دیسک مصنوعی گردن

به گزارش پایگاه خبری تریتا نیوز  به نقل از جام جم ، گردن بالاترین و ظریف‌ترین قسمت ستون فقرات است كه وزن جمجمه را تحمل كرده و محدوده حركتی بسیار وسیعی در تمام جهت‌ها دارد. در زندگی امروز، خم‌ شدن مكرر گردن به سمت جلو و باقی ‌ماندن آن به مدت طولانی در این وضعیت سبب آسیب عناصر حركتی این قسمت از ستون فقرات می‌شود. دیسك‌های بین‌مهره‌ای كه بالشتك‌هایی هستند برای انعطاف‌پذیری ستون فقرات، تحت این فشارها دچار آسیب و بیرون‌زدگی شده و سبب درد در گردن می‌شوند. تداوم این روند با فشار روی عصب‌های خروجی گردن منجر به تشدید درد و انتشار آن به دست‌ها می‌شود. در نهایت ممكن است شدت علائم به حدی برسد كه درمان‌های غیرجراحی نتیجه‌بخش نباشد و ناچار به انجام جراحی شویم.
جراحی دیسك گردن از كم‌عارضه‌ترین و موثرترین جراحی‌های ستون فقرات است كه معمولا به رهایی بیمار از درد طاقت فرسا و بازگشت به زندگی می‌انجامد. در این جراحی كه با برشی كوچك در جلوی گردن صورت می‌گیرد، دیسك بین‌مهره‌ای خراب‌شده و بیرون زده، تخلیه شده و فشار از روی عصب‌ها برداشته می‌شود. برخلاف جراحی دیسك كمر، در جراحی دیسك گردن لازم است به جای دیسك تخلیه‌شده، پروتزی قرار داده و فضای دیسكی پر شود.
سال‌هاست كه این جراحی انجام و برای جایگزینی دیسك از گزینه‌های مختلفی بهره گرفته می‌شود؛ از قطعه كوچكی از استخوان لگن بیمار تا انواع پروتزهای فلزی و غیرفلزی و استخوان‌های مصنوعی. اما در تمام این روش‌ها در واقع عملكرد دیسك و قابلیت حركت ستون فقرات در آن قسمت از بین می‌رود. گرچه از دست رفتن قابلیت حركتی گردن فقط در یك فضای دیسكی در اكثر موارد قابل توجه نیست و تاثیری در زندگی روزمره فرد ندارد. اما می‌توان در مورد افراد جوان‌تر كه شاید نیاز بیشتری به حفظ تمامی محدوده حركتی ستون فقرات دارند، گزینه بهتری هم داشت و آن دیسك مصنوعی است.
طی سال‌های اخیر فناوری تولید پروتزهای ستون فقرات به سمت حفظ قابلیت انعطاف‌پذیری ستون فقرات رفته و از جمله دستاوردهای آن، انواع دیسك‌های مصنوعی گردن هستند كه نتیجه بسیار خوب روش‌های قدیمی جراحی دیسك گردن را به نتیجه عالی ارتقا بخشیده‌اند. گرچه هنوز در مورد جراحی چند دیسك متعدد گردن نمی‌توان از دیسك‌های مصنوعی استفاده كرد، اما در مورد یك یا دو فضای دیسكی، قابلیت و نتایج بهتر به‌كارگیری آنها نسبت به پروتزهای قدیمی‌تر مورد تایید قرار گرفته است.
نكته منفی در استفاده از دیسك‌های مصنوعی گردن، تفاوت هزینه‌ای بسیار زیاد بین این محصولات و پروتزهای ثابت است. از سوی دیگر تصمیم درست در انتخاب بیماری كه از این روش سود بیشتری می‌برد هم اهمیت زیادی دارد. برای مثال، بیمار دچار آرتروز قابل‌توجه ستون فقرات كه در افراد میانسال یا مسن دیده می‌شود و خودبه‌خود زاویه حركتی گردن را محدود می‌كند، برای استفاده از دیسك مصنوعی مناسب نیست. زیرا تأثیری در حركت كل گردن نداشته و عملا تفاوتی نسبت به پروتزهای قدیمی ایجاد نمی‌كند. در واقع انتخاب صحیح بیماری كه برای استفاده از دیسك مصنوعی كاندید مناسبی باشد در به‌دست آمدن نتیجه درخشان نهایی از جراحی مهم و حیاتی است.