الکامپ؛ آوردگاه ایده‌ها و خلاقیت‌ها

شرکت‌های حاضر در نمایشگاه الکامپ امسال با این دغدغه اقدام به رونمایی از محصولات و خدمات خود در این رخداد کردند که مشکلات اقتصادی کشور به لبه‌ی باریک خود رسیده و هیچ فعال بازاری نمی‌داند که چه اتفاقی قرار است در این بازار بیفتد.

الکامپ با وجود کسب‌و‌کارها، ایده‌ها، محصولات و خدمات، بیشتر از ده‌ها حوزه‌ی تخصصی، بستری برای فعالان در زمینه‌های مختلف ایجاد کرده تا خود را معرفی کنند و دیده شوند. این رویداد و رخداد طی سالیان گذشته با حضور بیش از چند صد شرکت خارجی و داخلی توانسته به پایگاهی برای نمایش توانمندی‌های داخلی و اشتیاق بین المللی تبدیل شود؛ الکامپ تبدیل به رخدادی شده که در قالب نشست‌های مختلف خبری و غیرخبری با رویکرد تشریح و تدوین و همچنین کارگاه‌های آموزشی در خصوص تازه‌های فناوری توانسته هر ساله حاضران را بیشتر از پیش به این آوردگاه هنر فناوری بکشاند و گویا عرصه‌ای است برای تقابل محدودیت‌های کشور و خلاقیت و نوآوری جوانان نابغه ایرانی.

با همه این اوصاف سوالی مهم در ذهن شکل می‌گیرد که بسیار قابل تامل است و در حقیقت نقش کلیدی در بقای این رخداد ایفا می‌کند و آن این است که با فرض اینکه سالیانه حداقل چند صد شرکت در این رخداد حاضر هستند و از این تعداد حداقل یک سوم و شاید بیشتر شرکت‌های استارتاپی هستند، چه آینده‌ای برایشان بعد از رونمایی و حضور در الکامپ رقم می‌خورد؟ آیا ساز و کار منسجم و یکپارچه ارزیابی و تحلیل و مشارکتی وجود دارد که بعد از حضور یک استارتاپ در الکامپ بتواند به مسیر رشد و تعالی خود دست یابد و در این مسیر نقش سازمان‌های دولتی و بخش خصوصی چقدر پر رنگ است؟ آیا الکامپ می‌تواند مسیر ورود به جزیره فناوری ایران باشد یا خیر؟ و برای داشتن یک سیلیکون‌ولی مشابه و بومی در ایران الکامپ چقدر می‌تواند زیرساخت و درگاه ورودی باشد؟ اینها سوالاتی است که شاید کمتر در الکامپ‌های برگزار شده به چشم می‌خورد چراکه بیشترین رویکرد در این فستیوال بیشتر نمایش توانایی است تا توانمندسازی.

به نظر می‌رسد دیگر زمان آن فرارسیده که الکامپ بعد از بیست و اندی دوره‌ی موفق، کم‌کم به سوی تبدیل شدن به زیرساخت فناوری و توانمندی شرکت‌های مرتبط با این حوزه گام بردارد و این آرزویی دور از دسترس نیست.