اینستاگردی با شبنم مقدمی: حرفه‌ای در ایفای نقش‌های کوتاه

مد گردی با شبنم مقدمی در ۲ قاب

من فكر مي كنم… هرگز نبوده دستِ من اين سان، بزرگ و شاد….احساسِ مي كنم در چشمِ من ، به آبشُرِ اشكِ سرخ گون…خورشيدِ بي غروبِ سرودي كِشد نفس…احساس مي كنم، در هر رگم به هر تپشِ قلبِ من كنون…بيدار باشِ قافله اي مي زند جَرَس… ( بخشي ست از شعرِ”ماهي”، سروده ي عاليجناب ا.بامداد) عكسي كه حالش را دوست دارم، علي رضا لاجورد برداشته، در همين روزهاي جشنواره ي سي و ششم. همه اش تقديم به مهر شما دوستان، كه هيچ كم از هيچ سيمرغي ندارد. دو سيمرغِ پيشين ِ من و ساير جوايز در كنارِ هم، به اين سيمرغِ مهربانيِ شما مي بالند.

منم كه ديده به ديدارِ دوست كَردم باز…چه شكر گويمت اي كار سازِ بنده نواز…ز مشكلاتِ طريقت عنانْ متاب اي دل… كه مردِ راه نينديشد از نشيب و فراز… فرموده ي حضرت حافظ، در غزلي كه ديشب هديه گرفتم از حضرت شان. عكس را نازي خوش اخلاق برداشته از من، همين دو روز پيش، روزِ اكرانِ “خجالت نكش”!در پرديس ملت. با سپاس از مجموعه ي فرامرز فرماني، براي طراحي و دوخت لباس، و مريم تدريسي، براي صورت آرايي.و با سپاس از همه ي شما مهربانانِ هميشه همراه، كه اين همه لطف دارید

جشنواره سي و شش… شانزدهم بهمن . روزِ اكرانِ فيلمِ “خجالت نكش” صورت آرايي : مرمه (مريم تدريسي)، استايليست : فرامرز فرمانی.

تحويلِ سينما! تهران. پرديس ملت عكس از : شهپر آرمات #جشنواره_٣۶ #شبنم_مقدمی #شهپر_آرمات

حال خوش روزهای برفی

صنم خانوم چوبدار هيبت آبادي و آقا قنبرِ پهلوان سنگِ بالايي ، ساكن هيبت آباد ! كه راوي ِقصه ي فيلم سينمايي “خجالت نكش!”اند… “خجالت نكش”!، به نويسندگي و كارگردانيِ رضا مقصودي و تهيه كنندگي امير پروين حسيني، در جشنواره فجر سي وششم براي نخستين بار، به نمايش در خواهد آمد. ما قصه و فيلم مان را دوست داريم و براي خلقِ لحظه هاي شيرينش، تلاش كرده ايم، اميد كه شما هم ما و فيلمِ ما را دوست بداريد. #خجالت_نکش #جشنواره_فيلم_فجر

دل به پاييز سپردن…در هياهو و هنگامهء كار ، حتي! ششم روزِ آذر ماه.وينه.جادهء زيباي چالوس.

تن به سايه نمي دم…من پُر از روشني ام… گوش بده! معصومِِ من…من ، پر از گفتني ام… عكس از نسيم يوسفي. تهران .شهريور ماه نودوشش. متن، ترانه اي از فريدون فروغي، كه سراينده اش، بايد ايرج خان جنتي عطائي باشند(چندان مطمئن نيستم)

کتابگردي ِ شيرينِ عصرِ پنج شنبه ي پاييزي در خانه ي فرهنگ رايزن. شانسِ من گفت و اون قسمتِ شهر كمي هم بارون باريد! و بوي بارون و برگِ خيس ،در تلفيق با بوي قهوه و مدادرنگي، تقريباً هوش از سرم پروند! عكس از حسين سپهوند با تشكر از دعوتِ مهربانِ ايشون، براي داشتنِ اين عصر فرهنگيِ دلپذير. #خانه_فرهنگ_رايزن

این گروهِ درجه يكِ بي نقص ، هنرمند و پرانگيزه و بهترين…كه بي وقفه و با دل و جان، كوشيدند اين چند ماهِ اخير، تا فارغ از سهل انگاري ،دور از بي سليقه گي هاي رايج، اثري استاندارد بسازند تا در خورِ نگاهِ دقيق ِشما عزيزان باشد . “عقيق”ِ زيبا و درخشندهء ما،كه اين روزها نگينِ انگشترِ سيماست، تقديم به نگاهِ زيبا پسندِ شما.ما براي ساخت و به سرانجام رساندنش ، تلاشِ بسيار كرده ايم،باشد كه دوستش بداريد. پي نوشت: جاي بسياري از دوستان هم خالي ست.

تو باران باش و ببار، و نپرس كه كاسه هاي خالي، از آنِ كيست. اين جملهء زيبا،منسوب است به جناب كوروش هخامنشي. روزِ اين بزرگمردِ ايراني خجسته. عكس را بابك خان ِبهرام بيگي برداشته. زمستانِ سالِ پيش.رو

واقعي ، مثلِ زندگی …مثل ِ همين لحظه… دور از ژِست و خود زيبا سازی …خوش حال ،وقتی می شود گفت من همين ام