ماجرای یک سانسور عجیب در چین

ممنوعیت انتشار تصاویر «وینی د پو» خرس کوچک قصه‎های کودکان از سوی مقام‌های چینی اگر چه اقدامی عجیب به نظر برسد، اما بخشی از آن به دلیل مبارزه دولت علیه وبلاگ‌نویسانی است.

“وینی د پو” هم در کنار بسیاری از اسامی و شخصیت‌های انیمیشن، یادآور طنزآمیزی از شکل و شمایل رهبران چین شده است.

انتشار تصاویر این خرس بامزه تپل کارتونی همراه با اسم چینی‌اش در شبکه‌های اجتماعی ممنوع شده چون وبلاگ نویسان آن را با شی جین‌ پینگ، رئیس جمهور چین مقایسه کرده‌اند.

هنگامی که شی جین‌پینگ و شینزو آبه، نخست وزیر ژاپن در نهایت بی‌میلی و با چهره‌هایی آشکارا معذب با هم دست دادند، کاربران اینترنتی با انتشار تصاویر دست دادن ایور و وینی د پو واکنش نشان دادند. و بعد هم وقتی که رئیس جمهور چین برای بازرسی سربازان سرش را از سقف لیموزین بیرون آورد، عکسی از اسباب بازی وینی د پو که سر خود را از ماشین کوچکش بیرون آورده در شبکه‌های اجتماعی منتشر شد.

شاید در کشورهای دیگر چنین مقایسه‌هایی باعث خشم و رنجش نشود و حتی با استقبال هم روبرو شود، اما در چین این طور نیست.

در این کشور، رئیس جمهور کارهای مضحک نمی‌کند، عادت‌های عجیب ندارد، شوخی ندارد و اشتباه هم نمی‌کند. به همین دلیل فرای انسان‌های معمولی محسوب می‌شود و هیچگاه نباید او را زیر سوال برد.

هو جین تائو، رئیس جمهور پیشین چین یک تکیه کلام داشت: “ترویج هماهنگی در جامعه”. کاربران اینترنتی هم واژه “هماهنگی” را برای سانسور به کار بردند و هرگاه که کسی می‌نوشت ما “هماهنگ شدیم” همه می فهمیدند که یعنی سانسوری در کار بوده است.

اما یک دلیل دیگر هم برای دلخوری مقامات چین از وینی د پو وجود دارد.

کنگره حزب کمونیست برای انتخاب رهبران جدید حزب در پاییز سال جاری برگزار می‌شود.

این کنگره هر پنج سال یک بار برگزار می‌شود و در میان اهداف آن تعیین کمیسیون دائمی کمیته مرکزی است که مقتدرترین نهاد تصمیم‌گیری حزب است و ۷ عضو دارد. یکی از آنها به عنوان رهبر حزب انتخاب می‌شود. نخست‌وزیر و رئیس کنگره خلق (پارلمان) هم دیگر اعضای آن هستند.

گفته می‌شود شی جین‌پینگ همچنین قصد دارد با استفاده از فرصتی که برگزاری کنگره فراهم می‌کند با یارکشی‌های داخلی حریفان خود را کنار بزند تا هم‌زمان با آغاز دومین دوره ریاست جمهوری‎اش قدرت خود را تثبیت کند.

از آنجایی که آقای شی در راستای برنامه مبارزه با فساد بسیاری از رقبای سیاسی خود را کنار زده و دشمنان زیادی پیدا کرده، بسیاری معتقدند که او برای ماندن در قدرت برای دوره دوم ریاست جمهوری خود نیاز به وفاداری مطلق در میان حامیان خود دارد.

به همین دلیل در چنین فضایی جایی برای بازیگوشی و به چالش کشیدن قدرت او وجود ندارد.