آیا تلویزیون می تواند برای کودکان مضر باشد؟
تریتا نیوز : دکتر پروانه صفایی مقدم – روانشناس بالینی ،با وجودی که مدام از بچه ها می شنویم که کدام فیلم قهرمانانه را از تلویزیون تماشا کرده اند یا بیشتر دوست دارند. ما بیشتر از بچه ها در مورد برنامه های تلویزیون می شنویم تا بازی فوتبالی که برده اند یا بازی فیزیکی که تازه یاد گرفته اند. بچه ها با چنان جزئیات و دقتی تک تک صحنه های فیلم ها را تعریف می کنند و مرگ بازیگران را به تصویر می کشند که قطعا هیچ چیز دیگری را با این جزئیات نمی توانند تجسم و تعریف کنند. این حقیقت دارد که کودکان شدیدا تحت تاثیر هر آنچه که در تلویریون می بینند هستند. قطعا برنامه های تلویزیونی مثبت ، تاثیر مثبتی بر ارزشها و رفتارهای کودکان دارد. برنامه های منفی ارزشهای منفی به کودکان می آموزند و ممکن است با تماشای برنامه های خشن به سمت خشونت تمایل بیشتری پیدا کنند. این حقیقت که تلویزیون می تواند رفتارهای خشن و نامناسب و سایر مشکلات رفتاری را در کودکان ایجاد می کند خبر تازه ای نیست. برنامه های تلویزیونی منفی می تواند باعث افزایش خودخواهی و بی تفاوتی در کودکان شود که خودش می تواند بسیار خطرناک باشد.
در برخی از برنامه های تلویزیونی بد رفتاری و بی احترامی نوجوانان به والدین شان را جالب و بامزه نشان می دهند. خشونت، مصرف مواد و پرخاشگری در بیشتر برنامه های تلویزیون بیداد می کند. والدین باید به کودکان یاد بدهند که در برابر برنامه های تلویزیونی بیننده ای عاقل و فهمیده باشند. والدین باید زمان تماشای تلویزیون را برای کودکان محدود کنند و آنها را تشویق کنند تا به جای تماشای تلویزیون به فعالیتهای فیزیکی بیرون از منزل، بازی های هیجان انگیز و خانوادگی بپردازند.
والدین می توانند به کودکان کمک کنند تا برنامه هایی را انتخاب کنند که ارزشهای مثبت آنها را تقویت می کند. می توانید تعدادی از برنامه های تلویزیونی یا ویدئویی مورد علاقه و مناسب تان را دم دست داشته باشید تا اگر تلویزیون برنامه مناسبی نداشت بتوانید آنها را جایگزین کنید.
والدین می توانند به کودکان بزرگتر(نوجوانها) یاد دهند تا حواس شان به پیامهایی که از برنامه های تلویزیون می گیرند باشد. والدین می توانند با بچه های شان بنشینند و برنامه ها را ببینند تا در صورت لزوم به آنها بگویند که چرا این برنامه برای آنها مناسب نیست چون حاوی صحنه های خشن، مصرف مواد و بی احترامی و غیره است. نوجوانها می توانند در این سن درک کنند که چرا این نوع برنامه ها برای آنها مناسب نیست. از آنجایی که والدین نمی توانند همیشه برنامه هایی که کودکان و نوجوانان می بینند را کنترل کنند، بنابراین باید به آنها یاد دهید که چطور برنامه های بهتر و مناسب تری را انتخاب کنند. والدین می توانند با نوجوان ها بنشینند و تبلیغات تلویزیونی را با هم ببینند و حتی آنها را نقد کنند. به فرزندان تان بگویید که بسیاری از این تبلیغات اغراق آمیز و غیرواقعی است و صرفا برای عرضه ی محصول و فروش بیشتر آن ساخته می شوند تا ببیننده را وادارد تا به آن احساس نیاز کند و آن را حتما بخرد.
والدین باید به فرزندان شان یاد دهند که تبلیغات تلویزیونی صرفا برای فروش محصول تهیه می شود و بینندگان باید منتقدانه به آنها نگاه کنند و گول این تبلیغات رنگارنگ را نخورند.
تلویزیون هم قطعا یکی از ابزارهای ارتباط جمعی است، بنابراین انتخاب برنامه و مدت زمان تماشای آن می تواند مشکل زا باشد. اما برنامه هایی هم هستند که بسیار آموزنده اند و می توانند چیزهایی را آموزش دهند که در کتابها نمی گنجد. کودکان می توانند مهارتهای آکادمیک و اجتماعی ارزشمندی را با تماشای برنامه های آموزشی بسیار عالی و با کیفیت فرا بگیرند. آنها می توانند ارزشهای خانوادگی مثبت را با تماشای برنامه های تلویزیونی که الگوهای خوبی را به تصویر می کشد یاد بگیرند. بنابراین نهایتا تاثیر و برداشت مثبت یا منفی از برنامه های تلویزیون بستگی زیادی به والدین، آموزشها و کنترل آنها دارد.
