عفونت ادراری را جدی بگیرید

یکی از مشکلات رایج دستگاه ادراری عفونت ادرای یا همان UTI (Urinary tract infection) است که نوعی عفونت با عامل باکتریایی می باشد.

سوزش و عفونت ادراری

آلودگی دستگاه ادراری می تواند منجر به سیستیت و یا عفونت مثانه گردد. حال اگرعفونت بر قسمت فوقانی دستگاه ادراری اثر بگذارد منجربه پیلونفریت و عفونت کلیوی می شود.

علائم عفونت ادراری

اگر عفونت منجر به سيستيت شود می تواند علائم زیر را داشته باشد:

– دفع ادرار همراه با درد
–  تکرر ادرار
– اضطرار برای دفع ادرار

حال اگر عفونت منجر به پیلونفریت شده باشد، علائم در افراد مسن و يا بسيار کم سن ممکن است  نامشخص باشد و بیشتر فرد احساس خستگی می کند.و درکودکان تب مشاهده می شود ولی عامل اصلی هر دو نوع عفونت باکتری اشرشيا کلی است ولی باکتری های ديگر  و ويروسها و يا قارچها نيز درایجاد عفونت می توانند دخیل باشند.

به طور کلی عفونت ادراری در زنان بسیار شایع تر از مردان می باشد وتقریبا همه زنان در طول زندگی خود یک بار هم که شده این عفونت را تجربه می کنند.

عوامل خطرساز عبارتند از:

– آناتومي بدن زنان
– مقاربت جنسي
– سابقه خانوادگي
– رعایت نکردن بهداشت

تشخیص عفونت ادراری

در موارد مشخص تنها بر اساس علائم تشخيص و درمان صورت مي گيرد. در موارد پيچيده تاييد تشخيص از طريق آناليز ادرار و جستجو به دنبال حضور نيتريت در ادرار ، سلولهای سفيد خون، و يا لکوسيت استراز مفيد مي باشد. يکی ديگر از آزمايشها بخش ميکروسکوپی است که به دنبال حضور سلولهای قرمز خون، سلولهای سفيد خون، و يا باکتری مي گردد.

یکی از مهمترین و بهترین و دقیق ترین راههای تشخیص عفونت،  آزمایش ادرار و کشت آن می باشد. به این صورت که میزان خیلی کمی ازادرار روی محیط استریل کشت داده می شود و پس از ۲۴ الی ۴۸ ساعت مورد بررسی قرار می گیرد.

کشت ادرار در صورتی مثبت است که تعداد کلنی هاي باکتريايی بزرگتر و يا مساوي ۱۰۰۰واحد تشکيل دهنده  کلني در هر ميلی ليتر ارگانيسم متداول در دستگاه ادراری باشد. حساسيت آنتی بيوتيکی را نيز مي توان با کشت ادرار و آزمايش در محيط مناسب آزمايش کرد .

در تفسير کشت ادرار بايد به موارد زير توجه کرد ：

-عوامل مرتبط با بيمار مانند سن، نوع نمونه ادرار، جنسيت، علايم بالينی و مصرف آنتی بيوتيک
– نتيجه آزمون ميکروسکوپی
-شرايط باکتری رشد يافته روی پليت ، تعداد باکتری، نوع باکتری رشد يافته
– روش نمونه برداری

علت عفونت های ادراری به طور معمول اشرشيا کلی با  ۸۵-۸۰ %  بیشترین علت می باشد و علل دیگر عفونتهای دستگاه ادراری، استافيلوکوکوس ساپروفيتيکوس علت ۱۰-۵% موارد ديگر است.

اين عفونتها ممکن است به علت عفونتهای ويروسی و يا قارچی نیزمی تواند باشد. ساير علل باکتريايی کلبسيلا،  پروتئوس،  سودوموناس و يا انتروباکتر است. البته اين موارد ذکر شده  چندان معمول نبوده و به طور معمول به ناهنجاری هاي سيستم ادراری و يا سوند ادراری مربوط هستند.

عفونت دستگاه ادراری ناشی از استافيلوکوکوس اورئوس به طور معمول به صورت عوارض جانبی عفونت های منتقله از راه خون رخ می دهد.

بیماریزایی

باکتری از راه مجرای خروی مثانه وارد می شود. ممکن است عفونت از طريق خون و يا لنف نيز رخ دهد. اعتقاد بر اين است که اين باکتری معمولا از راه روده به مجرای خروجی مثانه منتقل می شود و خطر در زنان به علت آناتومی آنها بيشتر است.

اپيدميولوژی

عفونت دستگاه ادراری شايع ترين عفونت باکتريايی در زنان است. اين عفونتها بين سنين ۱۶ تا ۳۵ سالگی رخ می دهد و ۱۰% زنان در هر سال به عفونت دچار می شوند و ۶۰% آنها در طول زندگي خود يک بار دچار عفونت می گردند. بروز مجدد امری شايع است و زنان چهار برابر مردان به عفونت مبتلا می شوند.

اين مورد شايع ترين عفونت بيمارستانی بوده و ۴۰% موارد را به خود اختصاص می دهد. با افزايش سن ميزان باکتری بدون علامت در ادرار از دو تا هفت درصد در زنان در سنين باروری هستند و ۵۰% در زنان مسن در خانه های سالمندان افزايش می يابد. اين عفونت در دوران کودکی نيز ممکن است رخ دهد .

درمان

برای کساني که به عفونتهای مکرر دچار می شوند استفاده از آنتي بيوتيکها به طور روزانه و برای دوره ای طولانی مدت موثر است. از داروهای مورد استفاده می توان به نيتروفورانتوئين، تری متوپريم و سولفامتوکسازول اشاره کرد.