همه چیز در باره مرگ راجر مور جیمز باند ۸۹ ساله در سوییس

بازیگر بسیار محبوب انگلیسی که ابتدا برای خود روی پرده کوچک تلویزیون نامی ساخت و بعد نقش نمادین ۰۰۷ را برای طولانی ترین مدت میان همتایانش به دست گرفت، در سوییس چشم از جهان فروبست.

او نمایشی کامل از یک جنتلمن شیک انگلیسی بود که بدون زحمت یک کت و شلوار سه تکه را به تن می کرد و مسیر حرفه ای کاری اش بیش از هشت دهه قدمت داشت. روز سه شنبه، فرزندان راجر مورد خبر مرگ او در ۸۹ سالگی در سوییس را تایید کردند و گفتند: «او امروز درگذشت… بعد از نبردی کوتاه اما شجاعانه با سرطان.»
مور بیشتر از همه به خاطر ایفای نقش در سومین بازخلق جیمز باند و همچنین نقش هایی در سریال های محبوب «قدیس» و «ترغیب گران» شناخته می شد. او همچنین بخش قابل توجهی از وقتش را معطوف کارهای بشردوستانه کرد و در سال ۱۹۹۱ تبدیل به سفیر حسن نیت یونیسف شد.
این بازیگر در سال ۱۹۲۷ در لندن به دنیا آمد و بعد از کار کردن به عنوان یک مدل در اوایل دهه ۱۹۵۰، قراردادی هفت ساله با کمپانی ام جی ام امضا کرد. فیلم های ابتدایی اش خیلی به یادمادنی نبودند، از «ملودی قطع شده» تا «دزد پادشاه»، و حرکت به پرده کوچک بود که نخستین مزه موفقیت را برای مور به ارمغان آورد.
مور در سال ۲۰۱۴ به گاردین گفته بود: «طی نخستین سال های مسیر حرفه ای کاری ام به من گفتند که برای پیروز شدن نیازمند یک شخصیت برنده هستی که به همان اندازه باید همراه با استعداد و شانس باشد. من با این مخالفت می کنم. برای من ۹۹ درصد شانس بوده است. به درد نمی خورد که آدم استعداد داشته باشد و در وقت درست در جای درست نباشد.»
نخستین نقش بزرگ او در تلویزیون با داستان رمانتیک ماجراجویانه «آیوانهو» از راه رسید که شروعی بود بر مجموعه ای از سریال های موفق برای مور که شامل وسترن «ماوریک» و سریال های جنایی «قدیس» و «ترغیب گران» می شد. موفقیت «قدیس» موقعیتی برای مور در هالیوود به وجود آورد، اما فیلم های جاسوسی که در نتیجه آن ساخته شد، نتوانست در باکس آفیس به موفقیت برسد.
به مور پیشنهاد ایفای شخصیت جیمز باند را داده بودند اما مشکلات زمانی و تداخل با سریال های تلویزیونی باعث شده بود او هرگز در دسترس نباشد. وقتی شان کانری برای همیشه از این نقش خداحافظی کرد، دوباره از مور درخواست شد و او نخستین فیلم باندش را در سال ۱۹۷۳ ساخت که فیلم خوش نقد «زندگی کن و بگذار بمیرد» بود. او در شش فیلم دیگر طی بازه ای ۱۲ ساله نقش مامور ۰۰۷ را بازی کرد و به این ترتیب تبدیل به بازیگری شد که برای بیشترین مدت زمان این نقش را در اختیار داشت. وقتی او بالاخره در سال ۱۹۸۵ از این نقش بازنشسته شد، ۵۸ سال داشت.
مور به گاردین گفته بود: «اینکه تا ابد به عنوان باند شناخته شوید هیچ ضرری ندارد. وقتی بیرون هستیم مردم اغلب به من می گویند «آقای باند» و من اصلا اذیت نمی شوم. چرا باید اذیت بشوم؟»
بعد از اینکه مور این نقش را به تیموتی دالتون تحویل داد، کمی از مرکز توجه فاصله گرفت و تا سال ۱۹۹۰ فیلم دیگری نساخت. از آنجا به بعد، کارهای بازیگری اش کمتر شدند و شامل نقش هایی کوچک در «دنیای اسپایس» و «سفر قایقی» می شدند.
در سال ۱۹۹۹، او رتبه فرمانده امپراتوری بریتانیا (CBE) را دریافت کرد که در سال ۲۰۰۳ تبدیل به لقب شوالیه شد که به خاطر کارهای خیریه اش به او اهدا شد. تصمیم مور مبنی بر تبدیل شدن به سفیر حسن نیت یونیسف در حقیقت بر پایه دوستی اش با آدری هپبورن بود که در همان خیریه با او کار می‌کرد.
او به گاردین گفته بود: «اگر شوالیه‌ای من به خاطر کارهای خیریه در اصل به خاطر بازیگری می‌بود، ارزش بیشتری برایم می داشت. مطمئنم بعضی ها می گویند یک بازیگر چه چیزی در مورد مسایل دنیا می داند؟ اما در حین کار کردن با یونیسف، من متخصص مسایل بسیاری از کوتوله بودن گرفته تا غذا دادن مادر شده ام. بسیار حس افتخار می کنم.»
مور همچنین دو کتاب در مورد زمانی که نقش باند را بازی می کرد و دو کتاب اتوبیوگرافیکی نوشت که جدیدترین آن ها «آخرین مرد ایستاده» سال ۲۰۱۴ بود. وقتی مجله تایم سال ۲۰۱۲ از او پرسید شخصیت باند محبوبش کیست، او نظرش را از شان کانری به دنیل کرگ تغییر داد.
او۶ ماه پیش اعلام کرده بود اگر بار دیگر پیشنهاد بازی در جیمز باند به او بشود، در این فیلم بازی می‌کند. وی که بیشتر از هر بازیگر دیگری در نقش جیمز باند ظاهر شده گفت بازی در این فیلم می‌تواند کمک کند که درآمد خانواده را یک کم بالا ببرد.
سر راجر با تحسین دانیل کریگ و شان کانری به عنوان بهترین بازیگرانی که شایسته پوشیدن تاکسیدوی مشهورترین جاسوس جهان هستند گفته بود: فکر می‌کنم شان بزرگترین باند تاریخ بود.
راجر مور معتقد بود شان کانری درست‌ترین بازیگر برای این نقش بود و ویژگی‌های درستی از این شخصیت را به این نقش وارد کرد و جیمز باند چشمگیری بود. و در عین حال بر این باور بود که دانیل کریگ نیز این نقش را کامل کرد.
راجر مور که در طول دوران طولانی بازیگری‌اش با بزرگ‌ترین نام‌های سینما همکاری کرده بود.
او در سال ۲۰۰۸ به مجله جی کیو گفت: «آدم یا می تواند با متانت پیر شود یا با حسرت. من هر دو را انتخاب کردم.»
کریستینا تولستروپ، همسر مور، و سه فرزندش یاد و خاطر او را زنده نگه می دارند.