طراحی برنامه آمایش سرزمینی سرطان/ حمایت مالی از بیماران

دکتر علی قنبری مطلق در تشریح اقدامات حوزه پیشگیری و درمان بیماری سرطان با توجه به شعار امسال سازمان جهانی بهداشت ، «پوشش همگانی سلامت، برای همه و در همه جا»، اظهارداشت: برای اینکه خدمات با کیفیت مناسب در دسترس آحاد مردم قرار گیرد، سه استراتژی مهم برای بهبود مراقبت سرطان باید در اولویت برنامه ها قرار گیرد که شامل ارتقای دسترسی عادلانه به خدمات سلامت، توسعه نیروی انسانی و همچنین ارائه خدمات استاندارد است، علاوه بر آنها تلاش در جهت تشخیص زودهنگام سرطان که نقش مهمی در افزایش بقا دارد، در راس کار است.

وی افزود: در راستای برنامه جهانی (UHC)، برای دسترسی عادلانه مردم به خدمات تشخیصی و درمانی بیماری سرطان، باید شبکه ای در کشور تعریف می شد که تشخیص و درمان بیماری سرطان ارتقا پیدا کند؛ در این راستا از سال ۹۳، برنامه ای تحت عنوان «برنامه آمایش سرزمینی سرطان» را طراحی کردیم که به تدوین دو سند مهم به نام «سند توسعه شبکه ملی مراقبت سرطان» و «سند توسعه نیروی انسانی حوزه سرطان» انجامید.

قنبری مطلق در خصوص توسعه زیرساخت های تشخیص و درمان سرطان، گفت: برای توسعه زیرساخت های سرطان، سه نوع مرکز در نظر گرفته شده است، مراکز تیپ یک، تیپ دو و تیپ سه؛ که مراکز تیپ یک به ارائه خدمات تشخیص زودهنگام سرطان می پردازند، مراکز تیپ دو، مراکز درمان سرطان شامل رادیوتراپی و شیمی درمانی بوده و مراکز تیپ سه نیز مراکز جامع سرطان هستند.

مشاور معاون درمان وزارت بهداشت با اشاره به اینکه ساخت مراکز تیپ یک از سال ۹۴ آغاز شد، افزود: در حال حاضر متوسط پیشرفت فیزیکی ساخت این مراکز به بالای ۸۰ درصد رسیده و تقریبا از ۱۳۷ مرکز، ۷۵ مرکز به اتمام رسیده است و در مرحله تجهیز قرار دارد.

وی گفت: ساخت مراکز تیپ دو و سه سرطان، که نیازمند اعتبارات بیشتری است، از طریق سرمایه گذاری بخش خصوصی و مشارکت بخش دولتی درحال برنامه ریزی است، چراکه به ۳۷ مرکز تیپ دو و ۱۵ مرکز تیپ سه سرطان (مرکز جامع سرطان) در کشور نیاز داریم، تا بتوان با ایجاد دسترسی عادلانه، خدمات تشخیصی و درمانی سرطان را به طور متناسب در سطح کشور فراهم کنیم.

قنبری مطلق با اشاره به اینکه مراکز تیپ یک از حیث ارائه خدمات تشخیص زودهنگام باید بیشتر در دسترس مردم قرار بگیرد، خاطرنشان کرد: مراکز تیپ دو و سه به دلیل اینکه با مراجیعن کمتری مواجه است، می تواند اندکی دورتر از محل زندگی افراد قرار داشته باشد. با برنامه ریزی صورت گرفته و پس از تکمیل شبکه ملی مراقبت سرطان، میانگین فاصله دسترسی به مراکز تیپ یک حدود ۴۰ تا ۵۰ کیلومتر و مراکز تیپ دو بین ۷۰ تا ۸۰ کیلومتر خواهد بود که بسیار مناسب است.

وی با تاکید بر اینکه ساخت مراکز تشخیصی و درمانی سرطان سبب سهولت در دسترسی مردم به خدمات می شود، افزود: در حال حاضر حتی در برخی مراکز استانی، خدماتی نظیر رادیوتراپی وجود ندارد و مردم برای دریافت خدمت باید به استان های مجاور و گاهی به پایتخت مراجعه کنند و این موضوع علاوه بر ایجاد مشکلات رفت و آمد برای مردم، در ارائه خدمت به موقع و باکیفیت خلل وارد می کند.

رئیس اداره پیشگیری از سرطان وزارت بهداشت در خصوص قابلیت پرداخت هزینه های درمانی سرطان که از مصادیق UHC و پوشش همگانی سلامت است گفت: در مراکز دولتی، خدمات درمانی اعم از شیمی درمانی و رادیوتراپی به صورت رایگان به بیماران ارائه می شود، از سویی، پرداختی از جیب مردم برای خرید داروهای شیمی درمانی، ۱۵ تا ۲۰ درصد است و این موضوع باعث می شود، بیمارانی که در بخش دولتی خدمت را دریافت می کنند، از حفاظت مالی خوبی برخوردار باشند.

وی در خصوص خدمات جراحی سرطان نیز گفت: در مورد خدمات جراحی سرطان نیز با توجه به اینکه این خدمات در زمره خدمات بستری طبقه بندی می شوند، بیماران کمتر از ۱۰ درصد هزینه را پرداخت می کنند.