استفاده آتش نشانان دوبی از هاوربردهای آبی

مسئولان شهر دوبی قصد دارند هاوربردهای آبی مجهز به موتور جت اسکی را در اختیار آتش نشانان این شهر قرار دهند تا به آن ها کمک کنند سریعا در محل حادثه حضور یابند و آتش را خاموش کنند. این هاوربردها با ایجاد تغییراتی در یک فلای برد ساخته شده اند.

دوبی یکی از شهرهایی است که مسئولان آن از فناوری های جدید به گرمی استقبال می کنند. از میان این فناوری ها می توان به استفاده پلیس این شهر از خودروهای سوپر اسپرت، استفاده از الگوریتم های جدید برای تشخیص جرم، وجود امکانات لازم برای مسابقه پهپادها، قطارهای Hyperloop که با سرعت ۱۲۰۰ کیلومتر در ساعت حرکت می کنند و خانه های مدرن شناور بر روی آب اشاره کرد. استفاده محدود از جت پک ها نیز به تازگی در این شهر آغاز شده است.

سازمان دفاع مدنی امارات متحده عربی در سال ۲۰۱۵ یک یادداشت تفاهم با شرکت هواپیما سازی نیوزلندی به نام Martin امضا کرد و این شرکت به موجب این قرار داد و در مرحله اول آن، ۲۰ دستگاه از جت پک های خود را در اختیار آتش نشانان دوبی قرار داد تا با بهره گیری از این دستگاه، در اطفای حریق ساختمان های بلند، عملکرد سریع و موفقی داشته باشند. البته لازم به ذکر است که مدتی بعد تمام جزییات مربوط به این قرارداد از سایت شرکت Martin حذف شد که نشانگر لغو شدن پروژه بود.

نمونه جت پک شرکت Martin

مدتی بعد یکی از رسانه های دوبی، تصاویری از استفاده نیروهای آتش نشانی از یک جت پک جدید ساده تر و مقرون به صرفه تر از جت پک های شرکت Martin را نمایش داد.

این جت پک های جدید در پروژه ای تحت عنوان پروژه دلفین، با ایجاد تغییراتی فلای بردهای ژاپاتا ساخته شده اند و یک موتور واتر جت که در جت اسکی ها هم از آن استفاده می شود، نیروی این جت پک ها را تأمین می کند. قیمت فلای بردهای ژاپاتا که توسط فردی به نام زاپاتا اختراع شده است، ۴۵۰۰ دلار است. فلای بردها بیشتر به عنوان یک سرگرمی آبی و برای جذب گردشگر مورد استفاده قرار می گیرند. این فلای بردها که مجهز به توربین جت اسکی هستند، با اندکی تغییر و بدون اینکه موتور آن ها به جایی متصل باشد، به یک هاوربرد هوایی تبدیل شده اند و در اختیار آتش نشانان دوبی قرار گرفته اند.

استفاده از این هاوربردهای جدید این امکان را برای آتش نشانان شهر دوبی فراهم می کنند تا در صورت آتش گرفتن ساختمان هایی که در مجاورت مسیرهای آبی این شهر قرار دارند، خود را تنها ظرف چند دقیقه به محل حادثه برسانند. یکی از مزایای استفاده از این هاوربردها این است که موانعی همچون ترافیک شهری مانع کار آتش نشان ها نخواهد شد.

آتش نشانان می توانند با استفاده از این هاوربردها به راحتی به ارتفاع بالایی برسند و سریعا در محل حادثه حضور یابند. یکی از مزایای جالب استفاده از این هاوربردها این است که به دلیل اینکه آتش نشان ها با آن ها در مسیرهای آبی تردد می کنند، هنگامی که به محل حادثه رسیدند، می توانند با استفاده از پمپ های مخصوصی که در اختیار دارند، میزان زیادی از آب پر فشار را به سمت ساختمانی که در حال سوختن است، هدایت کنند و سریعا آتش را خاموش کنند. یکی از مزیت های دیگر استفاده از این هاوربردها این است که آتش نشان ها می توانند با استفاده از آن ها خود را زودتر از افرادی که از کامیون های آتش نشانی یا دیگر خودروهای مدرن آتش نشانی استفاده می کنند، به محل حادثه برسانند.

اگر چه استفاده از این هاوربردهای آبی جدید و قدرتمند به عنوان وسیله نقلیه آتش نشان ها مزایای زیادی دارد، اما مشکلاتی نیز در رابطه با بهره گیری از آن ها وجود دارد.

نخست اینکه استفاده از هاوربردها تنها برای اطفای حریق ساختمان هایی مناسب است که در نزدیکی مسیرهای آبی قرار داشته باشند. همچنین این هاوربردها تنها می توانند حداکثر ۹ متر از سطح آب فاصله بگیرند؛ بنابراین استفاده از این هاوربردها برای اطفای حریق در ارتفاع های زیاد، امکان پذیر نیست.

دوم اینکه استفاده از هاوربردها در مواقعی که آتش نشان ها باید در مدت زمان بسیار کوتاهی در محل حادثه حضور یابند، کار درستی نیست؛ زیرا پوشیدن کفش های ویکبورد و فاصله گرفتن فرد از سطح آب، کمی زمان می برد و استفاده از هاوردبرد در مواقع حساس و اورژانسی اصلا کار درستی نیست.

سوم اینکه وزن فرد آتش نشان تا حدودی برای فرد مشکل ایجاد می کند و خروج آب با فشار شدید از هاوربرد باعث می شوند این وسیله کمی به عقب رانده شود و آتش نشان از ساختمان در حال سوختن کمی فاصله بگیرد؛ بنابراین ممکن است مشکلاتی برای آتش نشان ایجاد شود.

بنابراین حتی در صورتی که این هاوربردها به صورت گسترده مورد استفاده قرار گیرند، استفاده از آن ها معایبی را به همراه خواهد داشت.