ورزشکاران شما در بهبود تحملشان برای ورزش کمک میکند. این کار، آرامش بخش و جوان کننده است. همچنین … من صادق خواهم بود، اینکار تاحدی بامزه است و خندیدن همراه با فرزندانتان راهی بسیار خوب برای تنفس است.

• نقشۀ هفته را باهم ترسیم کنید:

از کوچک ها تا نوجوانان و بزرگسالان، ترسیم نقشۀ هفتگی برای تطبیق برنامه ها، راهی مناسب برای به حداقل رساندن استرس ها حتی قبل از وقوع آنهاست. بازیابی، بدون تجربۀ آزردگی کار ساده ای است. اگر باید به خرید کفش بروید، روزی را انتخاب کنید که ۴ یا ۵ فعالیت دیگر نداشته باشید. از قبل پیش بینی کار های هفته، باعث میشود همه به لیست کارهایی که باید انجام دهند، رسیدگی کرده و تمام خانواده را به عنوان یک واحد در تلاش برای رسیدن به یک هدف باشند: شادی!

• وقت خواب برای همه:

نوزادان به خواب نیاز دارند. کودکان نوپا تا دانشجویان به خواب نیاز دارند. مادران و پدران، مادربزرگان و پدربزرگان …همه به خواب نیاز دارند. استراحت کافی یک درمان آزموده شده و صحیح دیگر جهت کمک به افراد برای آرام شدن است. وقتی استراحت کرده ایم، احتمال آزردگی از همان ابتدا کاهش می یابد. نوجوانان به طور متوسط به ۹ ساعت خواب نیاز دارند، اما به ندرت اینقدر میخوابند. ریتم طبیعیشان، آنها را به سمت سبک زندگی «جغد شب» سوق میدهد، درحالی که روزهای مدرسه حدود (یا قبل) ساعت ۷ صبح آغاز میشود، پس مطمئن شوید فرزند نوجوان شما تا ساعت ۳ نیمه شب بیدار نمی ماند.

• بگذارید کودکانتان شما را راهنمایی کنند:

این یک سؤال خیلی ساده است: اگر یک ساعت زمان داشتید که هرکاری دوست داشتید انجام دهید، سه کاری که به ذهنتان میرسد که مایل هستید انجام دهید کدام هستند؟ کودک نوپای شما ممکن است دوست داشته باشد گِلبازی کند یا نقاشی بکشد. فرزند نوجوان شما ممکن است بخواهد بولینگ بازی کند یا بازی های ویدیویی انجام دهد. فرزند نوجوان شما ممکن است بخواهد بخوابد. در برابر پاسخ هایی که به شما میدهند، روشنفکر باشید و به دنبال مطابقت باشید. یک یا دو بازی ویدیویی با هم انجام دهید، یک قلعۀ لگویی بسازید، یا یک پازل را انجام دهید. بگذارید نوجوان شما کنار بکشد و چرتی بزند. چند لحظه فرصت دادن به آنها کمک میکند آرام شوند، و به شما به عنوان یک والد این امکان را میدهد که دقیقاً آنچه را که لازم دارند به آنها بدهید!