کلک هایم رو شده!
در بیستمین سال اکران فیلم نه چندان عمیق اما پرفروش «بافی: قصاب خون آشامان» خیلی ها مایل اند بدانند جاس ودون کارگردان این فیلم که آن زمان در آغاز راهش قرار داشت، به دستاورد خود چگونه نگاه می کند و چه حرف هایی برای گفتن در این باره دارد. آنچه مسلم است این که بر اساس داستان فیلم، بافی سامرز (با بازی سارا میشل گلار) دختر مدرسه رو ۱۶ ساله ای است که با در دست گرفتن ساطور و امثال آن به جنگ خون آشامان و نسخه های نخستین موجوداتی می رود که آنها را اینک زامبی می نامند و آنها را یک به یک می کشد تا جهان را به اصطلاح نجات بدهد. «بافی: قصاب خون آشامان» هم در قالب یک فیلم سینمایی و به صورت یک سریال تلویزیونی طولانی و چند سیزنی، طرفداران زیادی یافت و وقتی این مجموعه در سال ۲۰۰۳ به پایان رسید، برخی آن را یک نقطه عطف برای فیلم های خون آشامی دانستند و گفتند این گشایش راهی تازه در این زمینه بوده است. ببینیم ودون که در سالهای بعد از آن در زمینه ساخت فیلم های کمیک استریپی نیز ثابت قدم شد، در بهار ۲۰۱۷ چه حرف هایی را مطرح می کند.
طرفداران «بافی» می گویند این سریال و فیلم های آن زندگی آنها را تغییر داد. آیا این مسئله اسباب غرور شما نمی شود؟
ـ در سالهای اخیر شدت و حدت این اظهارنظرهای مثبت بیشتر شده است و من طبعاً بابت آن مفتخرم. همسو با آن گذشت دو دهه از شروع آن روند لاجرم مرا به این احساس و باور می رساند که قدم به پیری گذاشته ام و دیگر جوان نیستم. این که کارهای متهورانه کاراکتر بافی عنصر شهامت را در دل دختران جوان دیگری همچون او کاشته، نقطه مثبت و حاصل ارزشمند آن فیلم ها است. بافی به همه نشان داد با تصمیم گیری درست و حرکت قدرتمندانه می توان هر بحرانی را رفع کرد و تسلیم هیچ شرایط سختی نشد.
در زمان تهیه این سری فیلم ها بیشتر با کدام مسایل اصطکاک داشتید و دلمشغولی اصلی شما چه بود؟
ـ یکی از اهداف ما در ساخت این فیلم نشان دادن قدرت زنان و ایجاد این باور در آنان بود که اگر تلاش کنند، به دستاوردهای بزرگی خواهند رسید. این فیلم کمک کرد تا نگاه موجود به زنان در جوامع غربی قوی تر و مثبت تر شود و با این که تم آن فانتزی و موضوع آن غیر جدی و غیر واقعی است اما اثر فوق را دارد. با این اوصاف تلاش من نیز متمرکز بر حس شدن این موضوع در جریان این فیلم و هر چه شفاف تر شدن این پروسه بود.
چرا هنوز فیلم هایی از این دست پرطرفدار است و همچنان می توان موضوعات Vampireها و زامبی ها و چیزهایی مشابه را در آثار سینمایی و تلویزیونی عمده کرد؟
ـ شاید صرفنظر از خیال و وهم و ایجاد کنجکاوی و ترس از این بابت نزد بیننده ها این قضیه از این نکته برخیزد که با داستان ها و فیلم هایی از این دست بهتر و بیشتر می توان دنیای کنونی را شناخت و به باورها و برداشت های بهتری رسید. این البته صحت ندارد که وقتی پا از خانه تان بیرون می گذارید، خون آشامان برای کشتن و خوردن خون شما آماده اند اما خطرات بالقوه دیگری برای مردم برقرار است و اتفاقات تروریستی سالهای اخیر در سطح جهان کم از میزان ویران کنندگی خون آشامان نبوده است. نشانه ها و مظاهر ترس در هر عصر و دوره ای مسایل و نکات متفاوتی بوده اند و آنچه ما اینک از آن گریزانیم شاید در فرهنگ ها و سالهای بعدی هیچ تاثیری بر اذهان نگذارد.
شما هم مثل بسیاری از مردم آمریکا و به ویژه هنرمندان با احکام اخیر دونالد ترامپ در زمینه محدودیت سفر اتباع شش کشور عمدتاً مسلمان به خاک آمریکا به مخالفت برخاستید و حتی در تظاهراتی که در واشینگتن بر پا شد، شرکت داشتید، در این باره بگویید.
ـ بحث های سیاسی در آمریکا همیشه پایان ناپذیر بوده است ولی صرفنظر از رقابتهای داخلی و رویارویی های دائمی دو حزب عمده کشور، ما یک بحث خارجی و بازخوردهای آن را هم داریم و در این زمینه باید بسیار هوشیار باشیم. احکام اخیر ترامپ چیزی را در ارتباط با عملکرد مهاجران در کشور ما تغییر نمی دهد و فقط بر حساسیت ها می افزاید و در نتیجه از صدور این گونه حکم ها باید پرهیز کرد.
کدام نمایش ها و برنامه های ترسناک فعلی را در مدیوم تلویزیون می پسندید؟
ـ وقت کافی برای دیدن آنها نداشته ام اما می دانم تعدادشان غیر قابل محاسبه است و یک نفر می گفت ۹۸ هزار «شو» و نمایش در ژانرهای مختلف در حال پخش از شبکه های مختلف در غرب است. من موضوعات و مضامینی را ترجیح می دهم که بر مشکلات شخصی و خصوصی افراد متمرکز باشد و نه بر مسایل اجتماعی و معضلات جمعی زیرا دومی به وضوح قابل تشخیص نیست و به سبب ریا و تزویر دولت های غربی در اعلام حقایق نمی توان به یک نتیجه گیری صریح و آینده ساز رسید. برنامه های ترسناک از مدیوم تلویزیون کم نیستند اما اکثرشان از احساسات روز سرچشمه می گیرند و تاریخ مصرف بسیار کوتاهی دارند، حال آن که «بافی: قصاب خون آشامان» خوب یا بد دائماً مورد اشاره و تحسین قرار می گیرد و همین حالا در ارتباط با بیستمین سالگرد شروع پخش اش دوباره به یادها آمده است.
در تایید حرف شما باید بگوییم اریک کریپکه که خالق و تهیه کننده سریال دلهره آور «بدون زمان» است گفته روش درست استفاده از اله مان ها و فاکتورهای مهم در ساخت سریال های ترسناک را از شما آموخته است.
ـ از این بابت مفتخر و در عین حال ناراحت و نگرانم زیرا متوجه می شوم که کلک ها و تدابیر مرا فهمیده اند و رازهای کار من لو رفته است. شاید خوشحال باشم که دیگر مجبور نیستم هر هفته متن داستان یک اپیزود از سریال ترسناکی را بنویسم و بدنبال مضامینی تازه در قصه ها و نمایش های خود هستم اما تحت هر شرایطی بسیاری از مردم مرا هنوز به عنوان خالق «بافی» می شناسند و همین مسئله کار مرا سخت می کند.
اگر قرار باشد شما از یک سریال ترسناک تعریف کنید، انگشت روی نام کدامین می گذارید؟
ـ برای من داستان های «The Twilight Zone» نقطه آخر و نشانه تکامل در فیلم های ترسناک و علمی تخیلی است و از آنها چیزهای زیادی را آموخته ام و تردیدی در این باره ندارم. شاید عنوان شود دلمشغولی ها و موضوعات آن سریال به همان زمان های تهیه و پخش اش منحصر و محدود می شود اما حقیقت امر این است که آن موضوعات همین حالا نیز اسباب نگرانی بیننده ها می شود. حسن بزرگ آن فیلم ها و نسخه های اندک سینمایی ساخته شده از روی آنها این است که اصلا نمی توانید بفهمید و حدس بزنید که در صحنه و لحظه بعدی چه اتفاقی می افتد و هر آن احتمال دارد که غافلگیر شوید و در ژانرهای ساینس فیکشن و تریلر، این بی گمان یک موهبت است.
