چرا وقتی چیز بامزه ای می بینیم دلمان می خواهد فشارش دهیم و گازش بگیریم؟

برای بیشتر ما گاهی پیش آمده که وقتی بچه یا حیوان بامزه ای دیده ایم احساس کرده ایم که دلمان می خواهد آن را محکم بغل کنیم و فشار دهیم یا گازش بگیریم، یا شاید هم از دوست تان شنیده باشید که دلش می خواسته چیز بامزه ای که دیده بود را بخورد! این احساس شاید دیوانه وار به نظر برسد اما حقیقت آن است که این واکنش به چیزهای بامزه اصلاً عجیب نیست و حتی اسم هم دارد و به آن Cute Aggression گفته می شود.

Cute Aggression زمانی رخ می دهد که واکنش فیزیکی ما به یک چیز زیبا و دلپذیر، به نحو خنده آوری پرخاشگرانه باشد. مثل زمانی که کسی می گوید چیزی آنقدر بامزه بود که دلش می خواست فشارش دهد. از نقطه نظر علمی، این حالت نوعی ابراز احساسات دوگانه است، به این معنی که فرد در مواجهه با چیزی بسیار مثبت، احساس خود نسبت به آن را به شکلی منفی ابراز می کند. یک نمونه ی دیگر از ابراز احساسات دوگانه زمانی است که فرد هنگام وقوع یک تجربه ی مثبت، شروع به گریه کردن می کند.

به گفته ی دانشمندانی که در حال تحقیق بر روی پدیده ی Cute Aggression هستند، نکته ای که در مورد همه ی افراد صدق می کند این است که وقوع چنین ابراز احساسات پرخاشگرانه ای -فارغ از منفی یا مثبت بودن موقعیتی که این ابراز احساسات نسبت به آن رخ داده- نشان می دهد فرد در حال تجربه ی احساس شدیدی است. عامل محرکی که باعث چنین ابراز احساسات شدیدی می شود معمولاً جزئی نیست و احساس بسیار شدیدی فرد را به سمت چنین ابراز احساساتی سوق می دهد.

Cute Aggression نه تهدید آمیز است نه خطرناک

پدیده ی Cute Aggression شاید نمود به ظاهر خطرناکی داشته باشد، اما احساساتی که پشت آن وجود دارند کاملاً بی خطر هستند. به گفته ی دانشمندان، کسانی که این حالت را تجربه می کنند در حقیقت فقط می خواهند از آن بچه یا حیوان بامزه مراقبت کنند.

این حالت از احساسات واقعاً خوبی نشأت می گیرد که مثبت و شدید هستند. به همین دلیل با وجود خشونتی که فرد در کلام خود دارد، فقط ظاهر فیزیکی این احساسات خشن و خطرناک است و فرد واقعاً چنین احساسی ندارد.

علت دوگانه بودن ابراز احساسات ما هنوز معلوم نیست اما شاید به این خاطر باشد که چنین ابراز احساساتی در برقراری ارتباط به ما کمک می کند

کارکرد ابراز احساسات در برقراری ارتباط برای ما بسیار مهم است. اطلاع رسانی در مورد احساسات خود مسأله ی حقیقتاً مهمی محسوب می شود. برای ما انسان ها بسیار مهم است که بتوانیم ارتباطات اجتماعی خود را تسهیل کنیم، با یکدیگر همکاری کنیم، به سمت اهداف خود قدم برداریم و انگیزه ها، مطالبات و نیت دیگران را درک کنیم. این موارد همگی با هم رخ می دهند و بسیاری از آن ها از طریق ابراز احساسات صورت می گیرند.

به همین دلیل اشکال متنوعی از ابراز احساسات که طی هزاران سال ارتباط با یکدیگر در ما به وجود آمده اند، باید بعضی از این اهداف را محقق کنند. بنابراین این گونه های مختلف ابراز احساسات می توانند به ما کمک کنند ذهنیتی از قصد و نیت یکدیگر پیدا کنیم.

Cute Aggression از بی قرار شدن شخصی که چنین احساساتی را ابراز کرده حکایت دارد

از قرار معلوم وقتی چنین ابراز احساسات پرخاشگرانه ای می کنیم، این کار در ما نوعی حس بی قراری و میل به جنب و جوش ایجاد می کند.

چیزهای مختلفی می توانند باعث چنین عکس العملی در ما شوند مثلاً جایزه گرفتن، از دست دادن جایزه، یا دیدن یک بچه یا حیوان بامزه، اما عامل آن هر چه که باشد، این عکس العمل، میل به حرکت و جنب و جوش را در ما ایجاد می کند. در چنین حالتی، بی قرار می شویم و این همان لحظه ای است که با خودمان فکر می کنیم که باید به آن چیز نزدیک شویم، فوراً با دست بگیریمش و فشارش دهیم.

احساس شدیدی که بعضی افراد با دیدن چیزهای بامزه پیدا می کنند به خاطر مکانیزم های مراقبتی قدرتمندی است که در ما وجود دارند و ما را به محافظت از بچه های خود سوق می دهند

Cute Aggression به ابراز یک احساس شدید اطلاق می شود. این احساس شدید در اثر غرایز ما به وجود می آید تا از بچه های خود مراقبت و محافظت کنیم. به محض آنکه متوجه می شویم چیزی که در حال نگاه کردن به آن هستیم یک بچه یا نسخه ی بچگانه ای از یک چیز است، این غریزه در ما بیدار می شود.

وقتی به بچگانه بودن چیزی پی ببریم، آن چیز برایمان بامزه به نظر می رسد و وقتی به این نتیجه برسیم که چیزی بامزه است، یکباره مکانیزم های مراقبتی درون ما فعال می شوند. از این لحظه دیگر می خواهیم از آن چیز مراقبت و محافظت کنیم، بزرگش کنیم، به آن غذا دهیم و هر کار خوبی که وجود دارد را برایش انجام دهیم.

این موضوع در حقیقت نوعی تطبیق با الگو به شمار می رود و به مسأله ی بقای گونه ی انسان و لزوم مراقبت از بچه ها مربوط می شود. بچه های ما به ویژه تا مدت زیادی آسیب پذیر هستند، به همین دلیل یک مکانیزم مراقبتی بسیار قوی در ما وجود دارد. این مکانیزم به همان اندازه ی میل به غذا خوردن، خوابیدن یا برقراری رابطه جنسی در ما قوی است. در حقیقت، این مکانیزم یکی از چیزهای اساسی ای است که ما برای بقای خود به آن نیاز داریم.

مکانیزم مراقبتی درون ما با چیزهای دیگری جز بچه ی انسان هم می تواند فعال شود

تقریباً هر موجود یا شیئی که این احساس را در ما به وجود آورد که نسخه ی بچگانه ای از یک چیز است می تواند مکانیزم مراقبتی را در درون ما فعال کند.

جالب آنکه وقتی محققان در یکی از تحقیقات خود، با اضافه کردن ویژگی های بچگانه به ماشین ها، تغییراتی در آن ها ایجاد کردند، مثلاً بخش های مختلف ماشین را گرد طراحی کردند، چراغ های جلو را بزرگ تر و هواکش کاپوت را کوچک تر کردند- دیگران معتقد بودند این ماشین ها بسیار بامزه هستند.

گونه های دیگری هم از ابراز احساسات دوگانه وجود دارد، مثل زمانی که با دیدن چیز بامزه ای ظاهر ناراحتی پیدا می کنیم

گاهی افراد با دیدن یک چیز بامزه، چهره ای در هم رفته پیدا می کنند. دانشمندان پی برده اند اخمالو یا ناراحت شدن چهره در مواجهه با چیزهای بامزه، حتی از Cute Aggression هم شایع تر است.

این ابراز احساسات دوگانه که با ظاهری غمگین یا اخمالو همراه است، از میل به بازسازی و مزه کردن آن لحظه ی خاص حکایت دارد.

وقتی کسی در مواجهه با تجربه ی مثبتی مثل دیدن یک چیز بامزه، چهره ی ناراحتی به خود می گیرد یا حتی شروع به گریه می کند، این مسأله تقریباً در همه ی موارد حاکی از آن است که این شخص می خواهد برای دقیقه ای مکث کند تا آن لحظه ی به خصوص را مزه مزه یا بازسازی کند. این ویژگی مشترک همه ی چنین اشکالی از ابراز احساسات است.

کسانی که ابراز احساسات دوگانه دارند اغلب در مجموع افراد برونگراتری هستند

اگر از آن دست کسانی باشید که با دیدن یک بچه دلشان می خواهد لپش را بکشند، احتمال اینکه در عروسی ها یا هنگام گرفتن جایزه، شروع به گریه کنید هم در شما بیشتر است. وقتی کسی چنین ابراز احساسات دوگانه ای دارد، این مسأله نشان می دهد که این شکل از ابراز احساسات به نوعی در آن فرد نهادینه شده. آن ها این ابراز احساسات دوگانه را معمولاً به شکل های مختلف و زیادی انجام می دهند که Cute Aggression فقط یکی از آن ها است.