بیماری های عصبی عضلانی (NMD)

بیماری های عصبی عضلانی نام کلی گروهی از بیماری هاست که در آنها اعصابی که مسؤول حرکات ارادی عضلات ما هستند، تحت تاثیر قرار می گیرند.

بیماری های عصبی عضلانی (NMD)

نورون ها سلول های عصبی هستند که مسؤول انتقال پیام برای حرکات ارادی مثلاً تکان دادن دست و پا هستند و زمانی که نورون ها از بین بروند، ارتباط بین سیستم عصبی و عضلات از بین می رود؛

در نتیجه عضلات کار نمی کنند و ضعیف می شوند و تحلیل می روند. ضعف عضلات می تواند سبب اسپاسم و انقباضات ناخواسته عضلانی، درد، درگیری مفصل و مشکلات حرکتی شود و گاهی بر توانایی تنفس و عملکرد قلب نیز تاثیر منفی بگذارد.

بسیاری از بیماری های عصبی عضلانی از طریق ژنتیک به ارث می رسند، یعنی در خانواده فرد وجود دارند یا در نتیجه یک تغییر در ژن (موتاسیون) در خود فرد ایجاد می شوند. بیشتر از۱۵۰ نوع بیماری عصبی عضلانی داریم.

برخی از بیماری های عصبی عضلانی عبارتند از:

آرتروگریپوز
دیستروفی عضلانی بکر
بیماری شارکوت ماری توث
دیستروفی عضلانی مادرزادی(CMD)
دیستروفی عضلانی دوشن
آتاکسی فردریش
سندرم میاستنیک ایتون لامبرت
سندرم گیلن باره
اختلال عصبی حسی_ حرکتی ارثی
دیستروفی عضلانی لیمب گیردل
بیماری مک آردل
اختلالات عضله میتوکندریایی
میوپاتی چند کانونی
میاستنی گراویس
بیماری پمپه
آتروفی نخاعی عضلانی
اسکلروز آمیوتروفیک جانبی(ALS) یا بیماری لو گریگ
مولتیپل اسکلروزیس(MS)
انواع گلیکوژنوزیس
بوتولوسیم

افزایش کراتین کیناز

و… تعداد این بیماری ها بسیار زیاد است. همان طور که ذکر شد بسیاری از این بیماری ها ژنتیکی/ ارثی هستند.

برخی از این بیماری ها منشا خودایمنی دارند؛ یعنی در نتیجه افزایش غیرطبیعی عملکرد سلول های ایمنی بدن ما علیه بافت هایی که اشتباهاً غیر خودی تشخیص داده می شوند، اتفاق می افتند یا ممکن است در نتیجه مسمومیت با فلزات سنگین یا مواد شیمیایی یا کمبود ویتامین ها یا مواد مغذی ایجاد شوند.

روماتیسم عضلانی، پلی میوزیت (بیماری خود ایمنی عضلات) و تجزیه عضلات به هر علتی که باشد می تواند سبب بیماری های التهابی عضلات شود. تومورها به خصوص تومورهای خوش خیم عضلات صاف یا مخطط می تواند از علل دیگر بیماری های عصبی عضلانی باشد.

تشخیص این بیماری ها با معاینه توسط متخصص و انجام تست های خونی و بررسی فعالیت الکتریکی عضلات و سنجش انتقال عصبی و بررسی های ژنتیک خواهد بود. درمان بسته به نوع بیماری و شدت پیشرفت آن، شامل دارو درمانی و روش های جراحی و فیزیوتراپی خواهد بود.

بیشتر بیماری های عصبی عضلانی هیچ درمان قطعی ندارند و هدف درمان، بهبود علایم، افزایش تحرک و افزودن به عمر بیمار است.