دعوت به مراسم ماه‌گرفتگی 

تریتا نیوز /رویا سلیمی-سه زوج درشبی که خسوف کامل در حال رخ دادن است، دور هم جمع می‌شوند. این دورهمی در کنار خسوف به برملایی رازهایی می‌انجامد که سرنوشت شخصیت ها را تغییر می‌دهد. وقتی زمین مابین خورشید و ماه قرار می‌گیرد، سایه‌اش بر ماه می‌افتد، این سایه به ماه گرفتگی یا خسوف شهرت دارد. این تلاقی در نمایش یا بهتر بگوییم فیلم «غریبه‌های تمام عیار» نوشته و کارگردانی پائولو جنووسی از اهمیت بسزایی برخوردار است.

هر چه در مورد مضمون نمایش بگوییم، همان چیزی است که در فیلم ایتالیایی مطرح می‌شود. نکته اول این تلاقی و برهم‌سازی خسوف و گردهمایی چند زوج است. همه آنها در ظاهر بسیار شاد و خوشحال و البته خوشبخت به نظر می‌رسند. اما از همان دیالوگ دروغ ابتدایی که در پایان نقیضه آن را به مخاطب عرضه می‌کند، واکاوای جهانی از روابط پیچیده و در هم تنیده‌ای آغاز می‌شود. روابطی که با گذر زمان و با کندوکاو بر جزئیات آن، می‌توان به واقعیت عریان و البته تلخ آن پی برد.

تلفن همراه در اینجا شخصیت اصلی نمایش است. همه مهمانان در یک بازی از قبل طراحی شده، تصمیم بر به اشتراک گذاشتن محتوای تلفن همراه خود در میان دوستان و شریک زندگی خود می‌شوند. در اینجا گویی تلفن همراه همان زمینی است که مابین خورشید و ماه قرار گرفته است. درواقع نقطه اتصال تمام اختلافات و پنهان‌کاری‌ها شخصیت‌ها، همان تلفن همراهی است که حالا بخشی از هویت انسان امروز است. در ابتدای بازی خنده می‌گیرد، در ادامه راهی برای شناخت بهتر از شخصیت‌ها می‌شود. وقتی سایه کنار می‌رود، دیگر گویی نه ماه شکل سابق خود را دارد و نه خورشید. این فاصله و سایه‌ هرچند موقتی، همان نقطه ثقلی است که نمایش سعی دارد روی آن پافشاری کند. نقطه‌ای که تا پایان نمایش پیش می‌رود و هر چه به انتهای داستان نزدیک می‌شویم، تاریکی این سایه هولناک، وجوه پیچیده و زشت‌تری از شخصیت‌های حاضر در مهمانی را می‌شناساند. همانطور که از اسم نمایش نیز برمی‌آید، نیمه تاریک شخصیت‌ها که از نظر پنهان است و تنها در مواقعی خاص مانند خسوف آن هم با میانجی تلسکوپ قابل مشاهده است، مملو از زشتی‌ها و پلیدی‌هایی است که نمی‌توان آن را برای همیشه در آفتاب چشم دیگران پیدا کرد. این تاریکی، گویی واقعیت شخصیت‌هایی است که با تلفن‌های همراه خود، در طول شبانه‌روز مشغول پرده‌پوشی همان نیمه تاریک ماهی هستند که باید از آن چشم پوشید و با بخش دیگری از زندگی که قابل رویت است، ارتباطات جهان واقعی را پی گرفت.

خیانت، اختلافات عمیق خانوادگی، روابط بی قید و بند و در نهایت… از این دست واقعیت‌ها است. شخصیت‌ها در پی فاش شدن مکالمات و پیام‌های تلفن همراه خود، جهان بی اخلاق و بی تعهدی را به نمایش می‌گذارند که حتی نزدیک‌ترین افراد زندگی‌شان نیز نمی تواند بر این حقیقت غیر قابل اغماض چشم بپوشد. درواقع این بازی، دسترسی آزاد به اطلاعات بدون قید و شرط را برای دیگران نزدیک که همان غریبه‌های زندگی مشترک هستند، فاش می‌کند. آزادی بیان و عقیده در سطوح مختلف که توسط فضای مجازی عملا ماهیت و ساختار دیگری پیدا کرده است. این آزادی بیان و عقیده با کمک فضای مجازی، هر چند که در نمایش و فیلم «غریبه‌های تمام عیار» مطرح می‌شود و رازهایی را برملا می‌سازد، اما عملا در پایان هیچ واکنشی خاصی نسبت به این حد از بی اخلاقی وجود ندارد. تنها برملا شدن این رازها و شناخت سویه تاریک شخصیت‌ها درام را می‌سازد.

در دنیای شبکه‌ای افراد بیش از هر چیز با تلفن‌های همراه خود لحظه‌های زندگی خود را می‌سازند. تولید محتوا یا مصرف کننده محتوایی هستند که هر لحظه و هر جا در کمترین زمان ممکن دسترسی به آن برای همه نامحدود می‌شود. این دسترسی زمانی می‌تواند با زندگی واقعی و متعهدانه همراه و هم‌مسیر باشد که شخصیت‌ها بر اصول و عقایدی پایبند بوده و بر جهان‌بینی مبتنی بر باورهای درست و عقلانی متعهد باشند. فارغ از آن چیزی که به عقیده و جهان‌بینی هر فرد بستگی دارد، اخلاق و پایبندی به حداقل‌ترین اصول اخلاقی به نظر جنووسی محلی از اعراب ندارد…