چه کنیم کودکمان خواب آرامی داشته باشد

نوزاد از زمان تولد تا حدود دو هفتگی بیش از شانزده ساعت در شبانه‌روز می‌خوابد ولی بعد از آن و بتدریج ساعات خواب او کمتر می‌شود و بیشتر با اطرافیان ارتباط برقرار می‌کند.

دکتر  شیروانی در این باره توضیح می دهد:

بعضی اوقات ساعات بیداری نوزاد همزمان با ساعات خواب در خانواده است و این باعث بی‌خوابی پدر و مادر می‌شود و در فعالیت‌ روزانه پدر و حتی شیردهی مادر اختلال ایجاد می‌کند. یکی از وظایف مهم پدر و مادر برنامه‌ریزی برای خواب کافی و آرام کودک است.

نوزادان ـ که در طول شب چند بار بیدار می‌شوند و نیاز به شیر و عوض‌کردن پوشک دارند ـ بهتر است در تختی مجزا کنار مادر مراقبت شوند.

پس از چند هفته، بلافاصله بعد از بیدار شدن نوزاد او را بغل نکنید. بگذارید چند دقیقه در تختش بماند و اگر نیاز به خواب داشت دوباره بخوابد.

این کار باعث می‌شود اگر شب بیدار شد دوباره بخوابد. اگر بلافاصله از تخت بلندش کنید و به او غذا بدهید و به نظافتش رسیدگی کنید، عادت می‌کند و اگر خواب‌آلوده باشد، به خواب نمی‌رود.

باید به برنامه و عادت زمان خواب فرزند پنج تا شش ماهه خود نگاه دقیق‌تری بیندازید. اگر کودک شما روی پا خوابانده می‌شود یا با شیر خوردن در آغوشتان می‌خوابد باید گفت این کودک هنگام بیداری‌های معمول نیمه شب برای خواب رفتن دوباره دچار مشکل خواهد شد بنابراین می‌بایست در عادت‌های زمان خواب او تغییراتی ایجاد کنید و مثلا او را بیدار بگذارید تا نحوه سازگاری و تنهایی خوابیدن در رختخواب را چه اول شب و چه نیمه شب بیاموزد.

بتدریج که کودک بزرگ‌تر می‌شود اگر زمان خواب برایش لحظات خوشی باشد، دید خوبی به آن خواهد داشت. اگر کودک را در رختخوابش بگذارید و اجازه دهید بدون لالایی و تکان دادن خودش به تنهایی بخوابد و در طول شب نیز به خواب ادامه دهد، مطمئنا برای هر دوی شما بهتر خواهد بود. ممکن است شما و کودکتان در یک رختخواب بخوابید و از این بابت راضی باشید ولی ادامه این عادت برای مدت طولانی مطلوب نیست.

درست نیست بچه نوپا یا خردسال را تنها به رختخواب بفرستیم، چون ممکن است باعث احساس محرومیت در او شود.

این که کودکتان در کنار شما به تماشای تلویزیون بنشیند، برایش کافی نیست و نیاز دارد هر شب دقایقی را صمیمانه با او سپری کنید و به او یاد بدهید چه کارهایی را طبق برنامه انجام دهد.

خوب است ۱۰ تا ۳۰ دقیقه قبل از خواب را به او اختصاص دهید. با او گفت‌وگو یا بازی آرامی کنید یا برایش قصه بگویید یا کتاب بخوانید. هنگامی که چند صفحه به پایان داستان باقی مانده به او بگویید کم‌کم وقت تمام می‌شود و او باید بخوابد.

نباید تسلیم خواسته‌های او برای خواندن داستان دیگری بشوید تا مقررات را بیاموزد. چنانچه مشخص باشد چه کارهایی را باید هنگام خواب انجام دهید هرگز میان شما بحثی روی نخواهد داد.

به جای آن که کنار کودک نوپا یا خردسالتان بخوابید تا خوابش ببرد بهتر است از یک عروسک نرم پارچه‌ای، یک اسباب‌بازی یا حتی پتوی مخصوص برای او استفاده کنید.

اسباب‌بازی معمولا کودک را متقاعد می‌کند تا شب را به تنهایی سپری کند. این کار باعث می‌شود او احساس کند که بر دنیای پیرامون خود کنترل دارد.

منبع:بیتوته