شایعات دروغین در مورد زندگی لوکس در شهر دبی

در حدود ۵ هزار میلیاردر (به دلار آمریکا) در جهان وجود دارد و فقط ۲۰ تن از آن ها در شهر دبی ساکن هستند. در همین راستا باید بدانید که پایتخت میلیاردرنشین جهان، شهر پکن در کشور چین است و پس از آن نیز نیویورک بیشترین افراد ثروتمند جهان را در خود جای داده است.

با استناد به آمار مهاجران این شهر، باید گفت که انسان های زیادی در آن ساکن هستند که از وضعیت مالی چندان مناسبی برخوردار نیستند. حقوق یک کارگر در این شهر بین ۲۰۰ تا ۳۵۰ دلار است. این در حالیست که ارزان ترین بسته اینترنتی در دبی حدود ۳۰ دلار قیمت دارد. هزینه زندگی در این شهر بسیار بالاست و بسیاری از افراد در اتاق های کوچک و به صورت گروهی با هم زندگی می کنند تا از عهده هزینه کرایه خانه بر بیایند.

بسیاری از افرادی که برای کار کردن به دبی مهاجرت کرده اند، به دلیل بالا بودن هزینه تحصیل در این شهر، فرزندان خود را در شهر خود می گذارند. تحصیل در یک مدرسه دولتی برای یک کودک ۱۱ ساله، حدود ۱۰۰ هزار دلار هزینه دارد. این در حالیست که هزینه های کسب مدرک دانشگاهی سر به فلک می کشد. در ضمن، به خاطر شرایط آب‌وهوایی گرم و خشک، این شهر برای کودکان چندان مناسب نیست زیرا نمی توانند در فضای باز بازی کنند.

دبی یکی از شهرهای امارات متحده عربی است. حتی پایتخت این کشور هم نیست (ابوظبی پایتخت امارات است). در این کشور، ۷ امارات هم‌پیمان با شیوخ مجزا وجود دارد و دبی یکی از معروف ترین آن هاست.

گردشگران و غیرمسلمان ها اجازه مصرف نوشیدنی های الکلی را دارند. برای خرید آنها لازم است کارت مخصوص یا ویزای گردشگری داشته باشید. تقریبا در همه بارها، کلوب های شبانه و هتل های این شهر نوشیدنی الکلی سرو می شود. در این جا بد نیست اشاره کنیم که بیش از ۵۰۰ کلوب شبانه در دبی فعالیت می کند.

دلیل این امر بسیار ساده است زیرا افرادی که قادر به یافتن کار مناسب نباشند، پس از مهلت ۳۰ روزه به خانه های خود دیپورت می شوند. همچنین، محلی ها و ساکنین اصلی دبی به راحتی می توانند کار پیدا کنند زیرا تحصیل در تمام دانشگاه های جهان برای آن ها رایگان است. دولت امارات متحده عربی، همه هزینه تحصیل دانشجویان کشورش را پرداخت می کند.

به دلیل افزایش سریع جمعیت، ساخت و سازهای داخلی، کمبود منابع آبی و تغییر چشم‌اندازهای طبیعی به خاطر ساخت مجتمع های مسکونی، و همچنین به خاطر ضعف در سامانه مدیریت پس‌ماندها و تعداد زیاد اتومبیل ها، دبی را نمی توان یک شهر سالم از منظر زیست‌محیطی دانست.

آسمان دبی خاکستری است و دلیل آن وجود ریزگردهای بسیار است. دمای هوا نیز در تابستان به ۴۸ درجه سانتی گراد می رسد و رطوبت بسیار زیاد و داغی تیغ آفتاب باعث می شوند که در بهار و تابستان زندگی در آن دشوار باشد.

با وجود خودروهای بسیار لوکس و گران‌قیمت همانند لامبورگینی و بنتلی در خدمت نیروهای پلیس دبی، باید بدانید که ماشین های آئودی، تویوتا و بی ام و نیز در اختیار این ارگان هستند. دلیل وجود این گزینه های گران قیمت این است که شهروندان دبی، ماشین های اسپرت پرسرعتی در اختیار دارند و لازم است که ماشین پلیس از آن ها قوی تر باشد.

تکنولوژی در بسیاری از بخش های دبی به چشم می خورد، از اتوبوس های مجهز به سیستم تهویه هوا گرفته تا ربات‌های پلیس و وجود مترو در فرودگاه. اما سیستم های ساده فاضلاب و زه‌کشی کامل در این منطقه وجود ندارد و یک دوش گرفتن هم می تواند زندگی در این شهر را فلج کند.

نگهداری از حیوانات درنده در شهر دبی نقض قانون محسوب می شود. اگر فردی با یک شیر یا چیتا در خیابان ظاهر شود، مطابق بر قانون، پلیس می تواند وی را دستگیر کرده و به مدت ۶ ماه حبس یا پرداخت جریمه نقدی دو هزار و ۷۰۰ تا ۱۳۸ هزار دلاری محکوم شود. بیشتر شهروندان دبی نگهداری از گربه را به سگ ترجیح می دهند.

این شهر را باید شهر متناقض ها دانست؛ در کنار برج های ۱۶۳ طبقه ای، خانه های ویلایی، آپارتمان های چند طبقه و حتی خانه های کلنگی هم به چشم می خورد. با اینکه بیشتر ساختمان های شهر را برج ها تشکیل داده اند، اما مردم محلی ترجیح می دهند در خانه های ویلایی و به دور از همسایه ها زندگی کنند.

برخلاف تصور عموم، منبع اصلی درآمد دبی از نفت نیست، بلکه از صید مروارید توانسته اند ثروت هنگفتی برای خود رقم بزنند. اهالی دبی از دیرباز از خلیج فارس مروارید صید کرده و با فروش آن ها تجارت می کردند.