«کار کثیف» طبقه متوسط را می بیند/ ضرباهنگ فیلم کند است

جعفر گودرزی نایب رییس انجمن منتقدان و نویسندگان سینما در یادداشتی به بررسی فیلم «کار کثیف» ساخته خسرو معصومی پرداخته است.

وی در نقد خود آورده است: «متاسفانه در سینمای اجتماعی با دو نگاه مواجهیم یا نشان دادن فلاکت صرف طبقه پایین یا به تصویر کردن بی دردی طبقه بالا و در بیشتر مواقع تصویری از مشکلات و معضلات قشر و طبقه متوسط کمتر در این نوع سینما مورد توجه قرار می گیرد، اما در کار کثیف به این قشر پرداخته است ولی مشکل فیلم، فیلمنامه است فیلمنامه ای که کشش و تعلیقی در آن وجود ندارد و به تعبیری دیگر فیلمنامه اوج نمی گیرد و اجرا هم کمکی در این راستا نمی کند.

بخش قابل توجهی از فیلم به رساندن مشروب به مشتریان متعدد از طیف های گوناگون جامعه می گذرد و کاش کمی موجزتر به این مهم پرداخته می شد و با ضرباهنگ تندتر اینقدر زمان فیلم صرف این مساله نمی شد.

نکته دیگر اینکه چون پرداخت درستی روی شخصیت فرهاد به عنوان دانشجوی انصرافی حقوق صورت نگرفته، نمی توان به دلیل بیکاری اش توجیهی برای روی آوردنش به فروش مشروبات الکلی متصور شد و همین مساله باعث می شود مخاطب با او همراه نشود. کاش حداقل فرهاد دانشجوی حقوق معرفی نمی شد.

با این همه فیلم شروع بدی ندارد اما رفته رفته ریتم و ضرباهنگش تحلیل می رود و در پاره ای از صحنه ها هم ملال آور می شود و اوج این کندی در زمانی رخ می دهد که کاراکتر شاهرخ به قصه اضافه می شود و تب و تاب فیلم اندکی فروکش می کند.

سکانس های گیتار زدن و خواندن فرهاد و همسرش و غذا خوردن در رستوران ها و… هم به راحتی از متن فیلم قابل حذفند.

در سکانس پایانی به طور اتفاقی اتومبیل به داخل رودخانه سرازیر می شود و تقاص کارهای ناشایست فرهاد را چرا زن و فرزندش باید بدهند؟ و چرا فیلمساز روی این نکته هم صحه گذاشته است؟

کار کثیف در مجموع اثر تاثیرگذاری در سینمای اجتماعی نیست.»