چرا هالیوود به اسپویل کردن فیلم هایش ادامه می دهد؟

به خاطر تریلرهایی که پر از خطوط داستانی اصلی فیلم ها هستند و به خاطر کارگردان هایی که نمی‌توانند قضیه را لو ندهند، بلاکباسترها پشت سر هم پیش از آنکه کسی شانس تماشای آن ها را داشته باشد، اسپویل می شوند.

این مطلب حاوی اسپویلرهایی برای فیلم های «دورافتاده»، فرنچایز «ترمینیتور»، «اسپایدرمن: بازگشت به خانه» و «بیگانه: کاوننت» است.

به نقل از گاردین، عادت هالیوود در اسپویل کردن (لو دادن بخشی از داستان) فیلم‌های سینمایی از طریق برملا کردن قسمت هایی از خط داستانی آن هم پیش از اکران فیلم، چیز جدیدی نیست. یک مثال کلاسیک این کار، تریلر فیلم «دورافتاده» رابرت زمکیس بود که نشان می دهد شخصیت تام هنکس در نهایت از جزیره نجات پیدا می کند. در این زمینه، فرنچایز «ترمینیتور» یکی از بدترین ها بوده: هواداران جدیدتر به یاد می آورند که چه ماجرایی سر تصمیم تهیه کنندگان فیلم «ترمینیتور: جنسیس» به وجود آمد که در پوستر فیلم نشان دادند که شخصیت جان کانر که قهرمان جنبش مقاومت بود، تحت تاثیر روبات ها قرار گرفته و برای آن ها کار می کند. اما این مجموعه علمی تخیلی چند دهه است که این کار را می‌کند:  یک تریلر «ترمینیتور رستگاری» عملا کل خط داستانی شخصیت مارکوس رایت با بازی سم وورتینگتون را آشکار کرد و حتی خود جیمز کامرون هم نتوانست مقاومت کند و این حقیقت را لو داد که شخصیت تی-۸۰۰ آرنولد شوارتزنگر در فیلم سال ۱۹۹۱ «ترمینیتور ۲: روز قضاوت» تیمش را عوض کرده است.

البته تفاوت این مسئله طی چند سال اخیر این بوده که استفاده از اسپویلر در تبلیغات پیش از پخش فیلم، تنها بسیار آشکارتر شده و از ظرافت کمتری برخوردار بوده است. در بعضی از موارد، به نظر می رسد لو دادن داستان فیلم یک وسیله آشکار بازاریابی باشد که می خواهد مخاطبان را مشتاق کند پول با زحمت کسب شده شان را خرج آن کنند. ظاهرا آن روزهایی که همه تریلرها فقط یک تیزر کوچک بودند دیگر رفته باشند.

یک مثال کلاسیک تریلر جدید فیلم «اسپایدرمن: بازگشت به خانه» است که مجموعه ای بزرگ از خطوط داستانی را آشکار می کند که مسلما می شد بدون آسیب زدن به حس اشتیاق مخاطب، آن ها را مخفی نگه داشت. بالاخره این اسپایدرمن در دنیای کمیک های مارول است، یک دیوار بالاروی دیگر که از همین حالا جادویش را با حضور کوتاهش در فیلم «کاپیتان آمریکا: جنگ داخلی» به نمایش گذاشته بود. مردم از قبل برای فیلم به اندازه کافی هیجان زده بودند. واقعا لازم بود که بدانیم او لباس اسپایدرمنی جدیدش که شخصیت تونی استارک با بازی رابرت داونی جونیور به او هدیه داده بود را خراب می کند و آن را از دست می دهد؟ یا اینکه در نهایت تصمیم می گیرد تنهایی با شخصیت منفی والچر با بازی مایکل کیتون مقابله کند؟ پاسخ، به طور مشخص، منفی است، نه لازم نبود.

البته آدم می تواند این برخورد مشتاقانه تیم بازاریابی برای لو دادن ماجرا را درک کند. اینکه مرد آهنی به خاطر این مسئله اسپایدرمن را دعوا می‌کند و اینکه شاید اسپایدرمن ممکن است خیلی زود جایگاه عضویتش در تیم انتقام جویان را از دست بدهد، چیزی است که تا به حال هرگز در فیلم های سونی ندیده بودیم. این کار باعث می شود ریبوت مجموعه «اسپایدرمن» ضروری برسد و فقط به عنوان یک حرکت بیهوده دیگر روی پرده بزرگ دیده نشود. اما مسلما راه های بسیار بهتری برای به تصویر کشیدن طبیعت بی تجربه و بی احتیاط اسپایدی و چالش هایی که او احتمالا با آن ها مواجه خواهد شد، وجود داشت.

کار دیگری هم که به همین صورت غیرضروری بود، حرکت ریدلی اسکات در مراسم سینماکان هفته گذشته بود که این کارگردان کارکشته به منظور نشان دادن تصاویر جدید از فیلم «بیگانه: کاوننت» در آن حضور پیدا کرده بود. اینطور که به نظر می‌رسید، ظاهرا اسکات آشکار کرد که شخصیت دیوید روبات با بازی مایکل فسبندر، خالق اصلی موجوداتی به نام زینومورف ها در مجموعه «بیگانه» بوده یا حداقل نقشی بسیار قابل توجه در به وجود آوردن آن ها ایفا کرده است. در صحنه ای پیش نمایشی از این فیلم جدید، شخصیتی دیوید در حالی به نمایش درمی آید که بعد از اینکه با سفینه ای که او و شخصیت الیزابت شاو با بازی نومی راپاس قرض گرفته بودند آن ها به سیاره بیگانه های خداگونه وارد می شوند، او دارد روی گروهی بزرگ از این بیگانه ها، ماده‌ای را اسپری می کند. البته این باعث می شود مجموعه ای از سوال های جدید هم به وجود بیاید. آیا حالا ما باید به این بیگانه ها که در این مجموعه به عنوان «مهندسین» شناخته می شوند به عنوان قربانی نگها کنیم؟ آیا آن ها به نحوی نابودی خود به دست دیوید را از پیش دیده بودند و همین دلیل رفتار بی رحمانه آن ها با انسان ها در فیلم «پرومتئوس» بود؟ در هر صورت این به نظر حرکتی بسیار عجیب می رسد که قبل از اینکه کسی فیلم را دیده باشد، یکی از بزرگترین پیچش های داستانی آن از قصد لو برود.

البته احتمالش بسیار بالاست که برخورد اسکات با اسپویلرها، نتیجه واکنش ها نسبت به فیلم «پرومتئوس» باشد. فیلمنامه دیمون لیندلاف بسیار از این مسئله لذت برد که سناریوهای هیجان انگیز و در بعضی مواقع بسیار مسخره به وجود بیاورد و بعد به طور مداوم هیچ یک از آن ها را حل و فصل نکند و باعث شود خیلی از هواداران عصبانی و بعضی ها هم حیرت زده شوند. شاید هم اسکات خیلی ساده فقط می خواهد به مخاطبان بالقوه ثابت کند که این بار امپراتور لباس به تن می کند و در نتیجه فیلم جدید ارزش دیدن دارد. حالا مهم نیست که شاید بیشتر ما ترجیح می دادیم جواب های سوال های بسیارمان در باره «کاوننت» را به شیوه قدیمی به دست بیاوریم… یعنی در حین تماشای خود فیلم!

به عنوان وسیله ای برای بالا بردن هیجان باکس آفیسی، چنین برخوردی به هیچ وجه ضدگلوله به نظر نمی رسد. حتی با وجود اینکه فیلم «بتمن مقابل سوپرمن: طلوع عدالت» بخش قابل توجهی از خط داستانی‌اش را در عنوانش لو داد و بعد هم هر شکی که باقی مانده بود را در تریلرش لو داد که بسیار هم مورد انتقاد قرار گرفت، این پروژه عملکرد نسبتا خوبی در باکس آفیس داشت. اما حتی با وجود اینکه خود دیوید کامرون هم بسیار از مزایای آشکارسازی پیش از اکران فیلم «جنسیس» گفت، این فیلم عملکرد خوبی در باکس آفیس نداشت، احتمالا دقیقا به خاطر اینکه بسیاری از کسانی که می خواستند فیلم را تماشا کنند به این فکر کردند که دارند دو ساعت از زندگی شان را صرف تهیه کنندگانی می کنند که چنین اشتباه فاحشی پیش از اکران فیلم انجام می دهند. کامرون راست می گفت، پیچش داستانی شخصیت کانر چیزی جدید اضافه کرد. اما آدم با خود فکر می کند که شاید اگر بزرگترین رخداد فیلم پیش از اکران آن برای شان اسپویل نشده بود، منتقدان دید مثبت تری نسبت به آن پیدا می کردند یا خیر.

شاید هالیوود نیازمند کلاسی جدید از تریلرها باشد – بیایید اسم شان را بگذاریم «ترولر» – که می توانند نسبت به تاکتیک های اسپویل کننده شان با آزادی و راحتی کامل عمل کنند و همه هم بدانند که هدف آن ها چیست. در آن صورت آن دسته از مخاطبانی که می خواهند پیش از وارد شدن به سالن سینما همه چیز را بدانند می توانند به خواست‌شان برسند و آن دسته ای هم که ترجیح می دهند تازه و بدون آگاهی از داستان فیلم آن را تماشا کنند، از آن ها دوری کنند.

البته، مشخص است که هیچ آدم عاقلی حاضر به تماشای این نوع جدید و صادقانه از ابزار بازاریابی نخواهد شد، چون هواداران در ابتدا با این انتظار به تماشای تریلرها می نشینند که فیلمی که دارند تبلیغش را می بینند، برای شان اسپویل نخواهد شد. با توجه به مدارک و شواهد فعلی، می توان در کمترین حالت گفت که این فرض که تریلرها چیزی را اسپویل نمی کنند، فرض بسیار خطرناکی است.