نگاهی به عملکرد نرم افزار های نظارت والدین بر فرزندان

نظارت والدین بر فرزندان امری است که باید حتما مدنظر قرار بگیرد. در دنیای امروز کودکان و نوجوانان در معرض خطرات بسیاری هستند. جلوگیری از این اتفاق می‌تواند به سادگی از طریق آموزش، و کنترل با اپلیکیشن ها صورت پذیرد. اما به راستی بازدهی نرم افزار های نظارت والدین بر فرزندان چقدر است؟

ممکن است  شما نیز با دیدن یک نرم افزار ردیابی و نظارت والدین بر فرزندان در یک سایت یا تبلیغ به فکر فرو رفته باشید. شاید کمی هم فراتر رفته و به صورت علنی یا غیرقابل تشخیص، برنامه را بر روی تلفن شان نصب کرده باشید. حقیقت امر اینجاست که مهم‌ترین وظیفه این اپلیکیشن‌ها باید ردیابی مکان‌هایی باشد که آن‌ها رفت و آمد کرده اند. اما آخرین گزارش از دانشگاه فلوریدا مرکزی نتیجه‌ای عجیب را منتشر نموده است و اذعان دارد این نرم افزار‌ها تنها می‌تواند سایت‌هایی که نوجوان از آن‌ها بازدید کرده را نمایش داده، برخی را مسدود کند و مدت زمان استفاده از گوشی را محدود نماید.

معرفی پژوهش دانشگاه UCF

در این پژوهش که ۲۰۰ مادر و پدر را شامل شده، نیمی از آنان از برنامه‌های نظارت بر نوجوانان استفاده نموده‌اند و بازه سنی فرزندان ۱۳ تا ۱۷ سال بوده است. این ۱۰۰ والدین نسبتا بسیار سختگیر، متوقع و بدون سازگاری با فرزندانشان بودند. نتیجه قابل تامل اینجاست که احتمال دیدن محتوای نامناسب توسط این افراد بیشتر از نوجوانانی بوده که چنین نرم افزار‌هایی را در تلفن همراه خود نداشته‌ و ضمنا همواره احساس وجود یک مزاحم را داشته‌اند.

با توجه به این نتایج می‌توان گفت که این نرم افزار‌ها آنقدر که باید موثر نیستند.

تحقیقات به همینجا بسنده نشده و نظرات برنامه‌های پلی استور گوگل نیز بررسی شده‌اند. از میان هزاران کامنت در میان ۷۳۶ نرم افزار نظارت، اکثر والدین یک امتیاز ۵ ستاره و دیدگاه مثبت را ثبت نموده، و اکثر کودکان امتیاز ۲ ستاره و کمتر را همراه با اعتراض به اینکه حریم خصوصی آن‌ها زیر سوال رفته است بیان نموده‌اند. همچنین آن‌ها والدین شان را  موجوداتی تنبل و قطع کننده ارتباط آن‌ها با دنیای مجازی خوانده‌اند. آن‌ها همچنین گفته‌اند بدین ترتیب امکان انجام تمرین‌های درسی نیز از آنان سلب شده است.

هر دو بخش این پژوهش که البته بسیار مهم هستند، به این نکته اشاره دارند که نرم افزار‌های نظارت والدین بر فرزندان به خودی خود هیچ اهمیتی ندارند. زیرا آن‌ها از اهرم فشار و زور استفاده می‌کنند. پیشنهاد این تیم این است که به جای ارائه مواردی برای محدود کردن، امکاناتی برای ارتباط بیشتر فرزندان با دنیای بیرون فراهم آورند و به آن‌ها اجازه توسعه قدرت مقابله با شرایط حاد در زندگی داده شود.

نسل بعدی این نرم افزار ها می‌بایست تعامل میان والدین و فرزندان را افزایش دهد و در عوض، به آنان بیاموزد چگونه در دنیای مجازی و واقعی با خطرات روبرو شوند.

دیدگاه مدیر انجام پژوهش

ترس از اینکه نوجوانان به دام خطرات پیش بینی نشده آنلاین بیافتند همچنان وجود دارد. تحقیقات ما نیز در این زمینه ادامه داشته و به دنبال اینست تا علاوه بر یافتن روش‌های جدید، متود‌‌های کنونی را نیز به چالش بکشد. هیچگاه فردی با لجام گسیختن راه به جایی نخواهد برد. در عوض، ما به نوجوانان پیشنهاد می‌کنیم تا خود، مسئول امنیت آنلاین خود باشند.

نتایج یافته‌های ما حاکی از اینست که بهترین روش حراست از فرزندانشان چنین می‌باشد. اپ‌های هوشمند حال حاضر، تنها میان نوجوانان و والدین فاصله می‌افکنند.

‍- پاملا ویزنیفسکی (Pamela Wisniewski) – استادیار دپارتمان مهندسی و علوم رایانه دانشگاه فلوریدا مرکزی

نتیجه گیری

با مطالعه نوشته بالا و کمی تفکر، می‌توان به این نتیجه رسید که باز هم اهرم فشار نتیجه‌ای در پی نخواهد داشت. بهترین راه، همراهی با فرزندان و پرس و جو از وب سایت‌هایی است که به آن‌ها علاقه دارند. ضمنا باید از آخرین ترفند‌های مجرمین و خلافکاران نیز اطلاع کافی و بروز داشت و با پند‌هایی قابل درک و به اندازه، فرزندان را در جریان گذاشت.

اگر باز هم والدین بجای همراهی با کودکشان به فکر استفاده از اپلیکیشن‌ها باشند، شاید روزی برسد که دیگر خیلی دیر باشد برای نصحیت کردن.