روانشناسی برخورد با سرطان

با دریافت خبر ابتلای ما به سرطان، اطرافیان ما زمانی را نیاز دارند تا با سطح جدید این بیماری‌ سازگار شده و با احساسات همراه آن دست و پنچه نرم کنند. این حالات ممکن است شامل گیجی و منگی، شوکه شدن، ترس، درماندگی یا خشم باشد. بهتر است در این شرایط با آنها راحت باشیمو اوقاتی را که نیاز به حرف زدن داریم با آنها در میان گذاریم؛ اینکه تنها احتیاج به شنیده‌شدن داریم تا حل شدن تمام مسائل. به آنها بفهمانیم که ما همچنان همان شخص سابق هستیم و اگر بخواهند از ما سوالی بپرسند یا احساساتشان را بیان کنند مشکلی پیش نخواهد آمد. فرزانه باغجری-روانشناس بالینی   درمورد بیماری سرطان و اینکه چگونه آن را با دیگران در میان بگذاریم

می گوید:صحبت کردن با دیگران در مورد آنچه برای ما رخ داده مزایای بسیاری را به همراه دارد؛ از جمله تخلیه‌ی عاطفی شدن، پیشگیری از ایجاد سوء تفاهم و برداشت‌های غلط در دیگران، جمع‌آوری بهتر اطلاعات در خصوص بیماری و همچنین دریافت کمک در مواقع ضروری اما باید دقت داشت که صحبت کردن به زمان و مکان مناسب احتیاج دارد، بدین معنا که گاهی بیمار به دلیل شرایط روحی یا دغدغه‌های فکری‌اش آمادگی پاسخ‌گویی به تلفن و یا ملاقات با آشنایان را در یک بازه‌ی زمانی خاص را ندارد لذا ترجیح می‌دهد این وظیفه را به افراد خانواده‌ی خویش محول کند تا آن را مدیریت کنند و تا زمان مناسب، آن را به تعویق بیاندازند.

گاهی بیماران نسبت به صحبت کردن در مورد سرطان و مشکلات ناشی از آن واهمه دارند و می‌پندارند که با مطرح کردن مسائل خود با اطرافیان سبب ناراحتی بیشتر خود و دیگران یا بدتر شدن اوضاع خواهد شد در حالی که پژوهش‌ها ثابت کرده‌اند صحبت‌کردن و حتی گریه‌کردن در کنار فردی دیگر، راهی برای تقسیم عواطف در مسیر درمان سرطان، درک متقابل، کاهش فشارهای عصبی و … خواهد بود. رعایت نکات زیر می‌تواند کمک بیشتری به ما در مورد صحبت کردن و بیان مسائل ناشی از سرطان بکند:

• زمانی را برای صحبت کردن اختصاص دهیم و منتظر زمان مناسب نباشیم، زیرا آن زمان ممکن است هیچ گاه نرسد.
• سعی کنیم خیلی راحت و بدون پیش‌داوری در مور دآنچه رخ داده و آنچه نیاز داریم صحبت کنیم.
• در مورد افکار و احساسات خود حتی اگر ناراحت‌کننده هستند صادق و شفاف باشیم.
• به آنچه دیگران بیان می‌کنند یا پیشنهاد می دهند گوش فرا دهیم.
• سعی کنیم از دیگران بخواهیم به صحبت‌های ما و چرایی گفتار ما عمیقا گوش فرا دهند.
• از دیگران انتظار حل تمام مسائل را نداشته باشیم، گاهی صرف بودنشان در کنار ما کافی‌ست.

به خاطر داشته‌ باشیم که روش تطابق‌پذیری هر فرد در شرایط خاص با افراد دیگر متفاوت است، پس به روش‌های سازگاری و انطباق‌پذیری دیگران در رویارویی با این فرآیند احترام بگذاریم.