دلفینها هم آلزایمر می گیرند

در طبیعت، اغلب جانوران پس از اتمام دوران باروری در اثر پیری جان خود را از دست میدهند. اما برخی از گونهها از جمله انسان و دلفینها قادرند مدت زمان طولانی پس از پایان دوران باروری، ادامه حیات دهند. اما بهای این زندگی طولانیتر، ابتلا به بیماریهایی مانند آلزایمر و دیابت است.
محققان برای بررسی این دیدگاه به مطالعه مغز دلفینها پرداختند و توانستند علایم واضحی از ابتلا به آلزایمر را در دلفینها شناسایی کنند. این علایم شامل پلاک ها و گرههایی هستند که معمولا در مغز افراد مبتلا به آلزایمر ایجاد میشوند. پلاکها حاصل تجمع پروتئینی موسوم به بتا آمیلویید است که بین نورونها ایجاد میشود. گرهها نیز از رشتههای پیچ خورده پروتئینی موسوم به تاو ایجاد میشوند. این دو ساختار موجب خفگی رشتههای عصبی و در نهایت اختلالی میشود که ما آن را با عنوان آلزایمر میشناسیم.
بیماری پیشرونده آلزایمر شایع ترین نوع زوال عقل است که باعث اختلال در حافظه، تفکر و رفتار فرد می شود. این بیماری از دیدگاه علمی بر اثر کاهش ماده شیمیایی سروتونین در مغز بروز می کند و به این ترتیب انتقال پیام های عصبی مختل می شود. دلیل این بیماری همیشه کهولت سن نیست و عوامل ژنتیکی، سکته مغزی و شوک عاطفی نیز می توانند منجر به این بیماری شوند.
بر اساس آمار مرکز بین المللی آلزایمر، در حال حاضر ۴۶.۸ میلیون نفر در سراسر جهان به زوال عقل مبتلا هستند و این تعداد تا سال ۲۰۵۰ میلادی، به ۱۳۱.۵ میلیون نفر به ویژه در کشورهای در حال توسعه می رسد.
محققان دانشگاه کالیفرنیا در سان فرانسیسکو چاقی، باریک شدن شریان کاروتید، افسردگی، سطح پایین تحصیلات، افسردگی، فشار خون بالا، عدم تحرک، استعمال دخانیات، سطح بالای اسید آمینه و دیابت نوع ۲ را به عنوان مهمترین عوامل خطر آلزایمر برشمرده اند.