اختلال بیشفعالی مختص دوران کودکی نیست

دکتر فریبا عربگل درباره اختلال بیشفعالی اظهار کرد: شیوع اختلال بیشفعالی در ایران حدود ۵ تا ۱۲ درصد در کودکان سنین مدرسه و ۴ درصد در بزرگسالان بوده لذا توجه به این موضوع لازم است.
وی افزود: در گذشته افراد گمان میکردند این اختلال مربوط به دورانکودکی است در صورتی که بیشفعالی مختص دورانکودکی نبوده و در افراد بزرگسالان نیز وجود دارد و میتواند سبب بروز مشکلاتی در تحصیل، شغل، ازدواج، روابط بینفردی و فرزندپروری افراد شود.
این فوقتخصص روانپزشکی کودک و نوجوان عنوان کرد: از نشانههای بیشفعالی عدم توجه و تمرکز، پرتحرکی، بیقراری و عدم آرامش در کودکان است اما این اختلال در بزرگسالان میتواند به صورتی باشد که پرتحرکی کاهش یابد اما فرد احساس بیقراری درونی داشته باشد.
عربگل ادامه داد: کودکان بیشفعال رفتار تکانشی دارند و به عبارتی بدون فکرکردن و در نظرگرفتن عواقب کاری به طور ناگهانی تصمیم میگیرند و کاری را انجام میدهند ، به سرعت عصبانی شده و پس از آن احساس ندامت و پشیمانی دارند اما آنچه که حائز اهمیت است این بوده که هرچه سن کمتر باشد رفتارهای پرخطر همچون دویدن و پریدن از ارتفاع، گم شدن در مکانهای شلوغ و … وجود دارد و با شروع نوجوانی و جوانی رفتارهای تکانشی مثل مصرفمواد ، رانندگی با سرعت بالا و روابطجنسی پرخطر که سلامتی آنها را تهدید میکند بیشتر مواجه میشوند.
وی با بیان اینکه بیش از ۶۰ درصد کودکان بیشفعال در نوجوانی و بزرگسالی مبتلا به این اختلال هستند، گفت: کمتر از ۳۰ الی ۴۰ درصد احتمال بهبود کودکان بیشفعال وجود دارد.
این فوقتخصص کودک و نوجوان تاکید کرد: ژنتیک مهترین علت ابتلا به اختلال بیشفعالی است و به عبارتی میتوان گفت پدر و مادری که مبتلا به بیشفعالی هستند ۵۰ درصد احتمال دارد که کودک آنها نیز به این اختلال مبتلا میشود اما در مواردی نیز در هنگام زایماننوزاد و حوادثحوالی زایمان نرسیدن اکسیژن به مغز نوزاد ممکن است باعث این اختلال شود.
عربگل در خصوص درمان بیشفعالی گفت: بهترین راهکار در این زمینه کنترل علامتها است و افراد مبتلا به اختلال بیشفعالی باید داروهای خود را تا زمانی که پزشک معالج آنها توصیه میکند مصرف کنند تا رفتارهایتکانشی، روابط بینفردی و عملکرد آنها بهبود یابد.