دانشمندان کنترل کننده میزان گلوکز را، در داخل یک لنز نرم فردی قرار داده و از طریق آن، سطح و میزان گلوکز موجود در اشک ها را اندازه گیری نمودند، پس از دریافت اطلاعات، موارد مربوط به صورت بی سیم به یک دستگاه کنترل کننده منتقل و نتایج تجزیه و تحلیل نمایش داده می شود و این درحالیست که شما، حتی یک قطره اشک هم نخواهید ریخت.

این دستگاه، تاکنون، فقط برروی خرگوش های زنده آزمایش شده است و هیچ موردی مربوط به ناراحتی خاص گزارش نگردیده است.

اما محققانی که این دستگاه را خلق کرده اند، پیش بینی می نمایند که این لنز تماسی و تشخیص دهنده میزان قند، امکان تجاری شدن و در دسترس عموم قرار گرفتن را در کمتر از 5 سال آینده خواهد داشت.

این دستگاه منحصربفرد، در یک چشم مستقر گردیده و فعالیت خود را آغاز می نماید، لازم بذکر است که این لنز مخصوص، هیچ عملکردی در بهبود فرآیند دید شخص نخواهد داشت.

مقامات مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری های ایالات متحده آمریکا (CDC) اذعان نمودند که، بیش از 30 میلیون آمریکایی و معادل با 9.4 درصد جمعیت ایالات متحده آمریکا، دارای دیابت نوع 2 بوده و درحدود 80 میلیون نفر دیگر نیز، در معرض ابتلاء به دیابت و یا پیش دیابت می باشند، و این آماریست که اگر در عرض پنج سال آینده کنترل نشود، منجر به ابتلاء افراد دسته دوم به دیابت نوع 2 می گردد.

مطابق با اطلاعات سرویس ملی بیمه سلامت کره جنوبی، این بیماری خاموش، نگرانی های مقامات را در حوزه سلامت برانگیخته است، این آمار، افزایش هولناک این بیماری را از 5.6 درصد در سال 2006 به 8 درصد در سال 2013 نمایش می دهد.

این بیماری خطرناک، زمانی پدیدار می گردد که سطح و میزان گلوکز در بدن انسان، در بالاتر از حد طبیعی و مجاز آن قرار گیرد.

دیابت نوع 1، دیابتی شایع است که در اثر ناتوانی پانکراس در تولید انسولین کافی بمنظور کمک به سوخت و ساز و متابولیسم گلوکز، و دیابت نوع 2، نوعی دیگر از آن بوده که در اثر ناتوانی بدن در استفاده صحیح از انسولین در فرد ایجاد می گردد. در هر دو مورد از ابتلاء، افراد میبایست قند موجود درسیستم بدن خود را بطور روزانه کنترل و بررسی نمایند.

افزایش سطح گلوکز در مدت طولانی، می تواند عروق خونی را مورد آسیب قرار داده و خطر ابتلاء به بیماری های قلبی و عروقی و مواردی همچون، سکته مغزی، بیماری های کلیوی، مشکلات بینایی و مشکلات عصبی را افزایش دهد.

لنز های حساس به میزان گلوکز

جانگ-اون پارک (Jang-Ung Park)، نویسنده این تحقیقات و استاد علوم مهندسی و تکنولوژی در انستیتو ملی اولسن (Ulsan) اذعان نمود که، تلاش های قبلی بمنظور قرار دادن کنترل کننده های حساس به گلوکز در لنزها، مشکل خاصی نداشته است ولیکن این ملزومات، بسیار صلب و سخت بوده و در برخی موارد، شکنندگی در محصولات مشاهده گردید و می توان بیان نمود که عناصر موجود در دستگاه های قبلی، مشکلاتی در بینایی را بوحود می آورد و می توانست در کوتاه مدت به چشم و قدرت بینایی، آسیبی غیر قابل بازگشت را تحمیل نماید.

اما پیشرفت های اخیر در علم مواد و فناوری نانو ، این تیم تحقیقاتی را قادر ساخته است تا ساختارها و مدارهای انعطاف پذیر یا دارای قابلیت کششی را که شامل، یک صفحه نمایش دیودی نوری (LED) مستقر در یک لنز می باشد را طراحی نمایند.

حاصل این تلاش، سطح گلوکز را در لحظه مورد نظر و در ترشحات اشکی چشم فرد اندازه گیری و این اطلاعات و داده ها را از طریق صفحه نمایش دیودی تجزیه و تحلیل نموده و با استفاده از آنتن مینیاتوری نصب شده برروی لنز، اطلاعات مربوط را بصورت بی سیم به دستگاه نمایشگر انتقال می دهد.

تکنیک های مشابه از این نوع، در دسترس می باشند ولیکن، عدم قطعیت هایی درخصوص دقت اندازه گیری های آنها وجود دارد، برای مثال، هنگامیکه چشمان فرد دارای آلرژی می باشد و یا فرد به هر علتی گریه کرده باشد، میزان غلضت گلوکز می تواند پایین نشان داده شود و این مورد می تواند عدم قطعیت در صحت اطلاعات ثبت شده را بوجود آورد.